Ο Κώστας Τσίλης επιχειρεί να δώσει μια τελεσίδικη απάντηση σ' έναν ερώτημα άκρως αντιποδοσφαιρικό και προσβλητικό πρωτίστως για την ιστορία και την φανέλα της ΑΕΚ και μετά για τον προπονητή και τους ποδοσφαιριστές της
Ήταν πολύ παράξενο αυτό που η ΑΕΚ βίωσε, στα πρώτα δυο από τα συνολικά (τουλάχιστον) οκτώ παιχνίδια που είχε μπροστά της, για να κριθεί το πρωτάθλημα και η Ευρώπη. Την Κυριακή πήρε ένα «διπλό» μέσα στο Φάληρο και μαζί και ένα προβάδισμα για τον τίτλο. Τέσσερις μέρες μετά, δέχθηκε τρία γκολ στο Βαγιέκας, δεν απάντησε σε κανένα και άφησε στην Μαδρίτη πολλές από τις πιθανότητες για πρόκριση στα ημιτελικά της Ευρώπης.
10:48 - 10.04.2026
Όταν (το) πιστεύει ο Νίκολιτς...
Ο Κώστας Τσίλης επέστρεψε από την Μαδρίτη και γράφει λίγα για όσα έγιναν στον Βαγιέκας και πολλά περισσότερο για όσα πλέον έχει μπροστά της η ΑΕΚ
Για το πρωτάθλημα, η ΑΕΚ έχει ακόμα πέντε ματς μπροστά της, για να υπερασπιστεί αυτό το +5 από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ. Για την Ευρώπη έχει ακόμα 90 λεπτά και κάτι… ψιλά, για να κάνει την ίδια ανατροπή που έκανε και την αμέσως προηγούμενη φορά που διεκδικούσε (και τελικά πήρε) πρόκριση στην ευρωπαϊκή τετράδα. Η ρεβάνς με την Ράγιο Βαγιεκάνο στη Φιλαδέλφεια, είναι την Πέμπτη στις 10 το βράδυ. Το παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, πάλι στο σπίτι της, είναι μετά από τρεις μέρες, στις 6 το απόγευμα.
Μια συζήτηση για το εάν η ΑΕΚ μπορεί να βάλει κάτω από την ίδια μασχάλη και το καρπούζι του πρωταθλήματος και αυτό της Ευρώπης, γυρόφερνε τη Φιλαδέλφεια πριν καν ξεκινήσουν τα playoffs. Έγινε ακόμα πιο έντονη, όταν η ΑΕΚ έδειξε στο Φάληρο πως μπορεί πραγματικά να φτάσει μέχρι και την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Και φούντωσε για τα καλά, όταν ήρθε αυτή η βαριά ήττα στη Μαδρίτη, που ρεαλιστικά «ψαλίδισε» ένα πολύ μεγάλο κομμάτι από τις ελπίδες της ΑΕΚ, να φτάσει μέχρι το τέλος της φετινής ευρωπαϊκής διαδρομής. Ειδικά από την στιγμή, που από την ρεβάνς με την Ράγιο, μέχρι το κομβικότατο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ, δεν συμπληρώνονται καν τρία γεμάτα 24ώρα.
Αυτή η συζήτηση ωστόσο, είναι καταρχάς βαθιά αντιποδοσφαιρική. Δεν υπάρχει καμία ομάδα στην ιστορία του αθλήματος, που να έκανε… επιλογή είτε παιχνιδιών, είτε διοργάνωσης, η οποία στο τέλος να δικαιώθηκε. Έχει γίνει κατά το παρελθόν. Έχουν υπάρξει ομάδες, όχι πολλές, που το αποτόλμησαν. Όλες ανεξαιρέτως, στο τέλος της ημέρας τιμωρήθηκαν. Διότι το ποδόσφαιρο ποτέ μα ποτέ δεν δικαιώνει, εκείνους που προσπαθούν να το κοροϊδέψουν.
Βεβαίως πρωτίστως μια τέτοιου είδους συζήτηση, είναι προσβλητική. Προσβλητική για την ιστορία και για την φανέλα της ΑΕΚ. Αν υπήρχε κάποιος τρόπος να φτάσει στον Νεστορίδη, τον Μίμη, τον Σεραφείδη, η ατάκα «μήπως να την άφηνε η ΑΕΚ την ρεβάνς της Πέμπτης και να κρατούσε δυνάμεις για το ματς με τον ΠΑΟΚ», θα κατέβαιναν από τους πυλώνες του γηπέδου και θα έπαιρναν στο κυνήγι αυτόν που την είπε.
Αν κάπου, κάπως, την έπαιρνε την αφτί του Μαύρου, πρώτα θα γελούσε με την ψυχή του και μετά θα θύμωνε όσο δεν έχει θυμώσει ποτέ. Το ίδιο ισχύει και για τον Σαμπανάζοβιτς ή τον Σαβέσκι ή τον Ηλία Ατματσίδη. Χωρίς δεύτερη σκέψη, το ίδιο και για τον Ντέμη ή τον Ζήκο, ή τον Δέλλα, που μάλιστα έχουν έναν λόγο παραπάνω να σκέφτονται το πρωτάθλημα, διότι η βαθιά σήψη από την οποία πέρασε το ελληνικό ποδόσφαιρο, τους το έχει στερήσει.
