Μάρκο Νίκολιτς, ένας Σέρβος από την πρωτεύουσα της… Αργεντινής, το Βελιγράδι!

Μέσα σε μόλις δέκα μήνες ο προπονητής της ΑΕΚ έχει καταφέρει να παρουσιάσει μια ομάδα που...μοιάζει ολοένα και περισσότερο σε εκείνη του Ματίας Αλμέιδα που κατέκτησε το «νταμπλ» το 2023!

«Fight, believe, never give up!» Αυτά ήταν τα λόγια του Μάρκο Νίκολιτς προς τους ποδοσφαιριστές του, στο κλείσιμο της ομιλίας του στα αποδυτήρια, λίγο πριν από τη ρεβάνς με την Άντερλεχτ! Λόγια που, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος, απέδωσαν παρακινητικά στο 100%, αυτός ήταν άλλωστε και ο σκοπός, έγιναν σύνθημα σε πανό των οπαδών της ομάδας αλλά, κυρίως, έγιναν, μπορούμε να το πούμε τώρα πια με βεβαιότητα, trademarκ αυτής της πρώτης σεζόν του Σέρβου στην άκρη του πάγκου!

Δεν ήταν καθόλου εύκολο και κάθε άλλο παρά δεδομένο για την Ένωση, που λύνοντας τη συνεργασία με τον Ματίας Αλμέιδα είχε βγει από μια θυελλώδη σχέση που είχε μετατραπεί σε τοξική, να βρει μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα χημεία με τον όποιο διάδοχο του Αργεντινού! Και η αλήθεια είναι πως η σχέση αυτή δεν χτίστηκε, σίγουρα δεν δυνάμωσε, από τη μια μέρα στην άλλη!

Σε πρώτη φάση, στα καλοκαιρινά προκριματικά, τα αποτελέσματα, κυρίως αν όχι μόνο τα αποτελέσματα, βοήθησαν! Το αυτό συνέβη και στο πρώτο κομμάτι της σεζόν στη Stoiximan Super League! Και ύστερα…ήρθαν τα ντέρμπι! Την πρώτη ήττα της εποχής Νίκολιτς στη Σλοβενία από την Τσέλιε ακολούθησαν δύο ακόμη με κάτω τα χέρια, ή σχεδόν, από ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό και αν όχι πανικός σίγουρα προέκυψε προβληματισμός έως και απογοήτευση!

Το πρότζεκτ «πληγώθηκε» από νωρίς στη σεζόν, ο Νίκολιτς απλά τίναξε τη σκόνη από τους ώμους του, η διοίκηση στήριξε όσο και όπως χρειάστηκε! Fast forward έξι μήνες μετά, εκείνο το 2-0 από τον Ολυμπιακό είναι και η τελευταία φορά που η ΑΕΚ έφυγε με σκυμμένο το κεφάλι από γήπεδο της Stoiximan Super League, βραδάκι Κυριακής έφυγε στο +8 από τον ΠΑΟΚ με νίκη δήλωση προθέσεων και απόδειξη προόδου!

Γιατί αν έχει να επιδείξει κάτι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο το «κιτρινόμαυρο» γκρουπ μέσα στη σεζόν είναι ακριβώς αυτό, το πόσο πολύ έχει καταφέρει να προοδεύσει μέσα σε τόσο λίγο χρόνο! Και το έχει καταφέρει σε όλα τα επίπεδα, αγωνιστικά, πνευματικά, ψυχικά, στην ΑΕΚ παίζουν και περνάνε καλά και αυτό βγαίνει και προς τα έξω!

Όχι και τόσο έξω τώρα που το σκέφτομαι, το παιχνίδι και κυρίως η νοοτροπία, η αποφασιστικότητα, η…συντροφικότητα που προφανώς και είναι έργο Νίκολιτς, «χτυπούν» στις κατάμεστες εξέδρες της «Αγιάς Σοφιάς» και επιστρέφουν στο πολλαπλάσιο στον αγωνιστικό χώρο.
Κάπως έτσι σε περιστάσεις που φυσιολογικά και βιολογικά δεν εξηγούνται και δεν προκύπτουν εμφανίζονται δυνάμεις στα πόδια και στο μυαλό όπως στο ντέρμπι των «Δικεφάλων»! Κι ας μην είχαν συμπληρωθεί ούτε 72 ώρες από τη μεγαλειώδη αλλά και εξόχως κοπιώδη προσπάθεια κόντρα στη Ράγιο! Σε ένα ματς που οι περισσότεροι περίμεναν από την ΑΕΚ, δεδομένων των συνθηκών, να προσπαθούσε, ποδοσφαιρικά μιλώντας, να το «κλέψει», εκείνη «έκλεψε» την παράσταση!

Με μια εικόνα έως και εντυπωσιακή σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο αλλά και με μια εικόνα που άξιζε περισσότερο από χίλιες λέξεις κι ας μην ήταν στη ροή του παιχνιδιού! Έκανε πολλά πράγματα καλά η ομάδα του Νίκολιτς κόντρα στον ΠΑΟΚ, το σημαντικότερο αλλά και εντυπωσιακότερο όλων, στα δικά μου μάτια, δεν ήταν ποδοσφαιρικό αλλά…εορταστικό! Στον τρόπο με τον οποίο πανηγυρίστηκε το γκολ του Πινέδα για το 3-0 αναφέρομαι, όσοι δεν το έχετε αντιληφθεί ρίξτε μια ματιά, αξίζει, ότι πλησιέστερο σε…διονυσιακή μέθεξη έχω δει σε γήπεδο ποδοσφαίρου εδώ και καιρό!

Δεν έλειψε κανείς από τη…γιορτή, βασικοί, αναπληρωματικοί, τραυματίες, φυσιοθεραπευτές, φροντιστές, όλος ο κιτρινόμαυρος πάγκος, όλη η κιτρινόμαυρη…λύσσα για τη νίκη σε μια, σε λίγες στιγμές! Ο μόνος που έμεινε στη θέση του ήταν ο ίδιος ο Νίκολιτς, είμαι σίγουρος πως έστω και εξ αποστάσεως, όχι δα και τόσο μεγάλης, απολάμβανε το δημιούργημά του!

Δημιούργημα σε επίπεδο σχέσεων, μικροκλίματος, ατμόσφαιρας, πίστης και αποφασιστικότητας που έχει φροντίσει να χτίσει. Χρειάζονται πολλά περισσότερα από τα συστήματα, τις διατάξεις, τις τακτικές και τη φυσική κατάσταση για να πετύχει μια ομάδα. Για να κερδίσει ένας προπονητής τους αντιπάλους πρέπει πρώτα να «κερδίσει» τους παίκτες και τους συνεργάτες του! Και οι εικόνες αυτές στο ντέρμπι των «Δικεφάλων» ήταν η επιβεβαίωση πως ο Σέρβος τα έχει καταφέρει και με το παραπάνω! Αν είναι όντως Σέρβος και όχι Αργεντινός, τα…γηπεδικά vibes της ΑΕΚ, βλέπετε, θυμίζουν ολοένα και περισσότερο 2023!