Το μόνο που μετράει τώρα για την ΑΕΚ, είναι αυτό που θα "γραφτεί" βράδυ Κυριακής

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για το πιο σημαντικό απ' όλα για την ΑΕΚ στο παιχνίδι με την ΑΕΛ αλλά και την δεδομένη χρονική στιγμή

Σε περίπου δυο μήνες από τώρα, το πρωτάθλημα τελειώνει. Σε δυο αγωνιστικές κλείνει η κανονική περίοδος και ακολουθούν ακόμα μόλις έξι μας για τα playoffs. Το σύνολο δηλαδή, οκτώ ματς όλα κι όλα μέχρι και το τέλος του πρωταθλήματος.

Αυτή την στιγμή η ΑΕΚ σίγουρα είναι πρώτη στην βαθμολογία. Και θα περιμένει να μάθει αν την Κυριακή το βράδυ, μετά το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ, θα έχει συγκάτοικο ή θα είναι παραμείνει μόνη της στην κορυφή.

Το μόνο που μετράει πλέον είναι αυτό. Ποια θα είναι η ομάδα, η οποία στο τέλος κάθε αγωνιστικής, θα μπορεί να παραμείνει πρώτη. Έχει παρέλθει ο χρόνος για αναλύσεις, για τακτικές προσεγγίσεις σχετικά με το τι λειτουργεί και τι δεν λειτουργεί καλά στην ΑΕΚ.

Το μόνο που έχει σημασία, είναι πως θα καταφέρει να ανταποκριθεί κάθε φορά, στις συνθήκες που έχει το παιχνίδι, προκειμένου να φτάνει και να παίρνει τους τρεις βαθμούς. Και να προχωρά.

Το ματς απέναντι στην ΑΕΛ στη Νέα Φιλαδέλφεια ήταν πολύ διαφορετικό απ’ αυτό στον Βόλο την προηγούμενη Κυριακή και θα είναι διαφορετικό απ’ αυτό που έρχεται την επόμενη αγωνιστική στο Περιστέρι. Κάποιος μπορεί να πει πως η ΑΕΚ μέσα σε δυο αγωνιστικές έχει φέρει μια ισοπαλία και έχει κάνει και μια νίκη στο όριο. Κάτι που μπορεί να σημαίνει κάτι για την αγωνιστική της κατάσταση.

Νομίζω περισσότερο λέει κάτι για το γεγονός πως πλέον τα περιθώρια έχουν γίνει ασφυκτικά για όλους. Και για την ΑΕΚ και για τους αντιπάλους της. Κάτι που αποτυπώνεται μέσα στο γήπεδο.

Με την ΑΕΛ έκανε η ΑΕΚ ακριβώς ίδιο ξεκίνημα μ’ αυτό απέναντι στον Λεβαδειακό. Προηγήθηκε και με τον ίδιο παίκτη και περίπου στο ίδιο σημείο του ματς. Είχε και περίπου την ίδια ορμή. Είχε και να αντιμετωπίσει σύστημα με τριάδα στο κέντρο της αντίπαλος άμυνας. Το ένα το κέρδισε με 4-0, το άλλο μόνο με 1-0. Το ένα με πολύ καλό ποδόσφαιρο. Το άλλο με μια εικόνα που ήταν στα μάτια τα δικά μου πολύ φορτωμένη από το βάρος της κρισιμότητας που πλέον έχουν όλα τα παιχνίδια.

Σίγουρα η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε κάνει την ζωή της πιο εύκολη αν στο πολύ δυνατό ξεκίνημα της στο παιχνίδι, είχε πετύχει και ένα δεύτερο γκολ. Ή πολύ περισσότερο εάν είχε ευστοχήσει ο Γιόβιτς στο πέναλτι στις αρχές του δευτέρου ημίχρονου. Ή ακόμα και αν ο Πολυχρόνης και ο Ευαγγέλου είχαν δώσει το πέναλτι στο χέρι που έκανε ο Μούργος και ο ιστορικός του μέλλοντος θα εξηγήσει γιατί δεν δόθηκε.

