Ένας Ουόκαπ και τρεις λύσεις ανάγκης: Ο Ολυμπιακός θα ζήσει με αυτό

Ο Ολυμπιακός στον «άσσο» διαθέτει έναν floor general όπως ο Τόμας Ουόκαπ και τρεις λύσεις ανάγκης οι οποίοι καλούνται να γίνουν σωστά κομμάτια του παζλ για να πετύχει η ομάδα τους στόχους της - Γράφει ο Νότης Ψιλόπουλος.

Ο Ολυμπιακός φέτος πορεύεται με ένα γεμάτο, ισχυρό και ποιοτικό ρόστερ σχεδόν σε κάθε θέση. Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι κατά τη διάρκεια της σεζόν έκαναν ξεκάθαρα το δικό τους all in, ενισχύοντας την ομάδα όποτε παρουσιάστηκε ανάγκη ή ευκαιρία. Το μπάτζετ ανέβηκε, η επένδυση έγινε και ο στόχος είναι ξεκάθαρος: κορυφή σε Ελλάδα και Ευρώπη. Αυτό δεν χρειάζεται διακήρυξη· αποτυπώνεται στις πράξεις. Το μπάτζετ έχει εκτοξευτεί στα ύψη και ας μην έχουν τις ίδιες πηγές εσόδων με τον ανταγωνισμό. Αυτό οφείλουν άπαντες να το αναγνωρίσουν.

Η γραμμή ψηλών του Ολυμπιακού είναι από τις πληρέστερες στην EuroLeague με τους Νίκολα Μιλουτίνοφ, Ταϊρίκ Τζόουνς και Ντόντα Χολ, ενώ υπάρχει και ο Μουσταφά Φαλ που παλεύει για την επιστροφή του. Στο «4» δεσπόζει το κορυφαίοδίδυμο Σάσα Βεζένκοφ – Άλεκ Πίτερς με το αστείρευτο ταλέντο να βάζουν την μπάλα στο καλάθι. Στο «3» υπάρχουν λύσεις με Κώστας Παπανικολάου, Τάισον Γουόρντ και Σακίλ ΜακΚίσικ, ενώ στο «2» υπάρχει κλάση ποιότητα και προσωπικότητες με τους Τάιλερ Ντόρσεϊ και Εβάν Φουρνιέ, ο οποίος λειτουργεί και ως σμολ φόργουορντ σε ορισμένα σχήματα

Στον «άσο», όμως, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Η θέση «1» ταλαιπώρησε φέτος τους «ερυθρόλευκους». Ήταν εξαρχής κομβική και εξελίχθηκε σε σύνθετη υπόθεση. Ο σχεδιασμός προέβλεπε δίδυμο Κίναν Έβανς – Τόμας Ουόκαπ. Αν ο πρώτος επέστρεφε υγιής, θα μιλούσαμε για ένα από τα πιο εκρηκτικά guard tandems της διοργάνωσης. Η ομάδα σωστά τον στήριξε, αλλά ρίσκαρε χτίζοντας πάνω στην αβεβαιότητα της επιστροφής του.

Με αυτή τη λογική αποχώρησε ο Νάιτζελ Ουίλιαμς-Γκος για το Κάουνας, παρότι προερχόταν από μία από τις πιο ώριμες σεζόν της καριέρας του στην EuroLeague με τον Ολυμπιακό: 8.6 πόντοι, 3.4 ασίστ, 35.7% στο τρίποντο. Eίχε βελτιώσει το παιχνίδι του στη δημιουργία, έπαιρνε αποφάσεις, έβαζε κρίσιμα σουτ και ήταν ο ίσως πιο «two-way» παίκτης της ομάδας με ικανότητα σε άμυνα και επίθεση. .Η αποχώρησή του άφησε κενό που τελικά αποδείχθηκε μεγαλύτερο από όσο υπολογίστηκε.

Η καθυστέρηση στην επιστροφή του Κίναν Έβανς και ο νέος σοβαρός τραυματισμός του -που χάνει όλη τη σεζόν- ανάγκασαν τον Ολυμπιακό να κινηθεί διαδοχικά στην αγορά. Ήρθε πρώτα ο Φρανκ Νιλικίνα, έπειτα ο Μόντε Μόρις, αργότερα και ο Κόρι Τζόσεφ. Και οι τρεις με εμπειρία, παραστάσεις και οργανωτικές αρετές. Και οι τρεις, όμως, προσθήκες μέσα στη σεζόν. Προσαρμογές, όχι επιλογές πρώτης γραμμής από καλοκαιρινό σχεδιασμό, με τους «ερυθρόλευκους» να παίρνουν ό,τι καλύτερο -το οποίο ήταν και διαθέσιμο- σε μία στεγνή αγορά στη θέση του «άσσου».

