Τα «φιλικά» που δίνει ο ΠΑΟΚ με όλους πλην Ολυμπιακού κι ένα Respect στον Παναθηναϊκό

Στη νίκη του ΠΑΟΚ δεν πίστευε κανείς, με εξαίρεση ίσως το Λουτσέσκου που θα το έκανε ακόμη κι αν έπαιζε με τη μικτή κόσμου.

Ο ΠΑΟΚ κατάφερε το φαινομενικά ακατόρθωτο, όχι τόσο επειδή κέρδισε τον Ολυμπιακό αλλά γιατί η νίκη δεν ήρθε από το πουθενά όπως στην κανονική περίοδο.

Ζήτημα να έχω παίξει 4 – 5 φορές στοίχημα σε ολόκληρη τη ζωή μου, συμπεριλαμβανομένων των χρόνων που το ΠΡΟ-ΠΟ ήταν μονοπώλιο.

Αν ήμουν έστω και περιστασιακός χομπίστας πάντως, θα ποντάριζα διπλό στο χθεσινό αγώνα της Τούμπας.

Όταν τζογάρεις με σκοπό το κέδρος, μετράς τα πάντα και πορεύεσαι αγκαζέ με την κοινή ποδοσφαιρική λογική. Εκτός αν έχεις φάει καμιά «φλασιά», κατά βάσει όμως προτιμάς αυτά που θεωρείς σίγουρα.

Με τον ΠΑΟΚ να καταρρέει σταδιακά το τελευταίο τρίμηνο και τον Ολυμπιακό να είναι πλησιέστερα στην κορυφή, ποιος θα σκεφτόταν κάτι διαφορετικό;

Αναφέρομαι στο στοίχημα ασχέτως αν δε μου αρέσει, διότι μόνο εκεί πιστοποιούνται στην πράξη τα πιστεύω του καθενός.

Οι θεωρίες συνωμοσίας ειδικά σε socialmediaκά περιβάλλοντα είναι δωρεάν για τους απανταχού «ειδήμονες», οπότε μπορούν να αραδιάζουν χωρίς ρίσκο κάθε «φαντασίωση» που θα στηρίξει το βολικό για εκείνους αφήγημα. Παίζοντας στοίχημα όμως, επιβεβαιώνουν ότι αυτά που λένε τα πιστεύουν κιόλας.

Τέλος πάντων στη νίκη του ΠΑΟΚ δεν πίστευε κανείς, με εξαίρεση ίσως το Λουτσέσκου που θα το έκανε ακόμη κι αν έπαιζε με τη μικτή κόσμου. Ο κατήφορος που είχε πάρει η ομάδα, έδειχνε να μην έχει γυρισμό.

Το «ανισόρροπο» της ιστορίας είναι ότι κάτι παρόμοιο είχε συμβεί και στην αρχή του πρωταθλήματος, όταν ο ΠΑΟΚ έδειχνε έτοιμος να πετάξει λευκή πετσέτα πριν καλά καλά φθινωποριάσει.

Εκείνη η νίκη επί του Ολυμπιακού που έμοιαζε με μαγική εικόνα, τον απογείωσε και ήχησε σαν πιστολιά αφέτη που έδωσε το σύνθημα για μια άνευ προηγουμένου πορεία πεντάμηνης διάρκειας, που η ομάδα δε σταματούσε πουθενά.

Επρόκειτο για το μοναδικό σημείο που γεννούσε μια νότα αισιοδοξίας έστω κι αν ακουγόταν από το υπερπέραν, προκαλώντας δεύτερες σκέψεις για το αποτέλεσμα της Τούμπας.