Η εξήγηση του διαιτητή ήταν πως όταν γκελάρει η μπάλα στο έδαφος, το χέρι είναι ακούσιο. Πρώτη φορά το ακούμε. Ίσως κάποια άλλη εξήγηση μπορεί να είναι πως επρόκειτο για χέρι στήριξης ή ακόμα πως δεν ήταν καθόλου χέρι. Πάντως η ουσία είναι πως το πέναλτι δεν το πήρε η ΑΕΚ.

Όπως και συνολικά η ουσία είναι πως η ΑΕΚ θα μπορούσε να μην φτάσει μέχρι τα τελευταία λεπτά με το ματς στην κόψη του ξυραφιού. Αλλά εδώ που έχει φτάσει η σεζόν, δεν είναι περίεργο. Ο Ολυμπιακός την περασμένη Κυριακής κέρδισε στην κόψη του ξυραφιού τον ουραγό Πανσερραϊκό.

Ο ΠΑΟΚ αν δεν είχε πάρει εκείνο το κωμικό πέναλτι, θα έμπαινε στα τελευταία λεπτά με την Κηφισιά με ισοπαλία 1-1. Τώρα δύσκολα θα προκύψει μια εύκολη νίκη σε οποιοδήποτε ματς. Διότι η ΑΕΚ θέλει να μείνει στην κορυφή και οι αντίπαλοί της, παίζουν για την ζωή τους.

Προφανώς και πολλά απ’ όσα είδε ο Νίκολιτς από το υπερώο της Νέας Φιλαδέλφειας που παρακολούθησε το ματς ως τιμωρημένος, δεν του άρεσαν. Όπως για παράδειγμα το πόσο εύκολα ξόδεψε ο Κοϊτά καλές προϋποθέσεις επίθεσης στο πρώτο ημίχρονο. Ή όπως τις κακές επιλογές που είχε στην τελική του απόφαση ένας βασικός κινητήριος μοχλός όπως ο Μαρίν. Ή ακόμα και το πως ανταποκρίθηκαν στα «θέλω» του, οι αλλαγές που έκανε και κυρίως ο Περέιρα. Ωστόσο ο Νίκολιτς σίγουρα θα είναι ευχαριστημένος διότι καλύτερα από τον καθένα τις παγίδες που έκρυβε το ματς με την Λάρισα. Και στο τέλος της μέρας, αποδείχθηκε στην πράξη πως τις… ντρίμπλαρε όλες.

Τώρα η ΑΕΚ έχει μπροστά της για δέκα μέρες, μια εντελώς διαφορετική συνθήκη. Δυο κρίσιμα ευρωπαϊκά παιχνίδια σε δυο συνεχόμενες Πέμπτες και ακόμα δυο κρίσιμα ματς πρωταθλήματος ενδιάμεσα. Επομένως πρέπει να ξαναμπε στο μουντ που ήταν τον Νοέμβρη και τον Δεκέμβρη. Κάτι που σημαίνει πως θα πρέπει να ανοίξει ξανά πολύ το ρόστερ και να μπουν όλοι στο παιχνίδι για τα καλά.

Παίκτες όπως ο Περέιρα ή ο Ελίασον (που με την ΑΕΛ ήταν κεφάτος) ή ο Κουτέσα ή ο Ζοάο Μάριο ή ο Καλοσκάμης, που δεν είχαν πολύ χρόνο στο διάστημα που υπήρχαν μόνο ματς πρωταθλήματος, τώρα πρέπει να βγουν μπροστά. Και να δώσουν πράγματα για να λειτουργήσει αυτό που θέλει να κάνει ο Νίκολιτς μέσα στο γήπεδο. Αλλά κυρίως για να κλείνουν οι μέρες με τις νίκες που χρειάζεται η ΑΕΚ.