Ποιος ήταν ο Κάρεϊ Σκάρι και το what if που τον συνόδευε

Θλίψη επικρατεί στον χώρο του μπάσκετ μετά την είδηση του θανάτου του Κάρεϊ Σκάρι και το Sportal κάνει αναδρομή στην πορεία του.

Η είδηση του θανάτου του Κάρεϊ Σκάρι ξυπνά μνήμες από μια άλλη, ρομαντική αλλά και μεταβατική εποχή για το ελληνικό και το παγκόσμιο μπάσκετ. Για τους φιλάθλους στην Ελλάδα, ο Σκάρι δεν ήταν απλώς ένας ακόμη Αμερικανός παίκτης που πέρασε από τα μέρη μας ήταν ο άνθρωπος που άνοιξε την πόρτα της ιστορίας, όντας ο πρώτος ξένος παίκτης που φόρεσε ποτέ τη φανέλα του Ολυμπιακού τη σεζόν 1988-89, όταν το ελληνικό πρωτάθλημα επέτρεψε για πρώτη φορά την συμμετοχή μη Ελλήνων αθλητών.

Η πορεία του Σκάρι στα γήπεδα ήταν η επιτομή του «αστείρευτου ταλέντου» που συμβάδιζε με έναν ανήσυχο, αυτοκαταστροφικό χαρακτήρα. Ένας παίκτης με τρομερά αθλητικά προσόντα, που έμοιαζε να παίζει μπροστά από την εποχή του.

Από τις αλάνες του Μπρούκλιν στο μαγικό κόσμο του NBA

Γεννημένος στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Σκάρι έμαθε το μπάσκετ στις αλάνες της πόλης. Φοίτησε αρχικά στο Οκλαχόμα Κόλετζ τη σεζόν 1981-82 και έπειτα στο Λονγκ Άιλαντ 1982 με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνίστηκε στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα.

Ο Κάρεϊ αποφοίτησε από το κολλέγιο Λονγκ Άιλαντ το 1985, σε ηλικία 23 ετών. Κατά την πορεία του στο Πανεπιστήμιο έκανε πράγματα και θαύματα, δείχνοντας ότι διέθετε ένα σπάνιο πακέτο. Αν και σμολ φόργουορντ με ύψος 2,01 μ., είχε την έφεση να μαζεύει ριμπάουντ και να μοιράζει τάπες σαν σέντερ, ενώ ταυτόχρονα έτρεχε το γήπεδο με την ταχύτητα περιφερειακού, λόγω της αθλητικότητάς του.

Το 1985 οι Γιούτα Τζαζ τον επέλεξαν στο Νο. 37 στην διαδικασία του ντραφτ. Στη Γιούτα έκατσε για τρία χρόνια (1985-1988), με τον Σκάρι να κερδίζει την εκτίμηση του κοινού για την ενέργεια που έβγαζε από τον πάγκο, την αμυντική του προσήλωση και τα θεαματικά του καρφώματα. Ωστόσο, η εξωαγωνιστική του ζωή άρχισε να δημιουργεί τριγμούς, οδηγώντας τον για ένα σύντομο πέρασμα στους Νιου Γιορκ Νικς, πριν το NBA του κλείσει οριστικά την πόρτα.

Όταν ο Ολυμπιακός έγραψε ιστορία

Το καλοκαίρι του 1988, το ελληνικό μπάσκετ άλλαζε μορφή. Ο Ολυμπιακός, υπό τη διοίκηση του Γιώργου Κοσκωτά, έψαχνε ένα μεγάλο όνομα που θα έκανε αίσθηση. Η επιλογή του Κάρεϊ Σκάρι ήταν μια «βόμβα» μεγατόνων. Ένας παίκτης εν ενεργεία από το NBA ερχόταν στον Πειραιά, με τον Αμερικανό να αποτελεί τον πρώτο ξένο αθλητή στην ιστορία της ομάδας.

Η παρουσία του στον Ολυμπιακό και στα ελληνικά γήπεδα ήταν μια αποκάλυψη. Ο Σκάρι έφερε μαζί του έναν αέρα από το NBA. Καρφώματα που δεν είχαν ξαναδεί οι Έλληνες φίλαθλοι, τάπες στον θεό και μια απίστευτη ικανότητα στο ριμπάουντ. Σε 19 παιχνίδια πρωταθλήματος, σημείωσε 400 πόντους, έχοντας το εντυπωσιακό double-double κατά μέσο όρο με 21,1 πόντους, 10 ριμπάουντ και 2 κοψιμάτων.

Όσο εντυπωσιακός ήταν όμως μέσα στο παρκέ, τόσο απρόβλεπτος ήταν έξω από αυτό. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, ο Σκάρι ήταν ιδιαίτερα δραστήριος στην νυχτερινή Αθήνα και ιδιαίτερα επιρρεπής σε καταχρήσεις, πράγμα που έκαναν την θητεία του στον Ολυμπιακό ιδιαίτερα σύντομη.

Παρόλα αυτά, το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό έμεινε στην ιστορία, αφού ο Σκάρι ήταν ο πρώτος ξένος παίκτης για τους «ερυθρόλευκους».

Ύστερα από την θητεία του στην ομάδα του Πειραιά, ο Σκάρι έπαιξε μπάσκετ σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, «φορτώνοντας» τα αντίπαλα καλάθια, είχε ένα πέρασμα από την Ισπανία και την Γκραν Κανάρια για να αποσυρθεί από την ενεργό δράση τη σεζόν 1996-97.

Σίγουρα, οι περγαμηνές που τον συνόδευαν ήταν τεράστιες, αφού ήταν ένα ατόφιο ταλέντο που δεν μπόρεσε ωστόσο ποτέ να τιθασεύσει τους προσωπικούς τους δαίμονες και έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα μεγαλύτερα what if στο μπάσκετ.