Δείτε όλα όσα είπε ο Ενές Καντέρ στο Sportal.gr για το νέο του βιβλίο, την περιπέτειά του με τον ακτιβισμό, την ενδεχόμενη επιστροφή του στο μπάσκετ και τον σκοπό ζωής του.
Ο Ενές Καντέρ, πρώην μπασκετμπολίστας του NBA και πλέον ακτιβιστής, μίλησε στο περιθώριο της παρουσίασης του νέου του βιβλίου «Στο όνομα της Ελευθερίας» στο Sportal.gr για το μήνυμα που θέλει να περάσει, κάνοντας λόγο για ελευθερία, ενότητα, ειρήνη και ενσυναίσθηση. Τόνισε πως στόχος του δεν είναι απλώς οι δημόσιες εμφανίσεις, αλλά η έμπνευση της νέας γενιάς, επισημαίνοντας ότι «έχουμε μόνο έναν κόσμο και πρέπει να τον κάνουμε καλύτερο όλοι μαζί», ενώ υπογράμμισε ότι αισθάνεται χρέος να δίνει φωνή σε όσους δεν έχουν.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στο προσωπικό κόστος της στάσης του, λέγοντας πως έχει χάσει την οικογένεια και την καριέρα του, ενώ αντιμετωπίζει σοβαρούς περιορισμούς στα ταξίδια του, εξαιτίας των θέσεών του απέναντι σε αυταρχικά καθεστώτα. Στάθηκε ιδιαίτερα στην αγάπη του για την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι Έλληνες και Τούρκοι είναι «αδέλφια» και πως οι λαοί δεν πρέπει να ταυτίζονται με τις πολιτικές εντάσεις, που θέλει να δημιουργήσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τέλος, ξεκαθάρισε ότι, παρότι θα ήθελε να επιστρέψει στο μπάσκετ, η προτεραιότητά του παραμένει ο ακτιβισμός, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με την πολιτική στις ΗΠΑ τα επόμενα χρόνια.
22:23 - 18.02.2026
Συνάντηση Ενές Καντέρ – Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου, προλόγισε το βιβλίο του “στο όνομα της ελευθερίας”
Ο Ενές Καντέρ βρίσκεται αυτές τις ημέρες στην Ελλάδα για την παρουσίαση του βιβλίου του “Στο Όνομα της Ελευθερίας”.
Αναλυτικά τα λόγια του Ενές Καντέρ στο Sportal.gr:
Πρώτα απ’ όλα, ποιο είναι το μήνυμα που θέλεις να περάσεις μέσα από όλο αυτό;
«Ξέρεις, είναι ένα μήνυμα ελευθερίας, ένα μήνυμα ενότητας, ένα μήνυμα ειρήνης, ένα μήνυμα ενσυναίσθησης. Νομίζω ότι αυτές οι τέσσερις λέξεις είναι ακριβώς ό,τι χρειαζόμαστε στην καρδιά μας και στον κόσμο μας σήμερα – ειδικά σήμερα. Ο λόγος που ήθελα να γράψω αυτό το βιβλίο δεν ήταν απλώς για να κάνω παρουσιάσεις και υπογραφές. Ήθελα να το γράψω για να εμπνεύσω τη νέα γενιά. Έχουμε μόνο έναν κόσμο για να ζήσουμε, άρα πρέπει να τον κάνουμε καλύτερο όλοι μαζί. Γι’ αυτό, όπου κι αν πηγαίνω, προσπαθώ να δυναμώσω το μήνυμα της ελευθερίας».
Σε όλα αυτά που προσπαθείς να κάνεις και στα μηνύματα που θέλεις να περάσεις, υπάρχουν πολλοί εχθροί. Πώς καταφέρνεις να τους διαχειρίζεσαι; Και τι σου δίνει το κίνητρο να συνεχίζεις;
«Αυτό είναι έργο του Θεού και ο Θεός θα με βοηθήσει ό,τι κι αν γίνει. Ξέρω ότι αυτό που κάνω μπορεί να μοιάζει τρελό, γιατί όταν μιλάς ανοιχτά για δικτατορίες, υπάρχουν βαριές συνέπειες. Έχασα την οικογένειά μου, έχασα την καριέρα μου, υπάρχει επικήρυξη για το κεφάλι μου και αυτή τη στιγμή μπορώ να ταξιδεύω μόνο σε 29 χώρες στον κόσμο. Δεν είναι εύκολο. Όμως ξέρω ότι στο τέλος αυτό είναι κάτι μεγαλύτερο από εμένα, μεγαλύτερο από το μπάσκετ, μεγαλύτερο από το NBA. Γι’ αυτό θα κάνω ό,τι μπορώ για να είμαι η φωνή όλων αυτών των αθώων ανθρώπων που δεν έχουν φωνή».
