Η απάντηση του δημοσιογράφου που απομάκρυνε ο Φερστάπεν: «Ίσως απολαμβάνει την εξουσία του»

Ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Guardian, Ζιλ Ρίτσαρντς, τοποθετήθηκε για το περιστατικό με τον Μαξ Φερστάπεν, ο οποίος ζήτησε την αποχώρησή του από συνέντευξη Τύπου ως προϋπόθεση για να μιλήσει στα μέσα ενημέρωσης.

Ο Μαξ Φερστάπεν προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην έναρξη του αγωνιστικού τριημέρου για το GP της Ιαπωνίας, όταν απομάκρυνε έναν Βρετανό δημοσιογράφο από τη συνέντευξη Τύπου που παραχωρούσε.

Πρόκειται για τον Ζιλ Ρίτσαρντς της εφημερίδας The Guardian, ο οποίος στα τέλη της περασμένης χρονιάς είχε ρωτήσει τον Ολλανδό αν μετανιώνει για τη σύγκρουσή του με τον Τζορτζ Ράσελ στην Ισπανία, ένα περιστατικό που του κόστισε ποινή και την απώλεια εννέα βαθμών. Ο Φερστάπεν έχασε τελικά τον τίτλο από τον Λάντο Νόρις για μόλις δύο βαθμούς.

Η ερώτηση αυτή είχε εξοργίσει τον Φερστάπεν στο περσινό «τελικό» του Άμπου Ντάμπι και, όπως αποδείχθηκε, ο τέσσερις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής είναι αρκετά μνησίκακος, αδυνατώντας να ξεπεράσει την παιδική του παρόρμηση να μη μιλά σε όσους του θέτουν άβολες, τουλάχιστον για εκείνον, ερωτήσεις.

Ο Ζιλ Ρίτσαρντς σχολίασε το συμβάν σε άρθρο του στον The Guardian, παραθέτοντας τη δική του οπτική γωνία.

«Η πρώτη μας πρόσωπο με πρόσωπο συνάντηση το 2026 έγινε στη Σουζούκα, όταν αποδείχθηκε ότι ο Ολλανδός είχε μια εντελώς άσχημη ανάμνηση. Όταν με είδε, με κοίταξε επίμονα, χαμογέλασε και δήλωσε ότι δεν θα μιλούσε μέχρι να φύγω. Κατά τη διάρκεια μιας σύντομης ανταλλαγής 30 δευτερολέπτων, μου είπε να φύγω. Δεν μου έχουν ζητήσει ποτέ να φύγω από συνέντευξη Τύπου. Είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο περιστατικό για έναν δημοσιογράφο στη F1, με σχεδόν κανέναν να μπορεί να θυμηθεί περισσότερα από ένα ή δύο παραδείγματα.

Σε περισσότερο από μια δεκαετία κάλυψης του αθλήματος, έχω πάρει συνέντευξη από τον Φερστάπεν ίσως δώδεκα φορές, όλες φιλικές και με καλή διάθεση. Το εξαιρετικό του ταλέντο κέρδισε επαίνους και θαυμασμό σε αυτά τα άρθρα, ενώ η κριτική, αντίθετα, ήταν ελάχιστη και μόνο όταν δικαιολογούταν.

Ένα περιστατικό πέρυσι, ωστόσο, φαίνεται να τον πείραξε. Στο Ισπανικό Grand Prix, ο Φερστάπεν είχε μια επαφή με το μονοθέσιο του Τζορτζ Ράσελ, κάτι για το οποίο τιμωρήθηκε με ποινή 10 δευτερολέπτων. Τον έριξε από την πέμπτη στη δέκατη θέση και του κόστισε εννέα βαθμούς. Στο τέλος της σεζόν, μετά από μια εξαιρετική ανάκαμψη (την οποία επαίνεσα θερμά) και λίγη τύχη καθώς η McLaren έχασε βαθμούς στους τελευταίους αγώνες, ο Φερστάπεν έχασε την ευκαιρία να διατηρήσει τον τίτλο του με δύο βαθμούς διαφορά.