Στην πορεία τόσο ο Μόντε Μόρις, όσο και ο Κόρι Τζόσεφ, αντιμετώπισαν και εκείνοι θέματα με τραυματισμούς, κάτι που σε ένα βαθμό οφείλεται στη μεγάλη ένταση που έβγαλαν στην προσπάθειά ένταξή τους στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδας. Το ευτύχημα για τον Ολυμπιακό είναι πως διανύει φέτος εξαιρετική σεζόν ο Τόμας Ουόκαπ, ο οποίος λειτουργεί υποδειγματικά στο κομμάτι της δημιουργίας. Mε τον Τεξανό γκαρντ στο παρκέ, είναι ολοφάνερο πως το σύστημα της ομάδας του Ολυμπιακού λειτουργεί σχεδόν πάντα στην εντέλεια. Με ταχύτητα στην κυκλοφορία της μπάλας, με αυτοματισμούς, με συνέπεια στη δημιουργία, με σωστό διάβασμα του παιχνιδιού, αναδεικνύοντας και κάνοντας καλύτερους τους συμπαίκτες του. Αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς τη διαφορά στο παιχνίδι των πρωταθλητών Ελλάδας στην απουσία του, όταν καλείται να πάρει ανάσες στον πάγκο. Στην τρέχουσα σεζόν στην EuroLeague έχει μέσον όρο 5.8 ασίστ, 5.4 πόντους και 35.3% στο τρίποντο, παραμένοντας παίκτης-εγγύηση στον τομέα της άμυνας,

Το θέμα, όμως, είναι πως μέχρι στιγμής ο Ολυμπιακός δεν έχει καταφέρει να πάρει το κάτι παραπάνω από τους υπόλοιπους τρεις playmaker του. Ενδεχομένως κάποιοι να έχουν τις αμφιβολίες τους για το κατά πόσο είναι elite παίκτες στον «άσο», αλλά θα πρέπει να γίνει κατανοητό το εξής. Είναι αθλητές που δεν ήρθαν απαραίτητα για να κάνουν τη διαφορά στο αγωνιστικό πλάνο του Γιώργου Μπαρτζώκα, αλλά κυρίως να κολλήσουν και να ταιριάξουν σε αυτό, σαν τα κομμάτια του παζλ για να «λάμψει» το σύνολο. Παίκτες που αποτέλεσαν λύσεις ανάγκης, που ενδεχομένως σε σύγκριση με άλλους παίκτες πρώτης γραμμής στην EuroLeague να υστερούν, αλλά στη φετινή ομάδα -τη δεδομένη στιγμή που ήρθαν- αποκτήθηκαν κυρίως για να κάνουν τα βασικά από τον ρόλο τους για να πετύχουν οι «ερυθρόλευκοι» τους φετινούς τους στόχους. Λύσεις ανάγκης, ναι — αλλά λύσεις μέσα σε ένα σύνολο που διαθέτει σκορ και προσωπικότητα από άλλες θέσεις.

Είναι δεδομένο πως το ερχόμενο καλοκαίρι ο Ολυμπιακός θα επανεξετάσει με προσοχή τα δεδομένα στο ρόστερ του στη θέση «1», όχι μόνο ανανεώνοντάς την ηλικιακά, αλλά και ποιοτικά. Δείχνουν να στερούνται ενός playmaker με ευχέρεια σε σκορ και δημιουργία που να συνδυάζει elite επίπεδο απόφασης και εκτέλεσης, με ικανότητα να δημιουργήσει και ρήγματα μέσα στη ρακέτα με κάθετο παιχνίδι. Οι Πειραιώτες όμως φέτος έχουν -τουλάχιστον στις υπόλοιπες θέσεις- έχουν πρωτοκλασάτους παίκτες που μπορούν να σκοράρουν υπό καθεστώς εξαιρετικής άμυνας, όπως είναι οι Σάσα Βεζένκοφ Εβάν Βεζένκοφ, Φουρνιέ, Ντόρσεϊ, ακόμη και ο Νίκολα Μιλουτίνοφ.

Ο Ολυμπιακός φέτος μας έχει δείξει εξαιρετικά δείγματα γραφής, έχει σημειώσει μεγάλες νίκες, έχει συνδυάσει την ουσία με το θέαμα στο παιχνίδι του, είναι σύνολο με χημεία, ομοιογένεια, αλλά και με περισσότερους ευδιάκριτους ρόλους πλέον, παραμένοντας η ομάδα του προπονητή, ο οποίος όμως έχει αρχίσει φέτος να εμπιστεύεται περισσότερο το ένστικτο των παικτών του, δίνοντάς τους περισσότερες ελευθερίες. Τρανό παράδειγμα ο χειρισμός του Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος διανύει την αγωνιστική του αναγέννηση, πραγματοποιώντας την καλύτερη σεζόν της καριέρας του.

Αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι πως ο Ολυμπιακός τη δεδομένη περίοδο δεν αναμένει από τους Νιλικίνα, Τζόσεφ και Μόρις να μεταμορφωθούν απαραίτητα σε Φρανσίσκο και Γκος -με αφορμή την εξαιρετική σεζόν που κάνουν και την σπουδαία τους εμφάνιση στο Κάουνας κόντρα στους Πειραιώτες - αλλά να κάνουν τα βασικά πίσω από τον Τόμας Ουόκαπ. Να γίνουν τα κατάλληλα γρανάζια στην ερυθρόλευκη μηχανή και εφόσον γίνει αυτό, το συγκρότημα του Γιώργου Μπαρτζώκα έχει τα φόντα να πετύχει όλους τους στόχους της, φτάνοντας μέχρι το τέλος της διαδρομής.

Η θέση «1» φέτος δεν είναι πολυτέλεια για τον Ολυμπιακό. Είναι διαχείριση. Είναι συνθήκη. Είναι αποτέλεσμα τραυματισμών και αποφάσεων που πάρθηκαν μέσα στη «φωτιά» της σεζόν. Με έναν σίγουρο και τρεις συμπληρωματικούς, η ομάδα θα πορευτεί ως έχει. Και αν φτάσει μέχρι τέλους, θα το έχει κάνει όχι γιατί είχε την τέλεια τετράδα στον άσο, αλλά γιατί λειτούργησε ως πραγματικό σύνολο.