Η φετινή υπόθεση που μοιάζει με του Ουόκαπ – Ο ρόλος του BAT και τι μπορεί να διεκδικήσει ο Ολυμπιακός

Η μονομερής καταγγελία του συμβολαίου του Τόμας Ουόκαπ έχει οδηγήσει τη σχέση του με τον Ολυμπιακό στα άκρα, ανοίγοντας μια σύνθετη διαδικασία που δεν αφορά μόνο το αν ο 34χρονος γκαρντ μπορεί να αγωνιστεί σε άλλη ομάδα, αλλά και τις οικονομικές συνέπειες μιας ενδεχόμενης αδικαιολόγητης αποχώρησής του.

Μια παρόμοια υπόθεση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, ανάμεσα στον Ντέιβιντ ΝτεΤζούλιους, τη Μούρθια και την Μπεσίκτας. Οι δύο περιπτώσεις δεν είναι απολύτως ταυτόσημες, αφού κάθε συμβατική διαφορά κρίνεται με βάση τους όρους της συμφωνίας και τα πραγματικά περιστατικά. Παρουσιάζουν, όμως, έναν κοινό πυρήνα: ένας παίκτης θεωρεί ότι μπορεί να αποχωρήσει, ενώ η ομάδα του υποστηρίζει ότι εξακολουθεί να δεσμεύεται από ενεργό συμβόλαιο.

ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΥΧΝΑ ΕΔΩ;

ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΤΗ GOOGLE

Το παράδειγμα του ΝτεΤζούλιους

Η περίπτωση του Ντέιβιντ ΝτεΤζούλιους δείχνει ότι η ανακοίνωση ενός παίκτη από τη νέα του ομάδα δεν αρκεί για να θεωρηθεί λήξασα η προηγούμενη συμβατική σχέση.

Η Μπεσίκτας παρουσίασε επίσημα τον Αμερικανό γκαρντ ως νέο της παίκτη και ο ίδιος αποχαιρέτησε τη Μούρθια μέσω των κοινωνικών δικτύων. Η ισπανική ομάδα, ωστόσο, επιμένει ότι δεν έχει συμφωνήσει στην αποχώρησή του και ότι εξακολουθεί να δεσμεύεται με συμβόλαιο μέχρι το 2028.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Μούρθια, ο ΝτεΤζούλιους υπέγραψε στις 6 Μαρτίου 2026 επέκταση της συνεργασίας τους μέχρι το τέλος της σεζόν 2027-28. Λίγους μήνες αργότερα, ο παίκτης φέρεται να γνωστοποίησε μονομερώς την πρόθεσή του να μην εκτελέσει τη συμφωνία, με τον ισπανικό σύλλογο να ανακοινώνει ότι θα υπερασπιστεί τα δικαιώματά του ενώπιον της FIBA και των αρμόδιων δικαστικών αρχών.

Όπως επισήμανε και η Cadena SER, η ανακοίνωση της μεταγραφής από την Μπεσίκτας δεν έκλεισε τη σύγκρουση. Ο ΝτεΤζούλιους μπορεί να παρουσιάζεται ως παίκτης της τουρκικής ομάδας, αλλά η Μούρθια υποστηρίζει ότι δεν έχει συναινέσει στην αποδέσμευσή του.

Αυτό αποτελεί και το βασικό σημείο σύνδεσης με την υπόθεση του Ουόκαπ: η μονομερής δήλωση ενός αθλητή ότι θεωρεί τη συνεργασία ολοκληρωμένη δεν εξαφανίζει αυτομάτως τις συμβατικές του υποχρεώσεις ή τις πιθανές οικονομικές αξιώσεις της προηγούμενης ομάδας.

Η ανακοίνωση μιας μεταγραφής δεν λύνει τη διαφορά

Η νέα ομάδα μπορεί να θεωρεί ότι έχει υπογράψει έγκυρη συμφωνία με τον αθλητή. Η προηγούμενη, όμως, μπορεί ταυτόχρονα να υποστηρίζει ότι ο παίκτης παραβίασε ενεργό συμβόλαιο και να διεκδικεί οικονομική αποζημίωση.

Η περίπτωση ΝτεΤζούλιους είναι χαρακτηριστική. Η Μπεσίκτας μπορεί να τον έχει ανακοινώσει, όμως η Μούρθια επιμένει ότι δεν έχει υπάρξει συμφωνία για την αποχώρησή του και ότι ο παίκτης δεν διαθέτει την απαραίτητη αποδέσμευση.

