Η ΑΕΚ είναι και στο "fight" και στο "believe" και τώρα την κυνηγάνε

Ο Κώστας Τσίλης γράφει όχι για όσα κυνηγάει να πετύχει, αλλά όσα έχει πετύχει ήδη η ΑΕΚ του Νίκολιτς, που την έχουν φέρει σε θέση να την κυνηγάνε οι ανταγωνιστές της για το πρωτάθλημα

Για τον Νίκολιτς και τους παίκτες της ΑΕΚ, ούτε υπήρχαν, ούτε απασχολούσαν τα ματς σε Φάληρο και Βόλο. Ναι, προφανώς ο κόσμος που και πάλι γέμισε τη Νέα Φιλαδέλφεια, τις ευχαριστήθηκε τις γκέλες των δυο ανταγωνιστών, εξίσου με τα γκολ που έβαλε ο Γιόβιτς, ο Κοϊτά και ο Βάργκα. Όμως για τον Νίκολιτς και τους ποδοσφαιριστές αυτό που μονάχα μετρούσε, ήταν να γίνει σωστά και αποτελεσματικά, η δουλειά με την Κηφισιά.

Είχε τεράστια σημασία για τον κόουτς, να γυρίσει ο διακόπτης και το mindset μετά από μια ήττα την Πέμπτη επί της Τσέλιε που δεν κόστισε αλλά πόνεσε. Και να μπορέσει η ΑΕΚ αφενός να κάνει μια πειστική νίκη μπροστά στον κόσμο που στεναχώρησε την Πέμπτη στο ίδιο γήπεδο. Αφετέρου να τερματίσει πρώτη στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος και να μπει ως πρώτη στις μάχες των playoffs.

Θα γινόταν έτσι κι αλλιώς ακόμα και αν σε Φάληρο και Βόλο, είχαν έρθει διαφορετικά αποτελέσματα. Η ΑΕΚ θα έμπαινε όπως και να έχει πρώτη. Το είχε κερδίσει με το σπαθί της. Απλώς έτσι όπως ήρθαν τα υπόλοιπα αποτελέσματα, η ΑΕΚ μπαίνει στην αφετηρία για τα έξι ντέρμπι που θα κρίνουν τον τίτλο, με απόσταση δυο και τριών βαθμών από τους δυο άμεσους ανταγωνιστές της. Είναι προφανώς πολύ μικρή η διαφορά και δεν κρίνει απολύτως τίποτα. Δείχνει όμως κάποια πραγματάκια.

Η ΑΕΚ θα μπει για πρώτη φορά ως μόνη πρώτη, στο μίνι πρωτάθλημα των playoffs. Δεν το έχει ξανακάνει, ούτε στην σεζόν που κατέκτησε το νταμπλ, πριν από τρία χρόνια. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως οι υπόλοιποι καλούνται να την κυνηγήσουν. Για να ξέρουμε και τι λέμε, αυτό το κάνουν εδώ και αρκετούς μήνες. Από τον περασμένο Δεκέμβρη και μετά, η ΑΕΚ είτε ήταν μόνη πρώτη στην βαθμολογία, είτε ήταν στην κορυφή με συγκάτοικο.

Αυτό πρακτικά σημαίνει, πως αυτό το… κυνήγι των ανταγωνιστών της, που κρατάει μπόλικους μήνες, δεν έχει ακόμα καρποφορήσει. Και τώρα για να μπορέσουν να βγουν μπροστά από την ΑΕΚ, για να κόψουν πρώτοι το νήμα, θα πρέπει να το καταφέρουν μέσα σε διάστημα μικρότερο του 1,5 μήνα αλλά και μέσα σε έξι παιχνίδια. Όλα ντέρμπι μεν, αλλά με πολύ στενό το πρόγραμμα.

Το έχω γράψει πολλές φορές και το ξαναγράφω και το υπογραμμίζω. Η ΑΕΚ δεν είναι ούτε τώρα το φαβορί. Και ας μπαίνει πρώτη στο μίνι πρωτάθλημα και ας ήταν πρώτη εδώ και αρκετούς μήνες. Υπάρχει όμως κάτι που έχει κερδίσει με το σπαθί της και δεν μπορεί να της το πάρει κανείς.

Σε μια σεζόν που ξεκίνησε με ορίζοντα να πάρει μια πρόκριση στον όμιλο της Ευρώπης για να μην καταστραφεί, που συνεχίστηκε με στοίχημα να καλύψει την διαφορά που την χώριζε από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ, οδεύει προς το κλείσιμο με την ΑΕΚ να μπαίνει πρώτη στα playoffs. Και να είναι στην οκτάδα της Ευρώπης.

