Το έπος της Πρωτομαγιάς του 1988 που δεν σβήνει για την ΑΕΛ (vid)

Το γκολ του Μητσιμπόνα, η ομάδα-σύμβολο του Γκμοχ και η βαριά βυσσινί φανέλα που καλείται ξανά να αντέξει στα δύσκολα

Η 1η Μαΐου 1988 δεν ήταν απλώς μια ημερομηνία. Ήταν η μέρα που η ΑΕΛ έγινε θρύλος. Στο κατάμεστο Αλκαζάρ, η ομάδα του Γιάτσεκ Γκμοχ επικράτησε του Ηρακλή με 1-0 και κατέκτησε μαθηματικά το πρωτάθλημα Ελλάδας, γράφοντας ιστορία ως η μοναδική επαρχιακή ομάδα που έφτασε στην κορυφή.

Η σεζόν 1987-88 ήταν κάτι πολύ περισσότερο από μια επιτυχία. Ήταν μια ολοκληρωμένη ποδοσφαιρική παράσταση. Η ΑΕΛ ξεκίνησε δυναμικά με πειθαρχία, ένταση και ποδοσφαιρική ευφυΐα, κατάφερε να αφήσει πίσω της τα μεγάλα ονόματα της εποχής.

Ο κορμός της ομάδας ήταν ελληνικός, με παίκτες -οι περισσότεροι από την Θεσσαλία- που έγραψαν… ιστορία όπως ο Βασίλης Καραπιάλης, ο Γιώργος Μητσιμπόνας και ο Γιάννης Βαλαώρας. Δίπλα τους, σημαντικό ρόλο είχαν ποδοσφαιριστές όπως ο Μιχαήλ κάτω από τα δοκάρια, ο Αγορογιάννης, ο Ζιώγας, ο Γκαλίτσιος και ο Αλεξούλης, σε ένα σύνολο που λειτουργούσε με απίστευτη συνοχή.

Η χρονιά δεν ήταν χωρίς δυσκολίες. Η περίφημη «υπόθεση Τσίγκοφ» τάραξε την ΑΕΛ μέσα στη σεζόν, δημιουργώντας αναστάτωση, όμως η ομάδα δεν λύγισε. Αντίθετα, συσπειρώθηκε και συνέχισε ακόμα πιο δυνατή, δείχνοντας χαρακτήρα πρωταθλήτριας.

Η κορύφωση ήρθε την Πρωτομαγιά. Σε ένα ματς γεμάτο ένταση, ο Ηρακλής έχασε πέναλτι στο 17’, με τον Μιχαήλ να κρατά το μηδέν. Στο 87’, ο αείμνηστος Γιώργος Μητσιμπόνας με ένα απίθανο ανάποδο ψαλίδι χάρισε τη νίκη και τον τίτλο. Το Αλκαζάρ «καιγόταν», η Λάρισα ζούσε στιγμές που δεν είχε ξαναζήσει.

Η ΑΕΛ ολοκλήρωσε το πρωτάθλημα με 43 βαθμούς, αφήνοντας πίσω την ΑΕΚ και επιβεβαιώνοντας την ανωτερότητά της. Ήταν μια δίκαιη και ιστορική κατάκτηση.

Η επιτυχία εκείνη δεν ήταν μεμονωμένη. Η ΑΕΛ είχε ήδη κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδας το 1985, ενώ επέστρεψε στους τίτλους το 2007 με ένα ακόμα Κύπελλο, αποδεικνύοντας τη διαχρονική της αξία.

Σήμερα, οι «βυσσινί» βρίσκονται στην τελευταία θέση και δίνουν μάχη για την παραμονή. Η πραγματικότητα είναι σκληρή, η πίεση μεγάλη και τα περιθώρια στενά.

Όμως η ιστορία είναι εκεί. Το 1988 δεν είναι απλώς μια ανάμνηση. Είναι η απόδειξη ότι αυτή η ομάδα έχει μέσα της το μέταλλο να αντέχει και να επιστρέφει.

Γιατί η ΑΕΛ δεν είναι απλώς μια ομάδα που παλεύει να σωθεί, αλλά κάτι διαφορετικό. Είναι μια πρωταθλήτρια Ελλάδας.

Και όπως λέει και ο κόσμος «ΑΕΛάρα μέχρι να κλείσει το καπάκι».

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΑΕΛ (Γιάτσεκ Γκμοχ): Μιχαήλ, Αγορογιάννης, Κολομητρούσης, Μητσιμπόνας, Γκαλίτσιος (70’ Αθανασίου), Βουτυρίτσας, Αλεξούλης, Τσιώλης (72’ Παπαντωνίου), Ζιώγας, Καραπιάλης, Βαλαώρας

Ηρακλής (Άγκνε Σίμονσον): Γκιζέλης, Λευκόπουλος, Ζήφκας, Βακαλόπουλος, Ηλιάδης, Κωφίδης, Παπαδόπουλος, Ζούντμπι, Τουτζιάρης, Χατζηπαναγής (85’ Δεληγιάννης), Αναστασιάδης (70’ Ανδρεούδης)