Αντίστοιχα, ακόμη και αν ο Ουόκαπ συμφωνήσει ή έχει συμφωνήσει με άλλη ομάδα, αυτό δεν σημαίνει ότι ακυρώνονται οι απαιτήσεις του Ολυμπιακού. Το κρίσιμο ερώτημα θα είναι αν είχε δικαιολογημένη αιτία να καταγγείλει τη συμφωνία και ποιες οικονομικές συνέπειες προκαλεί η απόφασή του.

Άλλο το Letter of Clearance, άλλο η αποζημίωση

Στις διεθνείς μεταγραφές πρέπει να διαχωρίζονται δύο διαφορετικά, αν και αλληλένδετα, ζητήματα. Το πρώτο αφορά το Letter of Clearance (LoC), δηλαδή το πιστοποιητικό που επιτρέπει τη διεθνή μεταγραφή και, στη συνέχεια, την έκδοση άδειας συμμετοχής του παίκτη από τη νέα εθνική ομοσπονδία. Το δεύτερο αφορά τη συμβατική και οικονομική διαφορά ανάμεσα στον αθλητή και την προηγούμενη ομάδα του.

Οι δύο διαδικασίες δεν πρέπει να συγχέονται. Σύμφωνα με το Chapter 2 του Book 3 των εσωτερικών κανονισμών της FIBA, όλες οι αποφάσεις που αφορούν διεθνείς μεταγραφές λαμβάνονται από τη FIBA. Μάλιστα, από τους ισχύοντες κανονισμούς του 2026, το Letter of Clearance ορίζεται ρητά ως πιστοποιητικό που εκδίδεται από τη FIBA και επιβεβαιώνει ότι ο παίκτης είναι ελεύθερος να μεταγραφεί διεθνώς και ότι η νέα εθνική ομοσπονδία μπορεί να του εκδώσει άδεια συμμετοχής.

Στην περίπτωση του Ουόκαπ, επομένως, ο Ολυμπιακός δεν έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί ο ίδιος οριστικά την έκδοση του Letter of Clearance. Εφόσον υποβληθεί σχετικό αίτημα, η ομοσπονδία προέλευσης έχει έξι ημέρες για να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει και, αν επικαλεστεί ενεργό συμβόλαιο, οφείλει να καταθέσει το έγκυρο, υπογεγραμμένο συμβόλαιο μαζί με πιστοποιημένη μετάφραση στα αγγλικά ή τα γαλλικά. Αν προκύψει διαφωνία, η τελική απόφαση για το LoC ανήκει στη FIBA.

Οι κανονισμοί προβλέπουν ρητά ότι η FIBA μπορεί να αρνηθεί το Letter of Clearance όταν ο παίκτης εξακολουθεί να δεσμεύεται με συμβόλαιο με την ομάδα του πέραν της προγραμματισμένης ημερομηνίας μεταγραφής. Συνεπώς, ο ισχυρισμός του Ολυμπιακού ότι το συμβόλαιο του Ουόκαπ παραμένει ενεργό μέχρι το 2027 μπορεί να αποτελέσει λόγο αμφισβήτησης της διεθνούς μεταγραφής του.

Η FIBA είναι, όμως, εκείνη που θα εξετάσει τα στοιχεία και θα αποφασίσει. Σε περίπτωση επίσημης διαφοράς, οι κανονισμοί προβλέπουν ότι η FIBA αποφασίζει για το LoC εντός επτά ημερών από τη στιγμή που ενημερώνεται για τη διαφορά, εκτός αν οι περιστάσεις επιβάλλουν διαφορετικά.

Παράλληλα, οι ίδιοι κανονισμοί κάνουν μια πολύ σημαντική διάκριση: ένα Letter of Clearance δεν μπορεί να καθυστερήσει ή να απορριφθεί εξαιτίας μιας απλής χρηματικής διαφοράς μεταξύ συλλόγου και παίκτη. Με άλλα λόγια, άλλο είναι το ερώτημα αν ο Γουόκαπ εξακολουθεί να δεσμεύεται συμβατικά με τον Ολυμπιακό κατά τον χρόνο της μεταγραφής και άλλο το ύψος της οικονομικής αποζημίωσης που μπορεί να οφείλεται λόγω ενδεχόμενης αδικαιολόγητης καταγγελίας.

