EuroLeague
Άρης και Βασίλης Σπανούλης μπορεί να... σμίξουν. Μπορεί και όχι. Το σίγουρο, όμως, είναι ένα. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.
Η φετινή σεζόν για τον Άρη ολοκληρώθηκε με έναν αποκλεισμό από την ΑΕΚ που δεδομένα αφήνει μια πικρή γεύση. Όχι μόνο γιατί η ομάδα ήθελε και μπορούσε να φτάσει πιο ψηλά, δηλαδή στα ημιτελικά, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο ήρθε αυτό το τέλος. Με τη διαιτησία να παίζει τον δικό της, δυστυχώς καθοριστικό, ρόλο στις λεπτομέρειες του Game 3 στα Λιόσια.
Όμως, ό,τι έγινε-έγινε. Ο χρόνος πίσω δεν γυρνά και δεν υπάρχει και καμιά μεγάλη κάψα για να γυρίσει, αφού το νόημα βρίσκεται αλλού. Και αφορά την «επόμενη μέρα». Τον τελευταίο καιρό το όνομα του Βασίλη Σπανούλη παίζει δυνατά στο ρεπορτάζ της ομάδας. Δεν μπορώ να γνωρίζω αν θα έρθει τελικά, εδώ δεν το ξέρουν άλλοι κι άλλοι. Πόσο μάλλον εγώ, που εχώ ξεκαθαρίσε πολλάκις ότι δεν είμαι… μπασκετάνθρωπος του μπάσκετ.
Ωστόσο, είτε κάτσει τελικά στον πάγκο της ομάδας είτε όχι, η ουσία βρίσκεται αλλού. Και μόνο το γεγονός ότι ο Άρης πλέον είναι σε θέση να συζητά, να ελκύει και να προσεγγίζει μια προσωπικότητα παγκόσμιου βεληνεκούς όπως ο Σπανούλης, δείχνει την αλλαγή επιπέδου που είναι γεγονός και όχι προσωπική άποψη του καθενός.
Ο Άρης δεν είναι πια η ομάδα της εσωστρέφειας και της επιβίωσης. Είναι ένας οργανισμός που εκπέμπει υγεία και φιλοδοξία, αναγκάζοντας όλο το ελληνικό -αλλά και ευρωπαϊκό- μπάσκετ να τον κοιτάζει με διαφορετικό μάτι.
Το μήνυμα εστάλη προς πάσα κατεύθυνση: Ο Άρης επέστρεψε για να γίνει ξανά πρωταγωνιστής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε από πού ξεκίνησε η φετινή προσπάθεια. Η χρονιά που πέρασε ήταν ξεκάθαρα μεταβατική. Μπήκαν βάσεις, άλλαξαν ισορροπίες και δοκιμάστηκαν αντοχές. Με τον Σιάο στο τιμόνι και τη διοικητική σταθερότητα που εκπέμπει το παρόν σχήμα, υπάρχει κάτι που έλειπε για χρόνια από το Παλέ: Πλάνο, υπομονή και φυσικά χρήματα.
Το πλάνο αυτό δεν εξαρτάται από ένα και μόνο πρόσωπο, όσο μεγάλο κι αν είναι αυτό. Η στρατηγική για την επόμενη μέρα είναι δεδομένη και εγγυάται ότι η ομάδα θα συνεχίσει να αναβαθμίζεται σε όλα τα επίπεδα. Αγωνιστικά, οικονομικά και οργανωτικά.
Ο Άρης δεν έχει ανάγκη να κλαίει πάνω από το χυμένο γάλα (στην προκειμένη περίπτωση αυτό μπορεί να είναι ο άδικος αποκλεισμός από την ΑΕΚ). Η φετινή σεζόν αποτελεί το σκαλοπάτι για τις ένδοξες στιγμές που έρχονται στο μέλλον. Ο κόσμος επέστρεψε μαζικά στο γήπεδο, η αύρα του «Αυτοκράτορα» είναι ξανά αισθητή και το… νερό έχει μπει για τα καλά στο αυλάκι.
Είτε με τον Σπανούλη στο τιμόνι, είτε με οποιοδήποτε άλλο high-level restart, το «τρένο» έχει ήδη ξεκινήσει. Και δεν σταματάει. Ο «Αυτοκράτορας» του ελληνικού μπάσκετ έρχεται…