Αυτές τις αρχές που ο Νίκολιτς ήθελε να βάλει στην ομάδα και που δούλεψε πολύ γι αυτό, το έχει καταφέρει. Τέλη Μάρτη και πριν από μίνιμουμ οκτώ ματς σε Ελλάδα και σε Ευρώπη, που θα παίξει για να πετύχει σημαντικά πράγματα, η ΑΕΚ είναι σε φάση και fight και believe και never give up. Ξεκάθαρο είναι αυτό. Και φάνηκε ακόμα και από το πως πήγε από την δύσκολη Πέμπτη, στην πανηγυρική Κυριακή. Όπως επίσης φάνηκε και πόσο καλά ξέρει ο Νίκολιτς να επαναφέρει το… καράβι στην σωστή του ρότα, όταν δείχνει λίγο να παρεκκλίνει.

Μετά από τον πολύ κακό Οκτώβρη, ήρθε ένας πολύ καλός Νοέμβρης και Δεκέμβρης. Μετά από τον ασταθή Γενάρη, ήρθε ένα πολύ μεγάλο, σταθερό διάστημα. Μετά από τα στραβοπατήματα και κυρίως με κακή νοοτροπία με Ατρόμητο και ρεβάνς με Τσέλιε, ήρθε το ματς με την Κηφισιά που η ΑΕΚ ήταν και πάλι όπως έπρεπε και πνευματικά και αγωνιστικά. Και αυτή την ΑΕΚ, που κρατάει εδώ και πολύ καιρό πρωτιά, που όταν λίγο το… χάνει, το ξαναβρίσκει άμεσα, τώρα πρέπει να την κυνηγήσουν οι άλλοι στα playoffs.

Για το ματς με την Κηφισιά, δεν υπάρχουν πολλά που μπορούν να γραφτούν ως προς το αγωνιστικό του κομμάτι. Έχει σημασία η νοοτροπία που έβγαλε η ΑΕΚ από το πρώτο λεπτό, ακόμα μέχρι και το τελευταίο. Έχει επίσης σημασία πως μπήκε ξανά ο Βάργκα δίπλα στον Γιόβιτς και ίσιωσε το παιχνίδι της ομάδας. Μάλιστα επιτέλους ήρθε και το ματς που δεν σκόραρε μόνο ένας από τους δυο αλλά και οι δυο. Έχει σημασία πως ο Κοϊτά είναι τούρμπο εδώ και καιρό. Όπως επίσης έχει σημασία και το γεγονός πως ο Ζίνι όσο περισσότερο χρόνο ήταν στο γήπεδο, τόσο περισσότερο έδειχνε να βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό.

Άφησα τελευταίο τον Σαχαμπό που έκανε το ντεμπούτο του, έστω και για λίγο. Δεν θα κριθεί από λίγα αγωνιστικά λεπτά, σ’ ένα τελειωμένο ματς. Στα μάτια τα δικά μου έδειξε κοντρολαρισμένος παίκτης και με καλές επαφές. Αλλά έχουμε μπροστά μας για να τον δούμε. Δεν είναι η ώρα για να γίνει κουβέντα για τον Σαχαμπό.

Ούτε πλέον για κανέναν παίκτη του ρόστερ. Η ΑΕΚ έχει μπροστά της έξι τελικούς για να κυνηγήσει το πρωτάθλημα και τουλάχιστον δυο ευρωπαϊκά ματς για να φτάσει εκεί που ονειρεύεται. Τώρα όλοι όσοι μπαίνουν είτε για 90, είτε για ένα λεπτό, πρέπει να έχουν την απόλυτη στήριξη. Όλες μα όλες οι άλλες κουβέντες, είναι για μετά το πέρας του… πολέμου.

Και κάτι τελευταίο. Συγκλονιστικό το βίντεο με το οποίο ανακοινώθηκε η ανανέωση του συμβολαίου του Μάνταλου. Ένα βίντεο ανακοίνωσης ανανέωσης ενός τόσο σημαντικού για τον σύλλογο παίκτη, αντάξιο των μεγάλων κλαμπ της Ευρώπης. Όσο για τον Μάνταλο, έχει κατακτήσει πλέον τα πάντα και αναμετράτε μόνο με την ιστορία. Αυτή που έγραψε ο ίδιος με πόνο και πολύ ιδρώτα.