Τι είναι το BAT

Το Basketball Arbitral Tribunal αποτελεί ανεξάρτητο διαιτητικό όργανο, επίσημα αναγνωρισμένο από τη FIBA, το οποίο δημιουργήθηκε για την ταχεία και σχετικά απλή επίλυση συμβατικών και οικονομικών διαφορών μεταξύ παικτών, προπονητών, ατζέντηδων και συλλόγων.

Οι υποθέσεις εξετάζονται κατά κανόνα από έναν διαιτητή, ενώ η διαδικασία διεξάγεται κυρίως γραπτώς. Η έδρα της διαιτησίας είναι η Γενεύη και, σύμφωνα με την τυπική ρήτρα του BAT, η διαδικασία διέπεται από το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο.

Το BAT δεν αποφασίζει αν θα εκδοθεί το Letter of Clearance. Είναι ανεξάρτητο διαιτητικό όργανο για συμβατικές και οικονομικές διαφορές και έχει δικαιοδοσία όταν οι εμπλεκόμενες πλευρές έχουν συμφωνήσει εγγράφως να παραπέμψουν σε αυτό τις διαφορές τους. Εφόσον, λοιπόν, το συμβόλαιο Ολυμπιακού–Oυόκαπ περιλαμβάνει σχετική ρήτρα και η υπόθεση φτάσει στο BAT, εκεί μπορεί να κριθεί αν υπήρξε παραβίαση της συμφωνίας και, εφόσον διαπιστωθεί τέτοια παραβίαση, ποια αποζημίωση δικαιούται η ζημιωθείσα πλευρά.

Άρα, η διαδικασία του Letter of Clearance και η οικονομική διαφορά μπορούν να κινηθούν σε διαφορετικά επίπεδα: η FIBA αποφασίζει για τη διεθνή μεταγραφή και το LoC σύμφωνα με τους κανονισμούς της, ενώ το BAT —εφόσον έχει δικαιοδοσία— επιλύει τη συμβατική και οικονομική διαφορά. Η εξέλιξη της μιας διαδικασίας δεν σημαίνει αυτομάτως ότι έχει λυθεί και η άλλη.

Το BAT δεν έχει αυτομάτως δικαιοδοσία

Δεν καταλήγει κάθε διεθνής μπασκετική διαφορά υποχρεωτικά στο BAT.

Για να εξεταστεί μία υπόθεση, οι εμπλεκόμενες πλευρές πρέπει να έχουν συμφωνήσει εγγράφως ότι οι διαφορές τους θα παραπέμπονται στο συγκεκριμένο όργανο. Συνήθως αυτό προβλέπεται μέσω ειδικής διαιτητικής ρήτρας στο συμβόλαιο.

Η τυπική ρήτρα του BAT ορίζει ότι κάθε διαφορά που προκύπτει από τη συμφωνία παραπέμπεται στο όργανο της Γενεύης και εξετάζεται από έναν διαιτητή σύμφωνα με τους κανόνες του. Η FIBA διευκρινίζει ότι το BAT έχει δικαιοδοσία μόνο όταν υπάρχει σχετική έγγραφη συμφωνία των πλευρών.

Επομένως, για να κριθεί αν η σύγκρουση Ολυμπιακού–Ουόκαπ θα φτάσει στο BAT, πρέπει να εξεταστεί το ακριβές περιεχόμενο της σύμβασής τους και ειδικότερα η ρήτρα επίλυσης διαφορών.

Αν δεν προβλέπεται προσφυγή στο BAT και οι δύο πλευρές δεν αποδεχθούν εκ των υστέρων τη δικαιοδοσία του, η υπόθεση μπορεί να ακολουθήσει διαφορετική νομική οδό.

Η βασική αρχή: Τα συμβόλαια πρέπει να τηρούνται

Κεντρική αρχή στις συμβατικές διαφορές είναι η ότι οι έγκυρες συμφωνίες πρέπει να τηρούνται.

