Η ΑΕΚ την πάτησε από τα πιο δυνατά χαρτιά της, αλλά τώρα βρίσκεται σε μονόδρομο

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι τις αιτίες της απώλειας βαθμών για την ΑΕΚ στο Περιστέρι, τις βρίσκει στα... βαριά χαρτιά και τα δυνατά της όπλα και γράφει για τη συνέχεια που είναι ένας μονόδρομος

Καταλαβαίνω και τον εκνευρισμό και την στεναχώρια. Μπορεί να αποδειχθούν πολύ σημαντικοί οι δυο βαθμοί που άφησε η ΑΕΚ στο Περιστέρι και αυτό δεν είναι καθόλου μικρή υπόθεση. Επίσης είναι και ο τρόπος που χάθηκαν, που φορτώνει ακόμα περισσότερο την στεναχώρια και τον εκνευρισμό. Βάλτε και το γεγονός πως η ΑΕΚ είχε δυο χρυσές ευκαιρίες σε Βόλο και σε Περιστέρι, για να πάει στα πλέι οφ με τέσσερις βαθμούς διαφορά από Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ, για να δέσει το γλυκό του δικαιολογημένου στραβώματος.

Στο ματς με τον Ατρόμητο η ΑΕΚ και έπρεπε και μπορούσε να κερδίσει. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ανώτερη ήταν στο μεγαλύτερο κομμάτι του παιχνιδιού, αν όχι σ’ ολόκληρο. Στα μέτρα της το είχε το παιχνίδι στο μεγαλύτερο διάστημα και του πρώτου και του δεύτερου ημιχρόνου. Όμως η αλήθεια είναι, πως σ’ αυτό το παιχνίδι η ΑΕΚ την πάτησε από τα πιο δυνατά της χαρτιά και από τους καλύτερους παίκτες της. Απ’ αυτά και απ’ αυτούς που έχει συνηθίσει φέτος να είναι οι πυλώνες των νικών της.

Μέχρι τώρα η ΑΕΚ ήταν ο φόβος και ο τρόπος των αντιπάλων της, κάθε φορά που κέρδιζε στατική φάση. Είτε ήταν κόρνερ, είτε ήταν φάουλ. Και όσο για τις στατικές φάσεις στην δική της άμυνα, αυτές τις καθάριζε με ευκολία και αποτελεσματικότητα. Στο Περιστέρι και στο ματς με τον Ατρόμητο, όλα πήγαν στραβά και ανάποδα για την ΑΕΚ στα στημένα. Και στις δυο πλευρές του γηπέδου. Στην άμυνα έφαγε ένα γκολ από φάουλ και ένα γκολ από κόρνερ. Είχε παιδική αντίδραση και στις δυο φάσεις. Ενώ στην επίθεση, είχε διπλό δοκάρι από κόρνερ, βαθιά στις καθυστερήσεις.

Το τρομερό δεν είναι μόνο πως η ΑΕΚ την πάτησε από το κομμάτι του παιχνιδιού που είναι το πιο δυνατό της. Ήταν μπλεγμένοι και αυτοί που συνήθως της κάνουν την δουλειά καλύτερα απ’ όλους. Στην φάση του πρώτου γκολ, μένει μόνος του Μήτογλου και εκτελεί ανενόχλητος. Ο Γιόβιτς έπρεπε να τον καλύψει και τον χάνει εντελώς. Και μιλάμε για τον πρώτο σκόρερ της ΑΕΚ, που ακόμα και σ’ αυτό το ματς, πήγε να το γυρίσει μόνος του καθώς έβαλε δυο γκολ.

Όσο για το δεύτερο γκολ, προέρχεται από ένα κόρνερ το οποίο υποχρεώνεται να παραχωρήσει ο Ρέλβας, όταν χάνει τον αντίπαλό του. Κάτι που πολλές φορές έγινε στο ματς στο Περιστέρι, καθώς ο Πορτογάλος δεν ήταν καθόλου συγκεντρωμένος. Όμως μιλάμε για τον καλύτερο αμυντικό όχι μόνο της ΑΕΚ στην φετινή σεζόν, αλλά ίσως και συνολικά του πρωταθλήματος.

Επίσης στην εκτέλεση του κόρνερ και το γκολ του Ματουσαμί, μπορεί σε μια πρώτη ματιά, η ευθύνη που έμεινε μόνος του στο δεύτερο δοκάρι ο σκόρερ, να πέφτει στον Ρότα. Στην πραγματικότητα όμως, ήταν ο Μουκουντί αυτός που πρώτα χάνει τον δικό του παίκτη. Και ο Ρότα κάνει κίνηση να καλύψει, αφήνοντας κενό πίσω του. Την βασική ευθύνη, την έχει η λάθος θέση του Μουκουντί, που γενικώς σ’ όλο το ματς στο Περιστέρι δεν πατούσε καλά. Αλλά μιλάμε για έναν από τους πιο σταθερούς και επιδραστικούς παίκτες μέσα στη σεζόν.

