Παναθηναϊκός: Το «πάμε και όπου βγει» δεν αρκεί
i

© intime

Παναθηναϊκός: Το «πάμε και όπου βγει» δεν αρκεί

Γιάννης Ψαράκης 16:30 - 21.03.2026 / Ανανεώθηκε: 16:42 - 21.03.2026

Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για τον Παναθηναϊκό AKTOR που έκανε ό,τι έπρεπε απέναντι στον Ερυθρό Αστέρα αλλά πρέπει ν’ αφήσει στην άκρη το… «πάμε και όπου βγει».

Προσπαθώντας να ζυγίσει κανείς τις δύο εντός έδρας νίκες του Παναθηναϊκού AKTOR επί Ζάλγκιρις και (κυρίως) Ερυθρού Αστέρα τι ζητούμενο είναι από ποια οπτική γωνία βλέπει το… ποτήρι.

Υπάρχουν αυτοί που το βλέπουν μισογεμάτο. Ότι δηλαδή πήρε δύο νίκες ψυχολογίας σταματώντας ένα αρνητικό σερί 4 ηττών, ότι νίκησε δύο ομάδες με τον ίδιο στόχο, μια θέση στην 6αδα που οδηγεί στα playoffs, ότι κέρδισε χρόνο (σ.σ. αλήθεια, πόσο ακόμη χρόνο χρειάζεται να κερδίσει..) για τη συνέχεια.

Υπάρχουν και αυτοί που το βλέπουν μισοάδειο μεταξύ αυτών και η αφεντιά μου. Ότι στην τελική ο Παναθηναϊκός δεν έκανε κάποια υπέρβαση αλλά με το 2/2 έκανε το προφανές, ότι τα (πολύ) πιο δύσκολα και απαιτητικά είναι μπροστά του και μάλιστα μακριά από το ΟΑΚΑ, ότι σε σύγκριση με τον Ερυθρό Αστέρα που έχει σαφώς πιο εύκολο/βατό πρόγραμμα ο Παναθηναϊκός δύσκολα θα κάνει μία παραπάνω νίκη για να τον αφήσει πίσω του στη μάχη της 6αδας.

Εντάξει, “προφανές το 2/2 με ομάδες σαν τη Ζάλγκιρις και τον Αστέρα όταν έχεις χάσει εντός από Μιλάνο, Κολοσσό και εκτός από Ηρακλή, Μπάγερν, Παρτίζαν και Μακάμπι δεν… υπάρχει”, να το δεχτώ, όμως η ουσία είναι πως ο Παναθηναϊκός με αυτές τις νίκες δεν πέτυχε τίποτε παραπάνω από το να μείνει ζωντανός στο κυνήγι της 6ης θέσης. Γιατί παραπάνω από αυτή δύσκολα θα μπορέσει να διεκδικήσει οποιαδήποτε ομάδα.

Η μαχητική ψυχή του στους «τελικούς» δείχνει τον δρόμο!

Η μαχητική ψυχή του στους «τελικούς» δείχνει τον δρόμο!

Ο Απόστολος Μαυράκης γράφει το απίστευτο φινάλε του Παναθηναϊκού AKTOR, που του έδωσε τη νίκη στο ματς με τον Ερυθρό Αστέρα, εστιάζοντας στη γενικότερη αντίδραση που βγάζουν τελευταία οι πράσινοι.

Ο Παναθηναϊκός και στο ματς με τον Αστέρα όπως στην πλειοψηφία των αγώνων ακόμη και αυτών που κερδίζει έπαιξε 8-10 λεπτά μπάσκετ αξιώσεων, ανέτρεψε το -12 χάρη στο ατομικό ταλέντο του Ναν (επιθετικά) και το small ball σχήμα στην άμυνα, αλλά, διάολε, ακόμη περιμένουμε, τέλη Μάρτη να παίξει ένα παιχνίδι με συνέπεια, με σταθερότητα, με συγκεκριμένη κατεύθυνση και ουσία.

Ωραία τα σχήματα… αυτοκτονίας δίχως σέντερ, δεν γίνεται όμως να αποδίδουν συνεχώς και δεν μπορεί να είναι το μοναδικό πλάνο. Όχι Plan B, αλλά Plan A γιατί αυτό ουσιαστικά αποδίδει σε κάποιες περιπτώσεις.

Ο Παναθηναϊκός κακώς, κάκιστα ως οργανισμός (το έχω επισημάνει πολλάκις) έχει εναποθέσει όλες του τις ελπίδες για ανάκαμψη στη ρακέτα στον Ματίας Λεσόρ και αυτό είναι άδικο για τον Γάλλο που καλείται να σηκώσει ένα φορτίο που δεν του αναλογεί, δεν το ζήτησε και πρακτικά δεν μπορεί να το φέρει εις πέρας μετά από 15 μήνες μακριά από τη δράση.

Μακάρι να διαψευστώ αλλά τον Λεσόρ που θα πλησιάζει στον προ Δεκεμβρίου 2024 Λεσόρ θα αρχίσουμε να τον βλέπουμε, καλά να είναι το παλικάρι, από την επόμενη σεζόν. Τώρα δεν έχει ούτε την εκρηκτικότητα, ούτε την ταχύτητα, ούτε τη δύναμη, ούτε την αντοχή να υποστηρίξει τον ρόλο που θέλουν να του “φορτώσουν” ο Αταμάν και το κλαμπ.

Οπότε τι μένει; Ένας ρολίστας Φαρίντ που προοριζόταν για 4ος ψηλός και είναι πλέον 2ος και ο Χολμς που από βασικός είναι εκτός 12αδας και σύντομα εκτός 8αδας ξένων στην Α1. Πόσο λοιπόν θα αρκούν τα ξεσπάσματα του Ναν; Η προσωπικότητα του Χέιζ-Ντέιβις; Η αυταπάρνηση του Χουάντσο. Η ηγετική φιγούρα του Σλούκα έστω σε αυτό τον διαφορετικό ρόλο σε σύγκριση με αυτόν που είχε πριν την έλευση του Χέιζ-Ντέιβις που άλλαξε το gravity της επίθεσης της ομάδας;

Και για να φτάσουμε στο πρακτικό της υπόθεσης με ζητούμενο την 6η θέση της βαθμολογίας. Με βάση το πρόγραμμα που έχουν οι ομάδες και αν πούμε ότι ο Ερυθρός Αστέρας θεωρητικά μπορεί να κάνει 4 νίκες στα 6 επόμενα ματς χάνοντας από Μπαρτσελόνα και Ρεάλ και κερδίζοντας τις αδιάφορες βαθμολογικά Παρί, Μπάγερν, Μπασκόνια και Παρτίζαν, ο Παναθηναϊκός για να τον προσπεράσει μη έχοντας υπέρ του τη μεταξύ τους ισοβαθμία πρέπει να κάνει 5 νίκες! Δηλαδή εκτός από Μονακό και Εφες εντός να νικήσει 3 από τα εκτός έδρας παιχνίδια με Ντουμπάι, Χάποελ, Μπαρτσελόνα και Βαλένθια.

Με το «πάμε και όπου βγει» ως πλάνο πολύ φοβάμαι ότι αυτό το σενάριο φαντάζει επιστημονικής φαντασίας. Σε πρώτη φάση ας “κλειδώσει” τη 10αδα κερδίζοντας στο Σαράγεβο τη Ντουμπάι γιατί διαφορετικά οι νίκες με Ζάλγκιρις και Ερυθρό Αστέρα θα ήταν σαν να μην έγιναν ποτέ αφού θα κινδυνεύει να μείνει ακόμη και εκτός play-in.