Ένας παίκτης δεν απαλλάσσεται αυτομάτως από τις υποχρεώσεις του επειδή επιθυμεί να αγωνιστεί αλλού ή επειδή έχει λάβει οικονομικά καλύτερη πρόταση. Για να αποχωρήσει χωρίς αποζημίωση πρέπει κατά κανόνα να υπάρχει ρήτρα αποδέσμευσης, κοινή συμφωνία λύσης του συμβολαίου ή σοβαρή αιτία που να δικαιολογεί τη μονομερή καταγγελία.

Αν ο παίκτης λύσει το συμβόλαιο χωρίς επαρκή αιτία, η πράξη του μπορεί να χαρακτηριστεί αδικαιολόγητη καταγγελία και να οδηγήσει σε επιδίκαση αποζημίωσης υπέρ της προηγούμενης ομάδας.

Η εξειδικευμένη ανάλυση της νομολογίας του BAT από το LawInSport επισημαίνει ότι στις περιπτώσεις αδικαιολόγητης λύσης συμβολαίου εξετάζονται τόσο η πραγματική ζημία της μη υπαίτιας πλευράς όσο και η υποχρέωσή της να περιορίσει τις οικονομικές απώλειές της.

Υπάρχει έφεση κατά μιας απόφασης του BAT;

Εδώ υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια. Το BAT δεν λειτουργεί ως πρώτο στάδιο μιας συνηθισμένης δικαστικής διαδικασίας με δεύτερο βαθμό κρίσης. Η απόφασή του δεν υπόκειται σε κανονική έφεση κατά την οποία επανεξετάζεται από την αρχή η ουσία της υπόθεσης.

Επειδή, όμως, πρόκειται για πραγματική διαιτησία με έδρα τη Γενεύη και υπάγεται στο ελβετικό δίκαιο διεθνούς διαιτησίας, υπάρχει η εξαιρετική δυνατότητα προσβολής ενώπιον του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου.

Αυτό δεν αποτελεί έφεση επί της ουσίας. Το ελβετικό δικαστήριο δεν καλείται, για παράδειγμα, να αποφασίσει εκ νέου αν μια αποζημίωση ενός εκατομμυρίου ευρώ θα έπρεπε να είναι 500.000 ή δύο εκατομμύρια. Η δυνατότητα προσβολής αφορά εξαιρετικά περιορισμένους λόγους που προβλέπει το ελβετικό δίκαιο περί διεθνούς διαιτησίας.

Επομένως, αν μια ενδεχόμενη διαφορά Ολυμπιακού–Ουόκαπ φτάσει στο BAT και εκδοθεί απόφαση, δεν θα υπάρχει ένας κανονικός δεύτερος βαθμός στον οποίο μία από τις δύο πλευρές θα μπορεί απλώς να ζητήσει νέα κρίση της υπόθεσης επειδή διαφωνεί με το αποτέλεσμα.

Η απουσία buy-out δεν σημαίνει ελεύθερη έξοδο

Στην περίπτωση του Γουόκαπ είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι, σύμφωνα με τις πληροφορίες, το συμβόλαιό του δεν περιλαμβάνει προκαθορισμένη ρήτρα αποχώρησης.

Αν υπήρχε συγκεκριμένο buy-out, ο παίκτης ή η ενδιαφερόμενη ομάδα θα μπορούσαν να καταβάλουν το προβλεπόμενο ποσό, εφόσον τηρούνταν οι όροι και οι προθεσμίες της ρήτρας.

Χωρίς buy-out, όμως, δεν υπάρχει ένα προσυμφωνημένο τίμημα που να ενεργοποιεί αυτομάτως την αποδέσμευση. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας αθλητής μπορεί να εξαναγκαστεί να αγωνίζεται σε έναν σύλλογο. Σημαίνει ότι η μονομερής αποχώρησή του μπορεί να προκαλέσει σημαντική οικονομική ευθύνη.

Το ποσό μπορεί να συμφωνηθεί μέσα από διαπραγμάτευση μεταξύ των εμπλεκόμενων πλευρών. Αν δεν υπάρξει συμβιβασμός, μπορεί να καθοριστεί από το αρμόδιο διαιτητικό ή δικαστικό όργανο.

Πώς υπολογίζει το BAT την αποζημίωση

Το BAT δεν εφαρμόζει μια ενιαία, απόλυτη μαθηματική φόρμουλα για κάθε περίπτωση.

Η αποζημίωση προσδιορίζεται βάσει του συμβολαίου, των αποδεικτικών στοιχείων και της οικονομικής ζημίας που μπορεί να αποδείξει η ομάδα.

