Αν είναι η καλύτερη θα φανεί, αλλά σίγουρα η ΑΕΚ είναι η πιο συγκροτημένη και αποφασισμένη

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για την μεγάλη εικόνα της ΑΕΚ απ' αυτή την εντυπωσιακή νίκη επί του Λεβαδειακού, που δεν δείχνει συγκυρία, αλλά συνέπεια και συνέχεια και βάζει και δυο κουβέντες για τακτική και κόσμο

Το πρώτο πράγμα που σίγουρα έμαθε ο Νίκολιτς στους παίκτες της ΑΕΚ το περασμένο καλοκαίρι, ήταν να μην φοβάται κανέναν. Το έδειξε με την Άντερλεχτ, το έδειξε με την Φιορεντίνα μέσα στο Αρτέμιο Φράνκι, το έδειξε με την πρωτοπόρο (μέχρι τότε) του ομίλου του Κονφερενς μέσα στην Σαμψούντα, το έδειξε και απέναντι στον φορμαρισμένο ΠΑΟΚ στην Τούμπα. Αυτό όμως που επίσης έμαθε στους παίκτες του ο Νίκολιτς, ήταν να τους μετράνε πολύ όλους.

Και μπορεί τον Λεβαδειακό έτσι κι αλλιώς δύσκολα να τον φοβόταν, αλλά δεν θα γινόταν να μην τον μετρήσει όταν είναι τέταρτος στην βαθμολογία και με την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος. Ο Νίκολιτς είχε χαρακτηρίσει και δημοσίως και ιδιωτικώς μέσα στα αποδυτήρια, αυτό το παιχνίδι ως το πιο δύσκολο μέχρι και το φινάλε της κανονικής περιόδου. Ως τέτοιο το προετοίμασε και το δούλεψε μέσα στην εβδομάδα. Πολύ προσεκτικά το προετοίμασε και πολύ εντατικά το δούλεψε.

Γι αυτό και η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο καλύτερα από κάθε άλλο ματς από τον Γενάρη και μετά. Και έβγαλε ένα γκολ και δυο ευκαιρίες για θάνατο. Γι αυτό και η ΑΕΚ ήταν τόσο τακτικά πειθαρχημένη και σωστά στημένη μέσα στο γήπεδο από το πρώτο μέχρι και το τελευταίο λεπτό.

Ναι, η επιλογή του Παπαδόπουλου να βγάλει το έναν από τους τρεις στόπερ, έγινε βούτυρο στο ψωμί μιας ομάδας που έχει στην επίθεση τον Γιόβιτς και τον Βάργκα και δύσκολα μπορούν να αντιμετωπιστούν από δυο μόνο κεντρικούς αμυντικούς.

Όμως αυτή η νίκη με εντυπωσιακό σκορ, βασίστηκε κυρίως στην τακτική συνέπεια και προσήλωση, σ’ όλο το ματς.

Σκεφτείτε πως η ΑΕΚ δέχθηκε επί της ουσίας μόλις δυο φάσεις στο πρώτο ημίχρονο, από την ομάδα που έχει την καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος. Και μπορεί ο Μάνταλος να οργίασε, ο Μαρίν το ίδιο, μπορεί ο Γιόβιτς να βρήκε ξανά δίχτυα και να ανέβηκε στην πρώτη θέση των σκόρερ του πρωταθλήματος, αλλά στην μεγάλη εικόνα του παιχνιδιού, έχουν κάνει ματσάρα και ο Πινέδα και ο Μουκουντί.

Ακόμα και ο Γκεοργκίεφ στο ντεμπούτο του με την ΑΕΚ και μάλιστα ως δεξί μπακ, ήταν σταθερός αλλά κυρίως απολύτως πειθαρχημένος τακτικά. Εξ ου και «έσβησε» τον Τσάπρα (όπως και ο Πήλιος τον Βήχο). Μάλιστα είναι χαρακτηριστικό πως στο 88ο λεπτό με το σκορ 4-0, ο Γκεοργκίεφ ζήτησε την άδεια από τον Νίκολιτς, για να κάνει ανέβασμα από την πλευρά του.

Γενικώς η ΑΕΚ μπορεί να ήταν εντυπωσιακή σ’ αυτά που έκανε επιθετικά στο δεύτερο ημίχρονο, απέναντι σε μια πολύ καλά δουλεμένη ομάδα όπως ο Λεβαδειακός. Ωστόσο το πιο κρίσιμο για να φτάσει σ’ αυτό το 4-0, είναι η συνολική εικόνα και νοοτροπία που δείχνει. Και είναι εικόνα μιας ομάδας πολύ αποφασιστικής, αλλά και πολύ συγκροτημένης αγωνιστικά και τακτικά.