Η ΑΕΚ έφαγε δυο γκολ από στατικές φάσεις, με ευθύνες τριών από τους πιο σημαντικούς παίκτες της, στην φετινή σεζόν. Και όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να έχουν στο τέλος της ημέρας καμία σημασία, αν στο κόρνερ που κέρδισε η ΑΕΚ βαθιά στις καθυστερήσεις του ματς, είχε μπει το γκολ στο διπλό δοκάρι. Μαντέψτε ποιοι είναι αυτοί που είχαν το δοκάρια. Ο Μουκουντί με κεφαλιά, ο Γιόβιτς με γυριστό σουτ εξ επαφής.

Δεν ήταν εύκολο για κανέναν από τους δυο να σκοράρει. Και ειδικά στο γυριστό που κάνει στον αέρα ο Γιόβιτς δεν είναι εύκολο καν να βρει την μπάλα. Πολύ περισσότερο να την στείλει στο τέρμα. Αλλά μεταξύ μας, άλλες 100 φορές να γινόταν η φάση, τις 99 θα έμπαινε γκολ. Έχουν βάλει πολύ δυσκολότερα φέτος και ο Μουκουντί με κεφαλιά, αλλά κυρίως ο Γιόβιτς με κάθε τρόπο.

Φυσικά και κάποιος θα πει πως οι αλλαγές που έκανε ο Νίκολιτς στην ενδεκάδα σε σχέση με το ματς της Πέμπτης στο Τσέλιε, δεν βοήθησαν καθόλου. Ειδικά ο Λιούμπιτσιτς και ο Πένραϊς ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Και δεν ήταν η πρώτη φορά. Εννοείται επίσης πως ούτε ο Ζοάο Μάριο, ούτε ο Ελίασον έδωσαν πράγματα από την στιγμή που μπήκαν στο γήπεδο. Μόνο ο Κουτέσα φάνηκε, που μπήκε τελευταίος. Όλα αυτά όμως δεν εμπόδιζαν την ΑΕΚ να κερδίσει, αν δεν είχε φάει εκείνα τα δυο γκολ με την τραγική ανασταλτική λειτουργία σε δυο στατικές φάσεις. Ή ακόμα και αν είχε σκοράρει στο διπλό δοκάρι.

Εννοείται πως οι δυο χαμένοι βαθμοί, είναι τεράστια υπόθεση στο σημείο που βρισκόμαστε. Και το γεγονός πως η ΑΕΚ φέτος βρίσκεται σε μια μεταβατική σεζόν και έχει γίνει εντυπωσιακή δουλειά από το περασμένο καλοκαίρι και πως είναι στον σωστό δρόμο, ούτε αλλάζει, ούτε καν γλυκαίνει το δεδομένο πως η απώλεια είναι κομβική. Ωστόσο εδώ που έχουμε φτάσει, δεν έχει απολύτως κανένα νόημα το κλάμα πάνω από το χαμένο γάλα. Ούτε η γκρίνια για ελλείψεις και λάθη που είναι πλέον εμφανή αλλά δεν μπορούν να διορθωθούν πριν από το καλοκαίρι.

Η ΑΕΚ έχει μπει σ’ έναν μονόδρομο τελικής ευθείας στη σεζόν, γεμάτο μάχες σε κάθε 90λεπτο. Από την Πέμπτη και την ρεβάνς με την Τσέλιε, που όποιος πει πως είναι τελειωμένη υπόθεση, θα πρέπει να μην εμφανιστεί στη Φιλαδέλφεια, μέχρι το ματς με την Κηφισιά την Κυριακή. Η ΑΕΚ προφανώς έχασε μεγάλη ευκαιρία να μπει με δυο (ακόμα και τέσσερις) βαθμούς προβάδισμα. Αν κοιτάξει πίσω για τα τι και τα πως, πάει το πουλάκι. Μόνο μπροστά μπορεί να κοιτάξει. Στις μάχες που θα δώσει μ’ όλους και μέχρι τέλους. Το ίδιο και στην Ευρώπη.

Αυτή η ΑΕΚ, για να ξέρουμε και τι λέμε, δεν ήταν φαβορί για απολύτως τίποτα. Με την δουλειά που κάνει, με τις νίκες που πήρε, κάποια στιγμή έγινε. Στο χέρι της και στα πόδια της, είναι να ξαναγίνει. Ο Νίκολιτς έχει δείξει πως ξέρει να την διαχειρίζεται αυτή την κατάσταση. Αλλά τώρα πλέον πρέπει να πάρει και βοήθειες απ’ όλες το ρόστερ. Ναι, για την ισοπαλία στο Περιστέρι δεν φταίει η κακή εμφάνιση του Λιούμπιτσιτς ή του Πένραϊς ή του Ζοάο Μάριο και του Ελίασον που ήρθαν από τον πάγκο. Ωστόσο στις κρίσιμες μάχες που έρχονται, για να πάρει νίκες η ΑΕΚ, θα χρειαστεί να πάρει κάτι και απ’ αυτούς. Διότι ο Γιόβιτς και ο Μουκουντί, είναι απολύτως βέβαιο πως δεν θα έχουν άλλες περίεργες βραδιές όπως στο Περιστέρι.