EuroLeague
Ο Γιάννης Βαρδινογιάννης μίλησε στην τηλεόραση του ALPHA για την ιστορική έδρα των Πράσινων, τις πρώτες του εμπειρίες εκεί και για την απόφαση της επιστροφής του Παναθηναϊκού στην ιστορική του έδρα.
Στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, στην τηλεόραση του ALPHA, μίλησε ο πρώην Πρόεδρος του Παναθηναϊκού Γιάννης Βαρδινογιάννης. Ο Τζίγκερ είναι αυτός που εμπνεύστηκε την επιστροφή του Τριφυλλιού στη Λεωφόρο, το 2000, και ο άνθρωπος που υλοποίησε όλες τις απαραίτητες αλλαγές που έπρεπε να γίνουν ώστε το γήπεδο να μπορεί να φιλοξενήσει ακόμα και διεθνείς αγώνες.
Ο κ. Βαρδινογιάννης αναφέρθηκε στις πρώτες του επισκέψεις, ως φίλαθλος του Παναθηναϊκού, στη Λεωφόρο, στη δική του απόφαση επιστροφής, αλλά και στην εμπειρία που προσφέρει η ιστορική έδρα των Πράσινων στον φίλαθλο ώστε να απολαύσει το παιχνίδι. Καταγράφοντας και την άποψή του για το ΟΑΚΑ. Αναλυτικά, η τοποθέτησή του: «Στο γήπεδο ξεκίνησα να πηγαίνω πολύ μικρός, με τον πατέρα μου όταν μέναμε στη Λεωφόρο Πατησίων και Αλεξάνδρας και πηγαίναμε με τα πόδια και βλέπαμε τον Παναθηναϊκό. Δεν με έπαιρνε πάντα. Μετά πήγα κοντά στο 2000, που πήγαμε ξανά στη Λεωφόρο. Όλη η οικογένεια από όσο νομίζω είμαστε Παναθηναϊκοί, μόνο ένας ξάδερφός μου ήταν Ολυμπιακός.
Ο πατέρας μου είχε μία θέση στην 3Ε και καθόμασταν στη σειρά που είχε μία παρέα και ήταν η ίδια παρέα για πάρα πολλά χρόνια. Μου φαίνεται η ίδια παρέα μετακόμισε στο ΟΑΚΑ κάποια χρόνια αργότερα. Δεν φώναζα συνθήματα, παρακολουθούσα τους αγώνες. Η επιστροφή στη Λεωφόρο ήταν κάτι που το ήθελα πολύ και το υλοποιήσαμε μέσα σε χρόνο ρεκόρ και αναστήσαμε το γήπεδο το 2000. Μία ομάδα πρέπει να έχει πάντα δυνατή έδρα. Ποτέ δεν μου άρεσε το ΟΑΚΑ.
Ούτε βλέπεις ποδόσφαιρο. Βλέπεις με κιάλια και αν έχεις μία τηλεόραση βλέπεις ακόμα καλύτερα. Ήταν πολύ σημαντικό που καταφέραμε και αναστήσαμε το γήπεδο της Λεωφόρου. Είχε εγκαταλειφθεί και είχε πολλά προβλήματα, διότι εκτός της εγκατάλειψης έπρεπε να εξυγχρονιστεί ώστε να παίζει ο Παναθηναϊκός εκεί διεθνή παιχνίδια. Ήταν ένα στοίχημα που κερδήθηκε και βοήθησε πολύ αγωνιστικά τον Παναθηναϊκό. Ταυτόχρονα, όμως, ήταν η Δαμόκλειος Σπάθη, γιατί πολλές φορές είχαμε τιμωρία έδρας αφού κάποιος πέταγε κάτι. Και έτρωγες μία – δύο αγωνιστικές, επειδή κάποιος ανεγκέφαλος έστελνε κάτι στον διαιτητή.
Εκείνη τη στιγμή έχανες μία δυναμική, διότι βρισκόσουν να παίξεις κεκλεισμένων των θυρών άνευ λόγου. Ενώ στο ΟΑΚΑ είναι πολύ πιο δύσκολα αυτά τα πράγματα να γίνουν. Είναι ένα πραγματικό, ποδοσφαιρικό, γήπεδο, για αυτό είναι ωραία. Και ο παίκτης, αν έχει τον κόσμο μαζί του, ανεβαίνει ψυχολογικά. Και ο αντίπαλος το βλέπει με ένα δέος και για τον φίλαθλο που συμμετέχει σε αυτήν την προσπάθεια και βλέπει ένα ωραίο ποδόσφαιρο. Είναι αναντικατάστατο αυτό το συναίσθημα».
