EuroLeague
Ο Μάκης Μπελεβώνης δεν αποτελεί παρελθόν από τον Παναιτωλικό γιατί είναι μέρος της ιστορίας του και σε αυτές τις περιπτώσεις τα πεπραγμένα, του οποιουδήποτε, δεν ξεθωριάζουν
Στη ζωή όλα είναι κύκλος… Κάποια στιγμή ξεκινούν, διαγράφουν την πορεία τους μέσα στο χρόνο και κλείνουν…
Νομοτελειακά ισχύει αυτό, όμως όσο κυνικό και αν ακούγεται, ωμό βρε αδερφέ, δεν μπορεί και να γίνει αποδεκτό στο νου…
Εκεί που πάντα μέσα σου «φωλιάζει» η αμφιβολία και συλλογιέσαι «λες να μην έχει συμβεί; Να μην ισχύει;».
Ο Μάκης Μπελεβώνης δεν είναι πλέον μέλος του Παναιτωλικού σε οποιαδήποτε πόστο.
Ακούγεται και φαίνεται περίεργο, αλλά αποτελεί μέρος μίας πραγματικότητας. Η οποία όμως προβάλει «κάπως»…
Όχι μόνο γιατί επί σειρά δεκαετιών τίμησε και «υπηρέτησε» τον Τίτορμο με πολλές ιδιότητες. Όχι… Όχι, δεν είναι μόνο αυτό. Ο Παναιτωλικός υπήρχε και πριν τον Μπελεβώνη θα υπάρχει και μετά…
Αυτό είναι δεδομένο και ισχύει για τον οποιοδήποτε και την οποιαδήποτε.
Ωστόσο να, ο «κάπτεν», η παρουσία του, η φιγούρα του είναι τόσο… Συγνώμη δεν υπάρχουν λέξεις.
Ακόμη και η πλούσια ελληνική γλώσσα μοιάζει «φτωχή» ώστε να αποδώσει στο έπακρο την προσφορά του.
Άλλωστε την ξέρουν όλοι. Δεν χρειάζεται κανείς μας να πει τι έχει προσφέρει ο Μάκης Μπελεβώνης στον Παναιτωλικό. Δεν μπορεί να περιοριστεί σε λίγες αράδες.
Είναι η ομάδα του.
Μέσα από τον οργανισμό εξελίχθηκε και εκείνος ως άνθρωπος, όπως βέβαια και σαν επαγγελματίας όπου πλέον ξέρει τα «μυστικά» του αθλήματος όσο λίγοι. «Ρε φίλε ο Φώτης Κωστούλας με έκανε καλύτερο άνθρωπο. Τι συζητάμε…», λέει κατά καιρούς για την συναναστροφή του με τον ισχυρό άνδρα του club.
Και να το πλήρωμα του χρόνου ήρθε ώστε οι δύο πλευρές να πουν «αντίο». Ναι, είναι δύσκολο να το πιστέψει κάποιος πως έφτασε η ώρα του αποχωρισμού. Πριν από λίγο πήγε στο Emileon και αποχαιρέτισε όλους τους συνεργάτες του. Αλλά το όνομά του έχει περάσει στην ιστορία…
Όχι, δεν τον είδε κανείς να φεύγει γιατί πάντα θα είναι κάπου εκεί… Κάπτεν, θα λέμε και θα περιμένουμε να γυρίσει το πρόσωπό του και να δώσει το σύνθημα.
Μην τα λάβετε ως υπερβολή. Είναι ίσως ο πιο αισιόδοξος άνθρωπος που υπάρχει. Ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, άκουγες και μία φωνή, στιβαρή να λέει: «Ρε μ@#@# Παναιτωλικός είμαστε. Όλα καλά θα πάνε».
Ευχαριστούμε για όλα λοιπόν…
-Για το ότι γύρισες από την Α’ στην ομάδα της καρδιάς σου παρότι ήταν στη Γ’ μόνο και μόνο για να τη βοηθήσεις να ανέβει.
-Για εκείνες τις στιγμές στο μπαράζ με τη Ρόδο όπου έκλαιγες για την άνοδο και έμοιαζες σαν «χίπις» επειδή έμεινες για καιρό ακούρευτος για γούρι.
-Γιατί ενώ μπορούσες να μείνεις για πολλές σεζόν στα «σαλόνια» τις αντάλλαξες μόνο μόνο μία συμμετοχή με τον Παναιτωλικό στη μεγάλη κατηγορία.
-Για το ότι λίγους μήνες ως γενικός αρχηγός και μετά από ένα λάθος σε εκείνο το ματς με τον Ηρακλή Ψαχνών βγήκες μπροστά, ανέλαβες την ευθύνη και είπες φεύγω. Αμέσως έδειξες και ότι σαν παράγοντας ο Τίτορμος ήταν για σένα πάνω από όλα.
-Για το ότι ποτέ δεν εγκατέλειψες καμία «μάχη». Ούτε μετά από εκείνο το ματς στη Θεσσαλονίκη, όταν έσβησαν οι προβολείς και έμεινες στον πάγκο βυθισμένος στις σκέψεις σου.
-Για το ότι πάντα έδινες το «σύνθημα» και έβγαινες μπροστά.
-Για το ότι σεβόσουν τους αντιπάλους. Τότε, εκείνο το απόγευμα στη Νέα Σμύρνη αποτυπώθηκε ίσως πιο ανάγλυφα από ποτέ.
-Για το ήθος σου.
-Για όλες εκείνες τις στιγμές που έδινες κουράγιο σε όλους… Ακόμη και στις 3 το πρωί.
-Για την όλη προσφορά σου. Σε όποιο μετερίζι και αν κλήθηκες έδωσες πάντα το 1000% και έκανες κατάθεση ψυχής.
Ο Μάκης Μπελεβώνης, όπως και πολλοί άλλοι, δεν θα αποτελέσουν ποτέ παρελθόν από τον Παναιτωλικό γιατί είναι μέρος της ιστορίας του.
