Ο Νίκολιτς παρουσίασε μια ΑΕΚ πιο έτοιμη απ’ όλους για τίτλο, πνευματικά και τακτικά

Ο Κώστας Τσίλης γράφει και για το αποτέλεσμα, αλλά κυρίως για τον βαθμό ετοιμότητας που έδειξε η ΑΕΚ στο Φάληρο και στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, που της δίνουν το πάνω χέρι για το πρωτάθλημα

Προφανώς και ισχύει πως ό,τι και αν έχει γίνει στην κανονική περίοδο, αυτό το μίνι πρωτάθλημα των έξι αγωνιστικών γεμάτο από ντέρμπι, θα καθορίσει και το που θα πάει ο τίτλος. Ωστόσο πριν καν ξεκινήσουν αυτά τα playoffs, υπήρχε μια παράμετρος που κάποιοι επέμεναν να μην υπολογίζουν. Η ΑΕΚ όχι μόνο τερμάτισε πρώτη, αλλά από τον περασμένο Δεκέμβρη και μετά, ήταν είτε μόνη της, είτε με συγκάτοικο στην κορυφή. Την κυνηγούσαν, δεν κυνηγούσε.

Θα μπορούσε να είχε πάει την διαφορά με τον Ολυμπιακό στους πέντε βαθμούς από τον Φλεβάρη, αλλά δέχθηκε την ισοφάριση στο 104’. Θα μπορούσε να είχε πάει την διαφορά και από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ στους τέσσερις και τους πέντε, από το ματς με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, αλλά είχε διπλό δοκάρι στις καθυστερήσεις με Μουκουντί και Γιόβιτς. Ακόμα και έτσι όμως, έδειχνε να είναι πιο σταθερή στην κούρσα από τους άλλους δυο.

Και τώρα που ξεκίνησε το πιο κρίσιμο κομμάτι, αυτό που θα κρίνει τα πάντα, η ΑΕΚ έδειξε στο ξεκίνημα πως κρατάει αυτή την σταθερότητα της. Αλλά και σε σχέση με τους άλλους δυο, φάνηκε πολύ πιο έτοιμη και πνευματικά, αλλά και αγωνιστικά. Είχε πρεμιέρα απέναντι σ’ έναν αντίπαλο που δεν είχε καταφέρει να τον κερδίσει φέτος. Σ’ ένα γήπεδο που μετρούσε πέντε συνεχόμενες ήττες σε πρωτάθλημα και κύπελλο. Οι δυο βαριές και ασήκωτες. Απέναντι σ’ έναν προπονητή που είχε βρει το κουμπί της, με εντυπωσιακούς αριθμούς. Και σε μια συνθήκη «τελικού» για τον αντίπαλο της.

Σ’ αυτή την συνθήκη, ο Νίκολιτς έβαλε στο γήπεδο μια ομάδα που έδειξε απολύτως έτοιμη και πνευματικά και τακτικά, γι' αυτό που ήθελε να κάνει. Ο Σέρβος τεχνικός είχε προετοιμάσει μια ενδεκάδα, που και στο κομμάτι το αγωνιστικό, αλλά και σ’ αυτό της συγκέντρωσης, έκαναν ένα σχεδόν αψεγάδιαστο ματς στο Φάληρο. Ο Πινέδα με μόλις μια προπόνηση με την ομάδα και χωρίς να είχε συνέλθει κανονικά από το τζετ λανγκ της υπερατλαντικής πτήσης, ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου.

Ο Πένραϊς έκανε μακράν το καλύτερο παιχνίδι του με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Ένα ματς που απείχε απ’ οτιδήποτε είχε κάνει μέσα στη σεζόν. Ο Ρότα έκανε επίσης από τα καλύτερα παιχνίδια του με την ΑΕΚ, σ’ ένα γήπεδο που έχει περάσει δύσκολες στιγμές, οι οποίες μάλιστα ήταν βούτυρο στο ψωμί των τοξικών μίκυ μάους που παρεπιδημούν στο ποδόσφαιρο. Τα δυο ακραία μπακ της ΑΕΚ, για τα οποία έχει γίνει τόσο μεγάλη κουβέντα, υποχρεώνουν τον Μεντιλίμπαρ να κάνει αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο και τον Ποντένσε και τον Ζέλσον Μαρτίνς. Όχι μικρή υπόθεση.

