EuroLeague
Ο Ολυμπιακός στηρίχθηκε όλη τη σεζόν στην κυκλοφορία της μπάλας και στον κορυφαίο συσχετισμό ασίστ/λαθών της EuroLeague. Στους δύο πρώτους τελικούς της GBL, όμως, παρουσιάζει μια αγωνιστική «πληγή» που καλείται να κλείσει άμεσα αν θέλει να κάνει το επόμενο βήμα προς τον τίτλο.
Ο Ολυμπιακός κατέκτησε τη φετινή EuroLeague διαθέτοντας όχι μόνο την κορυφαία επίθεση της διοργάνωσης με 90.5 πόντους ανά αγώνα, αλλά και μία από τις πιο λειτουργικές ομάδες σε επίπεδο δημιουργίας. Οι Πειραιώτες παρουσίασαν ένα θελκτικό και παραγωγικό μπάσκετ, βασισμένο στην κυκλοφορία της μπάλας, στη συνεχή κίνηση μακριά από αυτή και στις συνεργασίες μεταξύ των παικτών τους. Δεν είναι τυχαίο πως ολοκλήρωσαν τη σεζόν έχοντας τον καλύτερο συσχετισμό ασίστ/λαθών στη EuroLeague, με 21.4 τελικές πάσες και μόλις 12.3 λάθη ανά παιχνίδι.
Πρόκειται για έναν δείκτη που αποτυπώνει με ακρίβεια την ποιότητα της επιθετικής λειτουργίας μιας ομάδας. Όταν οι ασίστ υπερτερούν ξεκάθαρα των λαθών, η ομάδα όχι μόνο δημιουργεί καλύτερες συνθήκες εκτέλεσης, αλλά ταυτόχρονα προστατεύει τις κατοχές της, ελέγχει τον ρυθμό του αγώνα και δεν δίνει εύκολες ευκαιρίες στον αντίπαλο να τρέξει στο ανοιχτό γήπεδο.
Η εικόνα που δεν θυμίζει πρωταθλητή Ευρώπης
Στους δύο πρώτους τελικούς της GBL, όμως, ο Ολυμπιακός παρουσιάζεται αρκετά μακριά από τα δικά του στάνταρ σε αυτόν ακριβώς τον τομέα. Είναι χαρακτηριστικό πως στο πρώτο παιχνίδι στο ΣΕΦ οι «ερυθρόλευκοι» νίκησαν με 82-76, αλλά ολοκλήρωσαν την αναμέτρηση με μόλις 17 ασίστ και 16 λάθη. Για την ιστορία, τα περισσότερα λάθη προήλθαν από τους Εβάν Φουρνιέ (5), Νίκολα Μιλουτίνοφ (3) και Σάσα Βεζένκοφ (3). Το αποτέλεσμα ήταν ο Παναθηναϊκός να βρει 19 πόντους στον αιφνιδιασμό, παρότι δυσκολευόταν αισθητά να σκοράρει σε καταστάσεις πέντε εναντίον πέντε.
Και επειδή μία επαναλαμβανόμενη τάση παύει να θεωρείται σύμπτωση, το ίδιο πρόβλημα εμφανίστηκε και στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς στο T-Center. Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 68-58, σημειώνοντας τη χαμηλότερη επιθετική του παραγωγή σε ολόκληρη τη σεζόν. Αυτό δεν είχε να κάνει μόνο με τα χαμηλά ποσοστά του στην εκτέλεση (14/28 δίποντα και 6/23 τρίποντα), αλλά και με το γεγονός πως για ακόμη μία φορά δεν κατάφερε να προστατεύσει την μπάλα. Οι Πειραιώτες μοίρασαν 16 ασίστ και υπέπεσαν σε 14 λάθη, αριθμός ιδιαίτερα υψηλός για μία ομάδα που έχει χτίσει την ταυτότητά της πάνω στην ομαδική λειτουργία.
Η υπερφόρτωση φέρνει φθορά στον Φουρνιέ
Όταν φτάνεις να κάνεις κατά μέσο όρο 15 λάθη ανά παιχνίδι σε τελικούς πρωταθλήματος, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ελέγξεις τη σειρά και ακόμη δυσκολότερο να κατακτήσεις τον τίτλο. Σε αυτό το κομμάτι απαιτείται μεγαλύτερη καθαρότητα στις αποφάσεις και από τον Εβάν Φουρνιέ. Ο Γάλλος ήταν ξανά ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του στο δεύτερο ματς με 15 πόντους και παράλληλα μοίρασε 7 ασίστ, όμως υπέπεσε και σε 6 λάθη, αριθμός που είναι μεγάλος για παίκτη που κρατά τόσο συχνά την μπάλα στα χέρια του σε κρίσιμες κατοχές.
Ο Ολυμπιακός, λοιπόν, με αφετηρία το Game 3 της Δευτέρας στο ΣΕΦ, καλείται να επιστρέψει στις αρχές που τον έφεραν μέχρι την κορυφή της Ευρώπης. Να κυκλοφορήσει καλύτερα την μπάλα, να παίξει με περισσότερες πάσες και λιγότερες ντρίμπλες, να εμπιστευτεί ξανά την ομαδική του λειτουργία και τους αυτοματισμούς του. Να βρει τρόπους να εμπλέξει περισσότερο τον Σάσα Βεζένκοφ στο παιχνίδι του και, αν τελικά δεν καταφέρει να αγωνιστεί ο Τάιλερ Ντόρσεϊ, να μην πέσει ξανά δυσανάλογο βάρος στις πλάτες του Εβάν Φουρνιέ.
Γιατί όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η επιθετική του προσφορά, είναι φανερό πως η υπερφόρτωση ευθυνών φέρνει και φθορά. Ο Γάλλος σημείωσε 20 πόντους στο πρώτο παιχνίδι και 15 στο δεύτερο, αλλά παράλληλα μέτρησε συνολικά 11 λάθη στη σειρά. Και σε τελικούς αυτού του επιπέδου, τέτοιες λεπτομέρειες συχνά καθορίζουν τον πρωταθλητή.
Αν οι Πειραιώτες επιστρέψουν στις 20+ ασίστ και καταφέρουν να περιορίσουν τα λάθη τους σε μονοψήφιο αριθμό, τότε θα έχουν κάνει ίσως το σημαντικότερο βήμα για να διατηρήσουν τα σκήπτρα τους στην Ελλάδα και να ολοκληρώσουν με ιδανικό τρόπο μία ήδη ιστορική σεζόν.