Βρίσκεσαι εδώ στην Ελλάδα. Μιλάς για την Ελλάδα με πολύ όμορφα λόγια. Αγαπάς τον ελληνικό λαό και τον ελληνικό πολιτισμό. Πώς νιώθεις που βρίσκεσαι εδώ και έχεις την ευκαιρία να επικοινωνήσεις με τους Έλληνες και, πάνω απ’ όλα, να τους μεταφέρεις το μήνυμά σου;
«Από τη στιγμή που πάτησα το πόδι μου σε αυτή τη χώρα, στο αεροδρόμιο, όλοι έρχονταν, μου έσφιγγαν το χέρι και μου έλεγαν «χρειαζόμαστε περισσότερους Τούρκους σαν εσένα». Θέλω οι Έλληνες να καταλάβουν ότι Τούρκοι και Έλληνες είναι αδέλφια. Δεν είμαστε αντίπαλοι, είμαστε οικογένεια. Είμαστε κυριολεκτικά οι πιο κοντινοί γείτονες και σύμμαχοι. Αυτό που με στεναχωρεί είναι ότι αυτοί που κάθονται πίσω από τα τραπέζια και παίρνουν τις αποφάσεις δημιουργούν εντάσεις, ενώ οι αθώοι άνθρωποι στους δρόμους είναι αυτοί που πληγώνονται.
Θέλω οι Έλληνες να καταλάβουν ότι ο δικτάτορας Ερντογάν δεν εκπροσωπεί τον τουρκικό λαό. Απειλεί συχνά την Ελλάδα. Θυμάμαι πριν από έναν χρόνο είχε πει ότι μια μέρα οι Έλληνες θα ξυπνήσουν και η Τουρκία θα έχει εισβάλει στην Ελλάδα. Αυτό είναι απαράδεκτο. Θέλω να πω ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλον, δεν είμαστε αντίπαλοι, δεν είμαστε εχθροί, είμαστε αδέλφια. Ας το κρατήσουμε έτσι».
Δεν έχεις παίξει μπάσκετ από το 2022. Βρίσκεσαι πλέον σε μια πιο ακτιβιστική πορεία, όχι πολιτική αλλά ακτιβιστική. Πώς βλέπεις τη ζωή σου τα επόμενα χρόνια;
«Θέλω να παίξω μπάσκετ. Το αγαπώ. Είμαι μπασκετμπολίστας. Το μπάσκετ μού έδωσε αυτή την πλατφόρμα, γι’ αυτό και η φωνή μου ακούγεται τόσο δυνατά. Είμαι πολύ ευγνώμων στο μπάσκετ. Δυστυχώς, εξαιτίας όσων λέω δημόσια, δεν μπορώ να παίξω. Ελπίζω κάποια μέρα, ίσως στην Ελλάδα, ίσως κάπου στην Ευρώπη, ίσως και στο NBA, να συνεχίσω να παίζω, αλλά δεν νομίζω ότι θα συμβεί. Αυτή τη στιγμή η προτεραιότητά μου είναι ο ακτιβισμός. Και όταν δεν το κάνεις κομματικό, τότε όλοι μπορούν να σταθούν δίπλα σου. Δεν στηρίζω κανένα πολιτικό κόμμα, δεν στηρίζω κανένα πολιτικό πρόσωπο. Το μόνο που στηρίζω είναι οι αθώοι άνθρωποι εκεί έξω».
Και τέλος, τι επιφυλάσσει το μέλλον για σένα; Ένα ακόμα βιβλίο;
«Ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο και διοργανώνω πολλά μπασκετικά camps, φέρνοντας μαζί μουσουλμάνους, εβραίους και χριστιανούς, προσπαθώντας να χρησιμοποιήσουμε το μπάσκετ ως εργαλείο για να προσεγγίσουμε τα παιδιά. Πιστεύω ότι αυτό είναι το παρόν μου. Αλλά νομίζω ότι σε περίπου πέντε χρόνια θα ασχοληθώ με την πολιτική στην Αμερική».