Ο Περέιρα κάνει και κλέψιμο αλλά και σπριντ με την μπάλα στα πόδια, με το οποίο αφήνει πίσω του τον Γκαρσία, για να βγάλει την μπαλιά για το νικητήριο γκολ. Παίρνει κίτρινη κάρτα νωρίς και συνεχίζει να είναι απόλυτα συνεπής στον τρόπο που καλύπτει την θέση του αριστερού ακραίου. Μια θέση από την οποία ο Αργεντινός έχει δώσει διπλά στην ΑΕΚ σε Φλωρεντία και Σαμψούντα.

Ο Κοϊτά κάνει ένα τελείωμα, που χρειάζεται να το δεις πολλές φορές και προσεκτικά, για να καταλάβεις πόσο άψογο ήταν. Κυρίως για να διαπιστώσεις πως έγινε με τέτοιο τρόπο το σκάψιμο, που το πλασέ ήταν άπιαστο. Αλλά εκτός από το γκολ, ο Κοϊτά έχει καθαρίσει στην άμυνα ένα τσουβάλι φάσεις και έχει κουβαλήσει μακριά την μπάλα και τον κίνδυνο. Ακόμα τον κλωτσάνε οι παίκτες του Ολυμπιακού για να τον σταματήσουν.

Συνολικά η ΑΕΚ, όλοι όσοι ξεκίνησαν, αλλά και αυτοί που ήρθαν από τον πάγκο, ήταν απολύτως έτοιμοι για να κάνουν την δουλειά μέσα στο Φάληρο. Ήταν έτοιμοι πνευματικά, καθώς ελάχιστες φορές μέσα στο ματς έχασαν την απόλυτη συγκέντρωση τους. Ήταν έτοιμοι τακτικά, καθώς ήταν πάλι ελάχιστες οι φορές που έχασαν την θέση τους. Το πλάνο ήταν ξεκάθαρο. Και το υπηρέτησαν όλοι, ακριβώς όπως τους είχε προετοιμάσει ο Νίκολιτς.

Η ΑΕΚ βρήκε γκολ στο 5ο λεπτό. Αν δεν το είχε βρει, θα ήταν διαφορετική η εικόνα του ματς αλλά και του παιχνιδιού της. Θα το έψαχνε το γκολ, για να κάνει αυτό που έκανε μετά το σκοράρισμα του Κοϊτά. Να δώσει την μπάλα στον Ολυμπιακό και να τον περιμένει άψογα σεταρισμένη σ’ όλες τις ανασταλτικές της θέσεις. Με συγκέντρωση και με καθαρό μυαλό. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, όταν το ματς μπήκε στο τελευταίο του κομμάτι, πιο πιθανό φαινόταν να φτάσει η ΑΕΚ σε δεύτερο γκολ, παρά να ισοφαρίσει ο Ολυμπιακός. Ίσως μάλιστα, αν ο Νίκολιτς πρέπει να πει οπωσδήποτε ένα παράπονο στους παίκτες του, αυτό θα είναι.

Όπως και να έχει, η ΑΕΚ έφυγε από το Φάληρο με ένα διπλό που, βάσει εικόνας παιχνιδιού, το άξιζε πέρα για πέρα. Με δεδομένο πως μπήκε σ’ αυτό το μίνι πρωτάθλημα με διαφορά δυο και τριών βαθμών από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, έτσι όπως βγήκε η σειρά των αγώνων, με δυο νίκες στις δυο πρώτες αγωνιστικές, αγκαλιάζει τον τίτλο. Η πρώτη νίκη και μάλιστα εκτός έδρας, ήρθε. Με την ΑΕΚ του Νίκολιτς να δείχνει πιο έτοιμη πνευματικά και αγωνιστικά και από τον Ολυμπιακό, αλλά και από τον ΠΑΟΚ.

Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, η ΑΕΚ με τον ΠΑΟΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια την επόμενη αγωνιστική, σε δυο εβδομάδες, παίζει ίσως το κομβικότερο ματς της σεζόν. Βεβαίως ενδιάμεσα έχει ακόμα μια δουλειά στην Ευρώπη. Όχι ένα, αλλά δυο παιχνίδια με την Ράγιο, που θα κρίνουν το πόσο μακριά θα πάει στην Ευρώπη. Τίποτα δεν έχει κριθεί. Τα δύσκολα, μπροστά είναι. Πρώτος ο Νίκολιτς το ξέρει. Πρώτοι οι παίκτες το ξέρουν, που δεν το έκαναν όπα στα αποδυτήρια στο Φάληρο σε πανηγυρισμούς, γιατί ξέρουν πως ακόμα υπάρχει ανηφόρα ζόρικα. Όσο όμως ο Νίκολιτς θα μπορεί να βγάζει μια ΑΕΚ όσο ετοιμη την έβγαλε στο Φάληρο, θα έχει το πάνω χέρι.