Η ΑΕΚ από γεννησιμιού της, είναι υποχρεωμένη να μπαίνει και να παλεύει και να δίνει και την ψυχή της, για τα πάντα. Ακόμα και γι αυτά που δείχνουν με μια πρώτη ρεαλιστική ματιά, ακόμα και χαμένα. Ίσως κυρίως αυτά. Άλλωστε αν δεν το είχε κάνει, αν δεν ήταν στο dna και την συλλογική της ταυτότητα, δεν θα είχε κατακτήσει ούτε τα μισά, απ’ όσα έχει κατακτήσει. Διότι ποτέ τίποτα, δεν το κέρδισε εύκολα. Σχεδόν δεν ήταν ποτέ φαβορί. Και τις περισσότερες φορές, όταν κατέκτησε κορυφές, αυτές έδειχναν άπαρτες.
Αυτή η συζήτηση για το… μήπως να το άφηνε η ΑΕΚ το ματς της Πέμπτης με την Ράγιο, για να επικεντρωθεί σ’ αυτό της Κυριακής με τον ΠΑΟΚ, ούτε άνοιξε ποτέ μέσα στα αποδυτήρια, ούτε και θα άνοιγε ποτέ. Δεν θα το επέτρεπε ποτέ ο Νίκολιτς στον εαυτό του. Κυρίως διότι από την πρώτη στιγμή που έληξε το ματς στο Βαγιέκας, φτιάχνει στο μυαλό του τρόπους να φτάσει στην ανατροπή στο παιχνίδι της Φιλαδέλφειας. Όχι (μόνο) διότι έτσι επιβάλλει το ποδόσφαιρο που το σέβεται πολύ. Ούτε (μόνο) διότι την ανατροπή την πιστεύει. Είναι η νοοτροπία του να παλεύει τα πάντα, μέχρι το τελευταίο τους λεπτό.
Είναι τεράστια υπόθεση η κατάκτηση του πρωταθλήματος για την ΑΕΚ, για τον Νίκολιτς, για τους ποδοσφαιριστές, για όλους. Ειδικά στην φετινή σεζόν. Αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας που αυτή την στιγμή να μην σκέφτεται, πως όσο υπάρχουν ακόμα 90 λεπτά, το όνειρο για τα ευρωπαϊκά ημιτελικά δεν έχει σβήσει. Ακόμα και εγωιστικά για όσα έγιναν στο Βαγιέκας, που δεδομένα δεν κουμπώνουν ούτε μ’ όσα γενικώς μπορεί να κάνει η φετινή ΑΕΚ, ούτε καν ειδικώς μ’ όσα έκανε σ’ εκείνο το ματς.
Καμία συζήτηση για το αν θα τα δώσει όλα η ΑΕΚ την Πέμπτη στην ρεβάνς με τους Ισπανούς, δεν άνοιξε στα αποδυτήρια. Ούτε επρόκειτο να ανοίξει ποτέ. Και είτε θα πάνε την Κυριακή στο κρίσιμο ματς με τον ΠΑΟΚ, με την τρέλα και την κάψα από μια ιστορική ευρωπαϊκή ανατροπή. Είτε θα πάνε με την ικανοποίηση πως το πάλεψαν μ’ όλες τους τις δυνάμεις, μέχρι και το τελευταίο λεπτό. Πιστέψτε με και τα δυο είναι πολύ πιο ισχυρά απ’ όποια καταπόνηση ή όποιο ξόδεμα δυνάμεων προκύψει από την «μάχη» της Πέμπτης.
Από κοντά και ο κόσμος. Η πλειοψηφία τουλάχιστον. Σίγουρα αυτοί που θα πάνε την Πέμπτη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Άλλωστε δεν ξέρω κανέναν απ’ αυτούς που είχαν πάρει το εισιτήριο πριν από το πρώτο ματς στο Βαγιέκας, που να θέλει να το δώσει πίσω. Και ακόμα και αν βρεθούν κάποιοι που να θέλουν να το κάνουν, ξέρω σίγουρα δέκα, μπορεί να είναι και 100, που θα σπεύσουν σαν τρελοί να πάρουν αυτά τα εισιτήρια. Ξέρω ακόμα και κάποιους που ακόμα και χωρίς εισιτήριο, την Πέμπτη θα είναι στην Φιλαδέλφεια. Κι ούτε καν από την Αθήνα.
Ο οργανισμός της ΑΕΚ, την πρόκριση δεν την έχει ξεγράψει. Αλλά κυρίως, δεν έχει βάλει στο μυαλό του, πως υφίσταται έστω και μισός λόγος, για να μην δώσει ό,τι έχει και δεν έχει, για να παλέψει την ρεβάνς με την Ράγιο. Ούτε θα το έβαζε ποτέ. Όσο ζόρικο αγωνιστικά και όσο κοντινό χρονικά και αν είναι το ματς με τον ΠΑΟΚ, το οποίο μπορεί να κρίνει ακόμα και το πόσο ακλόνητο φαβορί μπορεί να γίνει η ΑΕΚ για το πρωτάθλημα.