Μια από τις πιο συγκινητικές και ουσιαστικές συνεντεύξεις της σεζόν παραχώρησε στη Βαρκελώνη ο Σβέτισλαβ Πέσιτς. Ο 76χρονος Σέρβος τεχνικός, λίγο πριν από το τελευταίο του παιχνίδι Ευρωλίγκας σε πάγκο και λίγο πριν την οριστική του απόσυρση το καλοκαίρι, μίλησε για τα πάντα: το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Ο Πέσιτς βρέθηκε στο Παλάου Μπλαουγκράνα με τη Μπάγερν Μονάχου, σε μια έδρα που χαρακτήρισε «σπίτι» του, αφού έζησε εκεί δύο διαφορετικές περιόδους και οδήγησε την Μπαρτσελόνα στην πρώτη Ευρωλίγκα της ιστορίας της το 2003.
«Όταν υπέγραψα με την Μπάγερν, δεν είχα προσέξει ότι θα τελειώναμε την κανονική περίοδο απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Είναι μια ομάδα που για πολλούς λόγους θα βρίσκεται πάντα στην καρδιά μου. Εδώ ένιωθα πάντα σαν στο σπίτι μου», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Με τον δικό του αυθεντικό τρόπο, δεν δίστασε να θυμηθεί και τις ιδιαίτερες σχέσεις του με τα ΜΜΕ.
«Ένιωσα τη στήριξη του κόσμου, αν και όχι όλων των δημοσιογράφων. Εγώ πάντα λέω αυτό που βλέπω και αυτό που πιστεύω ότι είναι αλήθεια, ακόμη κι αν μερικές φορές είναι σκληρό. Αυτός είναι ο χαρακτήρας μου».
Η ομάδα του 2003 και η πρώτη Ευρωλίγκα
Ο πολύπειρος κόουτς γύρισε τον χρόνο πίσω και στάθηκε στην ομάδα που έγραψε ιστορία με Ναβάρο, Μποντιρόγκα, Γιασικεβίτσιους, Φούτσκα και Ντουένιας.
«Ήταν μια σπουδαία ομάδα, με ισορροπία ανάμεσα σε βασικούς και αναπληρωματικούς. Ήταν η μοναδική σεζόν στην καριέρα μου χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς. Γιατί; Λιγότερα παιχνίδια, νοοτροπία, συγκέντρωση και τεράστια επιθυμία για νίκη».
Και συμπλήρωσε:
«Ήταν μια χρονιά χωρίς προσωπική ζωή. Μόνο οικογένεια, κανένα περιστασιακό δείπνο και συνέχεια μπάσκετ, μπάσκετ, μπάσκετ».
Η δύσκολη συζήτηση με τον Ναβάρο
Από τις πιο δυνατές στιγμές της συνέντευξης ήταν η αναφορά του στον Χουάν Κάρλος Ναβάρο και στο τέλος της καριέρας του το 2018. Ο Πέσιτς ήταν ο άνθρωπος που ανέλαβε να του μιλήσει ανοιχτά.
«Στον σύλλογο όλοι πίστευαν ότι είχε ακόμη προσφέρει. Αλλά για την επόμενη σεζόν ήταν πολύ δύσκολο. Δεν υπήρχε κανείς με τα κότσια να του πει ξεκάθαρα την αλήθεια».
Ο Σέρβος αποκάλυψε τη συζήτηση που είχαν σε καφέ:
«Του είπα: “Χουάνκι, ήρθε η ώρα να είμαστε ειλικρινείς. Εγώ είμαι προπονητής της Μπαρτσελόνα και πρέπει να σκεφτώ το μέλλον της ομάδας. Αν με ρωτάς, για το καλό του συλλόγου είναι καλύτερα να μη συνεχίσεις να παίζεις. Και για σένα επίσης. Να περάσεις σε άλλο ρόλο, στα γραφεία, αθλητικός διευθυντής, οτιδήποτε”».

Ο ίδιος παραδέχθηκε πως μετά από εκείνη τη συζήτηση οι σχέσεις τους ψυχράνθηκαν, αλλά πλέον έχουν αποκατασταθεί πλήρως.
Το μήνυμα για τη σημερινή Μπαρτσελόνα
Ο Πέσιτς μίλησε με ανησυχία για το μοντέλο λειτουργίας της Μπαρτσελόνα και γενικότερα της Ευρωλίγκας.
«Αν δεις πώς παίζεται σήμερα η Ευρωλίγκα, αυτό δεν είναι μοντέρνο μπάσκετ. Όταν πρέπει να κερδίζεις συνέχεια, δεν μπορείς να χτίσεις πραγματικά».
Για το μέλλον των Καταλανών ήταν ξεκάθαρος:
«Η Μπαρτσελόνα πρέπει να κοιτάξει πέρα από το βραχυπρόθεσμο αποτέλεσμα. Να βρει παίκτες που θα φρεσκάρουν την ομάδα. Όχι κάθε χρόνο νέες μεταγραφές και όνειρα για Final Four. Χρειάζονται επένδυση και υπομονή».
Παράλληλα στήριξε τον νυν προπονητή:
«Έχει μεγάλο προπονητή, με διεθνή εμπειρία. Αν μείνει, και πρέπει να μείνει, θα δώσει τα καλύτερα χρόνια του στον πάγκο της Μπαρτσελόνα».
To NBA Europe και η πραγματικότητα
Ο Πέσιτς τοποθετήθηκε και για το μεγαλύτερο θέμα του ευρωπαϊκού μπάσκετ: την πιθανή νέα διοργάνωση με NBA, FIBA και Ευρωλίγκα.
«Η NBA δεν θα έρθει να παίξει στην Ευρώπη όπως νομίζει ο κόσμος. Αυτό που μπορεί να γίνει είναι μια νέα διοργάνωση».
Και πρόσθεσε με χιούμορ:
«Είμαι 76 χρονών. Μέχρι να φτάσω 90, δεν πιστεύω ότι θα δούμε αγώνες NBA στην Ευρώπη».
Ωστόσο, θεωρεί απαραίτητη τη συνεργασία όλων:
«NBA, FIBA και Ευρωλίγκα πρέπει να μιλήσουν και να δημιουργήσουν κάτι που θα σημαδέψει το μέλλον».
Γιατί ο Γιόκιτς είναι ο καλύτερος
Κλείνοντας, στάθηκε στις νέες γενιές και ειδικά στον Νίκολα Γιόκιτς.
«Πολλοί νομίζουν ότι κερδίζεις μόνο με ταλέντο. Δεν γίνεται έτσι».
Έφερε ως παραδείγματα τον Μέσι, τον Μποντιρόγκα και τελικά τον Σέρβο σταρ των Νάγκετς:
«Ο Γιόκιτς είναι φαινόμενο. Όλοι μιλούν για τα στατιστικά του, αλλά είναι ο καλύτερος στον κόσμο γιατί παίζει για την ομάδα του. Δεν έχω δει κανέναν να κάνει τόσα πολλά για τους συμπαίκτες του».
Και αποκάλυψε λεπτομέρεια από την εθνική Σερβίας:
«Μία ώρα και σαράντα πέντε λεπτά πριν από την προπόνηση ήταν ήδη εκεί. Μετά έμενε κι άλλο για δουλειά. Το ταλέντο είναι απαραίτητο, αλλά αν δεν δουλεύεις, δεν αρκεί».