Ο διαιτητής μπορεί να συνεκτιμήσει:

• τη χρονική διάρκεια που απέμενε στο συμβόλαιο,
• τις απολαβές και τους υπόλοιπους οικονομικούς όρους,
• την ύπαρξη ή την απουσία buy-out,
• την αγωνιστική και εμπορική αξία του παίκτη,
• το κόστος απόκτησης αντικαταστάτη,
• τα ποσά που εξοικονομεί ο σύλλογος επειδή δεν θα καταβάλει το υπόλοιπο συμβόλαιο,
• τις ενέργειες της ομάδας για να περιορίσει τη ζημία της,
• τη συμπεριφορά των δύο πλευρών πριν και μετά την καταγγελία,
• οποιαδήποτε ειδική ρήτρα αποζημίωσης περιλαμβάνεται στη συμφωνία.

Ο Ολυμπιακός, επομένως, δεν μπορεί απλώς να απαιτήσει αυτομάτως κάθε ευρώ που αντιστοιχεί στο υπόλοιπο συμβόλαιο. Πρέπει να παρουσιάσει και να τεκμηριώσει τη ζημία που πραγματικά υπέστη.

Αν, για παράδειγμα, αποκτήσει αντικαταστάτη με μικρότερο οικονομικό κόστος, η εξοικονόμηση μπορεί να αφαιρεθεί από την αξίωσή του. Αν αντίθετα υποχρεωθεί να πληρώσει περισσότερα για παίκτη αντίστοιχου επιπέδου, η πρόσθετη επιβάρυνση μπορεί να αποτελέσει μέρος της αποζημίωσης.

Η υποχρέωση περιορισμού της ζημίας

Η ομάδα που θεωρεί ότι ζημιώθηκε έχει υποχρέωση να προσπαθήσει να περιορίσει τις απώλειές της.

Αυτή η αρχή αποτρέπει έναν σύλλογο από το να βρεθεί σε καλύτερη οικονομική θέση εξαιτίας της παραβίασης ενός συμβολαίου. Ο σκοπός της αποζημίωσης είναι να αποκαταστήσει την πραγματική ζημία, όχι να δημιουργήσει αδικαιολόγητο κέρδος.

Στην περίπτωση του Ουόκαπ, το BAT ή οποιοδήποτε άλλο αρμόδιο όργανο θα μπορούσε να εξετάσει αν ο Ολυμπιακός προσπάθησε να καλύψει το αγωνιστικό κενό, πόσο κόστισε ο αντικαταστάτης και ποιες απολαβές εξοικονόμησε η ομάδα από τη μη καταβολή του υπόλοιπου συμβολαίου.

Η συνολική αποζημίωση θα προέκυπτε από την αξιολόγηση όλων αυτών των παραγόντων και όχι απλώς από το ποσό μιας μεταγραφικής πρότασης που είχε προηγουμένως απορριφθεί.

Μπορεί να ευθύνεται και η νέα ομάδα;

Η ευθύνη μιας ομάδας που αποκτά παίκτη με ενεργό συμβόλαιο δεν πρέπει να θεωρείται αυτόματη.

Για να στραφεί ο Ολυμπιακός και κατά του νέου συλλόγου, θα πρέπει να υπάρχει η κατάλληλη νομική ή συμβατική βάση, αλλά και το αρμόδιο όργανο να έχει δικαιοδοσία απέναντι σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη.

Μπορεί επίσης να χρειαστεί να αποδειχθεί ότι η νέα ομάδα γνώριζε την ενεργή συμφωνία και συνέβαλε ουσιαστικά στην παραβίασή της.

Στην υπόθεση ΝτεΤζούλιους, η επίσημη ανακοίνωση της Μπεσίκτας δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι η τουρκική ομάδα είναι συνυπεύθυνη. Αυτό θα εξαρτηθεί από τις συμβάσεις, τις επικοινωνίες των πλευρών και τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία.

Το ίδιο ισχύει και για οποιαδήποτε ομάδα ενδιαφέρεται για τον Ουόκαπ. Η νέα συμφωνία δεν εξαφανίζει την παλιά, αλλά ούτε δημιουργεί αυτομάτως κοινή οικονομική ευθύνη χωρίς προηγούμενη εξέταση των δεδομένων.