«Λες να κερδίσει πάλι τον Ολυμπιακό και να αναστηθεί;»

Πρακτικά ήταν πολύ πιο δύσκολο, γιατί στο φινάλε κάθε σεζόν τα δείγματα γραφής έχουν καταχωρηθεί με ακρίβεια, οπότε τα πάντα μοιάζουν «δρομολογημένα» και προβλέψιμα.
Είναι όπως ο αγώνας δρόμου στο στίβο, έχουμε δει πολλές φορές αθλητή να περιφέρεται κάπου στο μέσον και να καταλήγει πρώτος, αλλά ποτέ εκείνον που δείχνει έτοιμος να σωριαστεί στην τελευταία στροφή, μόλις ακουστεί το καμπανάκι.

Να όμως που ο ΠΑΟΚ κατάφερε το φαινομενικά ακατόρθωτο, όχι τόσο επειδή κέρδισε τον Ολυμπιακό αλλά γιατί -σε αντίθεση με την κανονική περίοδο- κανείς δε μπορεί να πει ότι η νίκη ήρθε από το πουθενά.

Πετυχαίνοντας τρία γκολ μάλιστα, τη στιγμή που στις δυο προηγούμενες αγωνιστικές των play offs δεν είχε σκοράρει, μετρώντας όλο κι όλο δυο τελικές σε 180 λεπτά.

Προσαρμόζοντας τα παραπάνω στην παραφιλολογία του τελευταίου διαστήματος ότι ο ΠΑΟΚ θα επέτρεπε στον Ολυμπιακό να κάνει υγιεινό περίπατο προκειμένου να μείνει ζωντανός στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος, καταλήγουμε ότι ο ΠΑΟΚ έπαιξε «φιλικά» με Παναθηναϊκό – ΑΕΚ και τα έδωσε όλα με το «συνεταιράκι» του.

Γιατί όχι δηλαδή; Αφού οι θεωρίες συνωμοσίας έδιναν κι έπαιρναν, δεν είναι άδικο να κοπούν μαχαίρι τώρα που οι σεναριογράφοι αναζητούνται στα λαγούμια τους;

Όπως εξηγήσαμε όμως και την παραμονή του αγώνα, δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνουν οπότε περιμένουμε να επανακάμψουν. Τη διαδρομή για το λαγούμι την έχουν μάθει για τα καλά, μετά από τόσες «σοφές προβλέψεις» τα τελευταία χρόνια.

Ξεφεύγοντας από το σκωπτικό πνεύμα και επιστρέφοντας στα σοβαρά, o πλέον άξιος συγχαρητηρίων της αγωνιστικής είναι ο Παναθηναϊκός.

Η μοναδική ομάδα των play offs που μπήκε στη μάχη χωρίς χειροπιαστό στόχο και..απόκρυφη ελπίδα να περάσει τον προβληματικό ΠΑΟΚ.

Με τον τελευταίο να κερδίζει τον Ολυμπιακό, άπαντες στη Λεωφόρο αναφώνησαν «Τετέλεσται».
Παρ΄όλα αυτά η εμφάνιση των πρασίνων ήταν υπερβατική, έχουμε δει ομάδες να ξεπερνούν τον εαυτό τους χωρίς να έχουν χρηματοδότη, χωρίς προπονητή ή με κάποιον τουρίστα στον πάγκο, παίζοντας χωρίς σέντερ φορ, χωρίς δημιουργικό χαφ ή χωρίς τερματοφύλακα με το στόπερ να φορά γάντια.

Μεγαλύτερο έλλειμα από τα παραπάνω, η απουσία κινήτρου.

Έστω κι έτσι όμως, με ψυχολογία στα τάρταρα, απέναντι σε ομάδα που με νίκη αγκάλιαζε το πρωτάθλημα, συν την αναποδιά αποβολής παίκτη λίγο μετά την έναρξη, δεν έπαιξαν απλά την ΑΕΚ στα ίσια, αλλά την ταλαιπώρησαν πολύ περισσότερο από τους δυο ανταγωνιστές της, που στα προηγούμενα παιγνίδια την είχαν απειλήσει ελάχιστα έως καθόλου.