Ο Κώστας Σωτηρίου γράφει για τη συντριπτική νίκη του Παναθηναϊκού επί της Αναντολού Εφές και στέκεται σε τρεις άξονες, που (αν όχι απογειώνουν) βελτιώνουν αισθητά την εικόνα των Πρασίνων εν όψει του νοκ άουτ με την Μονακό στο «T-Center».
Αν μη τι άλλο ο φετινός Παναθηναϊκός δεν σε κάνει να βαριέσαι! Μπορεί να γίνει τόσο απρόβλεπτος, ώστε τη μια να κερδίζει στην Μαδρίτη, την Βαρκελώνη και την Κωνσταντινούπολη (Φενέρμπαχτσε) και την άλλη να χάνει από την Παρί στο «T-Center» ή να δεινοπαθεί για να πάρει αποτέλεσμα στην Λυών! Είναι όπως ο Ιανός, ο Ρωμαίος θεός με τα δύο πρόσωπα, το φωτεινό και το σκοτεινό. Ή όπως το απέδωσε τέλεια μέσα από τους στίχους του ο σύγχρονος Τζον Λέτζεντ… κάνοντας λόγο για «perfect imperfections», δηλαδή για εκείνες τις τέλειες ατέλειες, που καθιστούν μια οντότητα παράδοξα ελκυστική.
Για να είμαστε ρεαλιστές, ο Παναθηναϊκός δεν «σκότωσε» το θηρίο ισοπεδώνοντας (97-62) την αδιάφορη (στο δεύτερο ημίχρονο) πρώην αγάπη του Έργκιν Άταμαν. Ούτε φυσικά έχει πλησιάσει το τέλειο στην απόδοσή του. Η εικόνα του, ωστόσο, στο φινάλε της κανονικής περιόδου της EuroLeague ήταν αισθητά βελτιωμένη, καθώς ίσως για πρώτη φορά συνέβησαν ορισμένα πράγματα ταυτόχρονα.
Στην άμυνα, οι Πράσινοι κυνηγούσαν σαν… λυσσασμένα σκυλιά βάζοντας τα κορμιά τους στις φάσεις και στραγγαλίζοντας την τουρκική δημιουργία με πίεση στην μπάλα. Και επίσης, σε δύο θέσεις εμφανίστηκαν δύο ισάξιοι παίκτες: Δύο Manimal στο «5», ο Λεσόρ που θύμισε τον παλιό καλό Ματίας και ο Φαρίντ, που «κατάπιε» τους αντιπάλους του επαναφέροντας εικόνες του περασμένου Νοεμβρίου, όταν είχε αναδειχθεί και παίκτης του μήνα. Όσο για τη θέση «3»; Οι Πράσινοι μοίρασαν τον χρόνο στον εκπληκτικό Νίκο Ρογκαβόπουλο, που έπαιξε σαν να μην είχε λείψει ούτε σε ένα ματς λόγω θλάσης και στον Τζέντι Οσμαν, που εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι «βαρόμετρο» στον Παναθηναϊκό.
Οι 29 ασίστ και ειδικά ο καταμερισμός τους (Σλούκας 8, Χέιζ και Ναν από 6) είναι ο πλέον τιμητικός αριθμός της βραδιάς, ακόμη περισσότερο και από το ατομικό ρεκόρ πόντων (24 π.) του Ρογκαβόπουλου. Και αυτό γιατί οι Πράσινοι έβγαλαν ένα διαφορετικό προφίλ, ακόμη και αν αντιμετώπιζαν μια ελλιπέστατη ομάδα (Λάρκιν, Ντόζιερ, Κορντινιέ, Οσμάνι) που εδώ και καιρό βολόδερνε στις τελευταίες θέσεις. Αυτό δεν αλλάζει την επιθετική μετάλλαξη, ως προς την κυκλοφορία της μπάλας, που απέβαλε από τον Παναθηναϊκό την ταμπέλα μιας προβλέψιμης ομάδας, που εξαρτάται 100-0 από το «φαινόμενο» Ναν.
Απέναντι στην Μονακό τι θα γίνει; Μέχρι τώρα, ο φετινός Παναθηναϊκός είναι… πώς θα ξυπνήσει! Θα ξυπνήσουν καλά ο κόουτς Αταμαν και οι βασικοί πυλώνες της ομάδας του; Οι Πράσινοι είναι ικανοί να κερδίσουν τον οποιοδήποτε. Θα ξυπνήσουν στραβά; Μπορεί να χάσουν από την Μπάγερν, την Παρί και την Παρτίζαν με κατεβασμένα χέρια! Βέβαια, στο σημείο, όπου βρίσκεται η σεζόν, δεν υπάρχει χρόνος για… αγουροξυπνημένους, καθώς η νοκ άουτ αναμέτρηση με την Μονακό των οκτώ παικτών, που όμως έριξε 20 πόντους (105-85) στην Χάποελ, κρίνει ένα ολόκληρο ευρωπαϊκό ταξίδι.
Ή έστω το καθορίζει, υπό την έννοια ότι ο νικητής θα συγκρουστεί με την «πυραυλοκίνητη» Βαλένθια με μειονέκτημα έδρας και ο ο ηττημένος θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία και αν αποκλείσει τον νικητή του ζευγαριού Μπαρτσελόνα – Ερυθρού Αστέρα, θα συναντήσει τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό με τα περισσότερα ματς στο απόρθητο σε Game 5 ΣΕΦ. Ο απρόβλεπτος Άταμαν έχει κάνει ανατροπές στο παρελθόν με την Αναντολού Εφές, με αποκορύφωμα τη σεζόν 2021-22, όταν από έκτος στην κανονική περίοδο κατέκτησε την κούπα. Μένει να δούμε αν θα καταφέρει να εμπνεύσει και τους Πράσινους, όπως συνέβη την πρώτη σεζόν του στο Τριφύλλι. Οι απαντήσεις θα δοθούν πολύ σύντομα…