Να είναι ΑΡΗΣ μέχρι τέλους κι ας μην το… αναγνωρίζει κανείς

Ο κόσμος έχει το δικαίωμα να γυρίζει την πλάτη στην ομάδα, το αντίστροφο, όμως, δεν μπορεί να συμβεί. Και ο Άρης το έχει καταλάβει. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.

Κοίτα κατάσταση τώρα ε. Τρίμπαλο στον Κυπελλούχο ΟΦΗ μετά από δίμπαλο στην Κρήτη, τρίτη διαδοχική νίκη, ωραίο ποδόσφαιρο και να μην μπορείς να χαρείς τίποτα από αυτά. Αυτό έχει καταφέρει ο Άρης αυτή τη στιγμή, αφού η χρονιά έχει ήδη τελειώσει και μάλιστα με ολοκληρωτική αποτυχία. Ούτε η πέμπτη θέση μπορεί να του προσφέρει κάτι λόγω της απώλειας του ευρωπαϊκού εισιτηρίου, οπότε το χάπι δεν… χρυσώνεται με τίποτα.

Τα δεδομένα είναι γνωστά, αλλά ακόμα κι αν δεν είναι σε κάποιους, μία ματιά στις εξέδρες του «Κλεάνθης Βικελίδης» στο παιχνίδι με τους Κρητικούς σου δίνει να καταλάβεις τι γίνεται. Και όχι μόνο στο συγκεκριμένο ματς, αλλά γενικότερα αν δει κάποιος τον μέσο όρο εισιτηρίων στο Χαριλάου τη φετινή σεζόν θα πάρει αμέσως το μήνυμα. Ο κόσμος έχει γυρίσει την πλάτη στην ομάδα. Τελείως, με εμφατικό τρόπο.

Δεν μου αρέσει να λαϊκίζω και αν δεν συμφωνώ με την κοινή γνώμη θα το πω, αλλά στην προκειμένη δεν μπορεί κανείς να κακίσει τους φίλους της ομάδας της Θεσσαλονίκης για τη στάση τους. Έχουν ανεχτεί πολλά, έχουν κάνει τεράστια υπομονή και οι σταγόνες που έχουν ξεχειλίσει το ποτήρι έχουν πέσει προ πολλού. Γίνεται λοιπόν να ζητήσει κάποιος από τον κόσμο να δείχνει ενδιαφέρον για το αγωνιστικό κομμάτι και να πληρώνει εισιτήριο να δει αδιάφορο αδιάφορα ματς; Όχι.

Είναι λογικό η μοναδική επιθυμία του κόσμου αυτή τη στιγμή να είναι ο Άρης να μπει σε μία καλύτερη «επόμενη μέρα» και να περιμένει πως και πως να δει έναν σοβαρό επενδυτή να καταθέτει πρόταση για την εξαγορά της ΠΑΕ. Να έρθει άλλος… αέρας, να πέσουν περισσότερα χρήματα και να μπορέσει επιτέλους η ομάδα να λειτουργήσει όπως πρέπει με βάση το μέγεθος της: Δηλαδή να διεκδικεί τίτλους και διακρίσεις.

Αρέσει δεν αρέσει, αυτή η στάση του κόσμου και ειδικότερα στην παρούσα φάση, που η ξενέρα και η απογοήτευση είναι πολύ έντονη λόγω της τραγικής φετινής σεζόν δεν είναι παράλογη. Αλλά τώρα θέλω να πάω σε κάτι άλλο, που το θεωρώ επίσης πολύ σημαντικό. Αφού τα είπαμε για τη στάση του κόσμου σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση που βιώνει -ειδικότερα φέτος- ο Άρης, ας πούμε δύο κουβέντες και για τη στάση της ομάδας.

Ξέρω, δεν… πουλάει, αλλά όπως είχα γράψει και στο blog μου εδώ στο Sportal μετά το «διπλό» στο Παγκρήτιο την περασμένη εβδομάδα, η αξιοπρέπεια για τον Θεό του Πολέμου δεν είναι μικρό πράγμα. Το να σέβεται η ομάδα και όσοι αποτελούν μέλος αυτής τον κόσμο, που έχει πήξει στην πίκρα, επίσης δεν είναι μικρό πράγμα. Ναι, όσο κι αν πονάει, ο κόσμος μπορείνα γυρίζει την πλάτη στην ομάδα. Η ομάδα να γυρίζει την πλάτη στον κόσμο, όμως, δεν γίνεται!

Και ο Μιχάλης Γρηγορίου το γνωρίζει πολύ καλά αυτό και έχει καταφέρει να περάσει αυτή τη νοοτροπία και στους ποδοσφαιριστές του. Κάτι το οποίο δεν γίνεται να μη πιστώσουμε στον Έλληνα τεχνικό. Ο Άρης κόντρα στον ΟΦΗ έκανε το καλύτερο παιχνίδι του τη φετινή σεζόν και έφτασε σε μία άνετη νίκη, πετυχαίνοντας τρία γκολ για δεύτερη φορά φέτος. Σοβαρός ήταν και στο Παγκρήτιο και νίκησε δίκαια, νωρίτερα είχε επικρατήσει και του Βόλου, ενώ στην πρεμιέρα των playoffs στη Λιβαδειά δεν νίκησε λόγω διαιτησίας.

Σίγουρα, δεν θα αλλάξει κάτι όσον αφορά τη φετινή σεζόν ό,τι κι αν γίνει από εδώ και πέρα. Αλλά το απόλυτο νικών και η κατάκτηση της 5ης θέσης πρέπει να είναι ο στόχος του προπονητή και των παικτών για να κλείσει όσο πιο… ανθρώπινα γίνεται αυτή η εφιαλτική χρονιά. Να είναι ΑΡΗΣ μέχρι το τέλος. Και ας μην το αναγνωρίσει κανείς, δεν έχει σημασία. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, έχει την αξία του αυτό, στο σημείο που έχουμε φτάσει.

ΥΓ. Όπως είπα και πιο πάνω ξέρω και καταλαβαίνω πως ο κόσμος θέλει να ακούσει και να διαβάσει για αλλαγή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, επενδυτές που έρχονται και λοιπά, αλλά εγώ δεν έχω σκοπό να εκμεταλλευτώ τη «δίψα» σας για να πάρω views και κλικς, γράφοντας πράγματα από το μυαλό μου. Το κάνουν άλλοι, που έχουν και άλλους σκοπούς.

ΥΓ2. Κουαμέ, καλώς ήρθες. Γκαρέ ξέρεις πολλά κιλά μπάλα. Ράτσιτς είσαι ΚΟΛΟΝΑ.