Σκεφτείτε το εξής. Η ΑΕΚ στον κύκλο παιχνιδιών που έκανε τον τελευταίο μήνα με τις πέντε πρώτες ομάδες της βαθμολογίας, έμεινε αήττητη, δέχθηκε μόνο ένα γκολ από πέναλτι, κέρδισε με 4-0 τον Παναθηναϊκό και τον Λεβαδειακό και τη νίκη με τον Ολυμπιακό την έχασε στο 104’ λόγω Μάκελι και VAR και με τον ΠΑΟΚ την έχασε μ’ ένα εσωτερικό δοκάρι στο 95’.

Προφανώς το εάν είναι καλύτερη ομάδα η ΑΕΚ, θα φανεί και θα αποδειχθεί στο τέλος και μέσα απ’ όσα θα γίνουν ή δεν θα γίνουν στην διαδικασία των Playoffs. Όμως υπάρχει κάτι που φάνηκε και σ’ αυτή την τεσσάρα επί του Λεβαδειακού και γενικώς όλο αυτό το τελευταίο διάστημα. Η ΑΕΚ δείχνει ξεκάθαρα στο γήπεδο, πως είναι η πιο συγκροτημένη και πιο αποφασιστική ομάδα του πρωταθλήματος.

Γι' αυτό και είναι πρώτη και πλέον ό,τι και αν γίνει στα επόμενα παιχνίδια, αν κερδίσει τα τέσσερα ματς που απομένουν, θα μπει πρώτη στα Playoffs. Και είναι και η ομάδα που έχει μείνει περισσότερες αγωνιστικές από κάθε άλλη, στην πρώτη θέση της βαθμολογίας.

Αυτό το 4-0 επί του Λεβαδειακού (που πρέπει να αντιμετωπίζεται ως η τέταρτη ομάδα του πρωταθλήματος διότι το έχει κατακτήσει), δεν ήρθε από συγκυρία, ούτε από μια καλή βραδιά που ξάφνου παραμονή καθαράς Δευτέρας προέκυψε. Είναι η συνέχεια μια συνέπειας που δείχνει η ΑΕΚ στην αγωνιστική της εικόνα. Άλλωστε είναι πλέον είναι και απολύτως καθαρό, αυτό που θέλει να έχει ο Νίκολιτς μέσα στο γήπεδο.

Έναν σχηματισμό με 4-4-2, με τον Βάργκα και τον Γιόβιτς στην επίθεση όποτε είναι και οι δυο διαθέσιμοι και με ακραίους στην επίθεση που δεν είναι ακραίοι αλλά περισσότερο χαφ. Με Μάνταλο και Λιούμπιτσιτς όπως χθες ή με Γκατσίνοβιτς και Λιούμπιτσιτς όπως στα περισσότερα ματς ή ακόμα και με Ζοάο Μάριο ή και Περέιρα, μ’ έναν από τους άλλους.

Ο Νίκολιτς έχει βρει το αγωνιστικό μοντέλο που θέλει, έχει πετύχει σταθερότητα και αγωνιστική συνέπεια και έχει περάσει και στους παίκτες του τη νοοτροπία που θέλει. Έχει χαράξει έναν δρόμο ο Σέρβος κόουτς και η ομάδα του τον ακολουθεί με πολύ σταθερά βήματα. Και μένει να φανεί στα πλέι οφς, που θα την βγάλει. Μέχρι τώρα, την έχει στην κορυφή από την οποία όχι μόνο δεν πέφτει, αλλά όλο και ξεκλέβει μετράκια για να ξεμακραίνει από τους αντιπάλους της.

Και κάτι τελευταίο. Κυριακή εν μέσω τριημέρου Καθαράς Δευτέρας και με ψοφόκρυο, έξω από τη Νέα Φιλαδέλφεια είχε πάνω από τρεις χιλιάδες κόσμο. Κόσμος που ήξερε πως δεν θα μπει στο γήπεδο.

Που ταξίδεψε ακόμα και από την επαρχία, για να βρίσκεται απλώς δίπλα στην ομάδα, έστω και έξω από το γήπεδο. Μην νομίζετε πως όλο αυτό δεν περνάει ή δεν συζητιέται ή δεν επηρεάζει τα αποδυτήρια. Όπως και τα γεμάτα ΑΕΚτζήδες γήπεδα σε Σέρρες και Τρίπολη. Και όπως αυτό που θα δουν μπροστά τους την προσεχή Κυριακή στο Πανθεσσαλικό. Παίζει μπάλα και αυτό που κάνει ο κόσμος της ΑΕΚ.