Μετά τον τελικό της σεζόν στο Άμπου Ντάμπι τον ρώτησα πώς ένιωθε για αυτό το περιστατικό και αν είχε μετανιώσει για κάτι, μια ερώτηση που έπρεπε να τεθεί. Ο Φερστάπεν ένιωσε άσχημα. ‘Ξεχνάς όλα τα άλλα πράγματα που συνέβησαν στη σεζόν μου. Το μόνο που αναφέρεις είναι η Βαρκελώνη. Ήξερα ότι αυτό θα ερχόταν. Μου χαμογελάς ηλίθια τώρα’, μου είπε.

Δεν είμαι σίγουρος ότι είχα ένα ηλίθιο χαμόγελο. Σίγουρα με αιφνιδίασε η σκληρότητα της απάντησής του και μπορεί να προκάλεσε ένα νευρικό χαμόγελο. Αλλά δεν το θεώρησα αστείο, ούτε διασκέδαζα εις βάρος του.

Έτσι φτάσαμε στη συνέντευξη Τύπου στην Ιαπωνία. Αφού μου είπαν ότι δεν θα μιλούσε αν δεν έφευγα, τον ρώτησα αν ήταν λόγω της ερώτησης στο Άμπου Ντάμπι. Είπε ότι ήταν. Για άλλη μια φορά με αιφνιδίασε. Μπορεί να είχα ένα νευρικό χαμόγελο ξανά, ποιος ξέρει; Του ζήτησα να επιβεβαιώσει αν οφειλόταν στην ερώτηση στο Άμπου Ντάμπι για την Ισπανία. Ναι. ‘Είσαι πραγματικά τόσο αναστατωμένος γι' αυτό;’ ρώτησα, στην οποία απάντησε: ‘Φύγε. Ναι. Φύγε.’

Και έφυγα. Ο Φερστάπεν χαμογελούσε καθ' όλη τη διάρκεια της συζήτησης. Ίσως απλώς απολάμβανε τη δυναμική της εξουσίας; Η ζωή συνεχίζεται. Υπάρχουν πολύ πιο σοβαρά προβλήματα στον κόσμο από το να θυμώνει ένας οδηγός της F1 μαζί σου.

Μέσα σε δύο ώρες κάποιος είχε εντοπίσει το email μου. ‘Εσύ είσαι το πρόβλημα. Είσαι ο τοξικός βλάκας που ευθύνεται για όλη τη βρετανική προκατάληψη στη F1. Είσαι ο χειρότερος’, έγραφε. Δεν έχω κοιτάξει τι γράφουν για μένα στο Χ και δεν σκοπεύω να το κάνω.

Οι συνάδελφοι στην αίθουσα Τύπου ήταν καθολικά σοκαρισμένοι και εξέφρασαν ανησυχία για μένα. ‘Δεν ήταν καθόλου σωστό αυτό που έκανε’, είπε κάποιος με έντονη περιφρόνηση για τη συμπεριφορά του Φερστάπεν. Η ψυχολογία μου είναι μια χαρά. Αν μη τι άλλο, το πιο άβολο κομμάτι είναι να γράφεις γι' αυτό σε πρώτο πρόσωπο. Ένας δημοσιογράφος δεν θέλει ποτέ να είναι η ιστορία, ακόμα κι αν τώρα φαίνεται αναπόφευκτο.

Το περιστατικό και οι επιπτώσεις είναι κάτι άσχημο, παρόλα αυτά. Όχι μόνο για τις κατηγορίες για προκατάληψη. Με τα χρόνια έχω κατηγορηθεί για προκατάληψη κατά του Λιούις Χάμιλτον, κατά του Σεμπάστιαν Φέτελ, κατά του οποιουδήποτε πιλότου. Η όσο το δυνατόν πιο ειλικρινής και δίκαιη δημοσιογραφία είναι πάντα ο μοναδικός πρωταρχικός στόχος.

Εξακολουθώ να θαυμάζω τον Φερστάπεν και ελπίζω να μπορέσουμε να απολαύσουμε μια καλύτερη σχέση στο μέλλον. Μερικές φορές, πρέπει να τίθενται δύσκολες, αμήχανες ερωτήσεις. Αυτή είναι η δουλειά που συνοδεύει το προνόμιο να εργάζεσαι για τη Formula 1», ανέφερε χαρακτηριστικά στο άρθρο του ο δημοσιογράφος.