Τόκοι, έξοδα και κυρώσεις

Πέρα από την κύρια αποζημίωση, μία απόφαση του BAT μπορεί να περιλαμβάνει τόκους, έξοδα διαιτησίας και συμμετοχή στις εύλογες νομικές δαπάνες της πλευράς που δικαιώνεται. Το ποιος επιβαρύνεται με τα έξοδα και σε ποιο ποσοστό αποφασίζεται από τον διαιτητή με βάση, μεταξύ άλλων, την έκβαση και τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης.

Από τη στιγμή που εκδοθεί η τελική απόφαση, δεν προβλέπεται κανονική διαδικασία έφεσης που να οδηγεί σε νέα εξέταση της ουσίας της διαφοράς. Λόγω της έδρας του BAT στη Γενεύη, παραμένει μόνο η εξαιρετικά περιορισμένη δυνατότητα προσβολής του award ενώπιον του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου, για τους ειδικούς λόγους που αναγνωρίζει το ελβετικό δίκαιο διεθνούς διαιτησίας.

Αν μια πλευρά δεν συμμορφωθεί με τελική απόφαση, η FIBA μπορεί, έπειτα από αίτημα της άλλης πλευράς, να επιβάλει κυρώσεις. Για έναν παίκτη αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν απαγόρευση διεθνών μεταγραφών, ενώ για έναν σύλλογο απαγόρευση εγγραφής νέων παικτών.

Τι δείχνει η υπόθεση ΝτεΤζούλιους για τον Ουόκαπ

Η υπόθεση της Μούρθια προσφέρει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα όσων μπορούν να ακολουθήσουν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η κατάληξη θα είναι ίδια.

Ο ΝτεΤζούλιους έχει ανακοινωθεί από την Μπεσίκτας, αλλά η ισπανική ομάδα επιμένει ότι δεσμεύεται μέχρι το 2028 και συνεχίζει τις νομικές ενέργειες. Η ανακοίνωση της μεταγραφής δεν έκλεισε τη σύγκρουση. Απλώς τη μετέφερε σε νέο επίπεδο.

Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί και με τον Ουόκαπ. Ακόμη και αν αποκτήσει τελικά δικαίωμα συμμετοχής σε άλλη χώρα, ο Ολυμπιακός μπορεί να συνεχίσει να διεκδικεί αποζημίωση, εφόσον θεωρεί και αποδείξει ότι η λύση του συμβολαίου ήταν αδικαιολόγητη.

Για τους Πειραιώτες, η πρώτη κρίσιμη ημερομηνία παραμένει η 20ή Αυγούστου. Αν ο Ουόκαπ δεν παρουσιαστεί στις εξετάσεις, η απουσία του μπορεί να καταγραφεί ως επιπλέον περίπτωση μη εκπλήρωσης των συμβατικών του υποχρεώσεων.

Η πιθανή κατάληξη

Τα πιθανά μονοπάτια, επομένως, είναι ο συμβιβασμός των δύο πλευρών ή η επίλυση της διαφοράς από το αρμόδιο διαιτητικό ή δικαστικό όργανο. Εφόσον το συμβόλαιο Ολυμπιακού–Γουόκαπ περιλαμβάνει έγκυρη ρήτρα BAT —κάτι που πρέπει να επιβεβαιωθεί από το ίδιο το συμβόλαιο— η οικονομική διαφορά μπορεί να καταλήξει στη Γενεύη. Το BAT έχει δικαιοδοσία μόνο όταν οι πλευρές έχουν συμφωνήσει εγγράφως να του αναθέσουν την επίλυση της διαφοράς.

Εκεί το βασικό ερώτημα δεν θα είναι απλώς αν ο Ουόκαπ επιθυμούσε να αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό, αλλά αν είχε συμβατικά δικαιολογημένη αιτία για τη μονομερή καταγγελία και, εφόσον δεν είχε, ποια οικονομική ζημία προκάλεσε στον σύλλογο.

Και η απόφαση που θα προκύψει δεν θα αποτελεί την αφετηρία μιας σειράς εφέσεων. Θα είναι τελεσίδικη, με μόνο εξαιρετικά περιορισμένη δυνατότητα δικαστικής προσβολής στην Ελβετία και χωρίς νέα εξέταση της ουσίας της υπόθεσης.