Μαρινέλλα: Μια βραδιά στο Ζάγκρεμπ

Ο Δημήτρης Καρύδας αποχαιρετά τη σπουδαία ερμηνεύτρια Μαρινέλλα που ήταν άτυπο μέλος της Εθνικής ομάδας

Πολύ πριν ο σπουδαίος συγγραφέας Γιάννης Ξανθούλης εγκιβωτίσει την ιδιωτική ζωή της Μαρινέλλας σε ένα βιβλίο με τίτλο ‘’Οι νύχτες που έγιναν μεσημέρια’’ (εκδόσεις Διόπτρα) για όσους είχαν ασχοληθεί έστω και λίγο με τον Άρη και την εθνική ομάδα λίγο μετά τα μισά της δεκαετίας του ’80 η μεγάλη κυρία του τραγουδιού ήταν οικεία φυσιογνωμία.

Στη Θεσσαλονίκη πρωταγωνιστούσε στα αξέχαστα επινίκεια βράδια του Άρη. Μετά από κάθε μεγάλη Ευρωπαϊκή νίκη, εκείνες τις Πέμπτες που η Ελλάδα ζούσε και ανέπνεε για τον ‘’Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά’’ το ραντεβού ήταν κλεισμένο.

Στο Ακρόαμα του Τάκη Φίστα που ως δια μαγείας αντί για 300-400 άτομα κατόρθωνε να μαζεύει 2000 κόσμο! Το γλέντι δεν άρχιζε επισήμως αν η Μαρινέλλα δεν έπιανε το μικρόφωνο για να τραγουδήσει το συγκεκριμένο τραγούδι που από σύνθημα των οπαδών στο Αλεξάνδρειο η φωνή της το άφησε παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.

Φυσικά, η βραδιά που εμφανίσθηκε ξαφνικά και απροειδοποίητα η Αλίκη Βουγιουκλάκη στο Ακρόαμα παραμένει all time classic. Η Μαρινέλλα τραγουδούσε και η Αλίκη σε τσακίρ κέφι χόρευε πάνω σε ένα τραπέζι! Κρίμα που δεν υπήρχαν κινητά και κάμερες για να διασώσουν τη συγκεκριμένη στιγμή.

Στο πλευρό της Εθνικής

Η Μαρινέλλα δεν ήταν κάποιου είδους ‘’μαϊντανός’’, ένα celebrity που είδε φως και μπήκε για να αυξήσει τη δική της δημοφιλία. Το αντίθετο. Ήταν πάντα πολύ διακριτικά δίπλα στον αγαπημένο της Άρη και ταξίδευε ως απλή φίλαθλος (με κάποια προνόμια) παρέα με την Εθνική.

Στην Εθνική τη….σύστησε ο καλός της φίλος και γιατρός της ομάδας Κώστας Παρίσης αλλά στη Μαρινέλλα άρεσε η παρέα και άρχισε να ακολουθεί την ομάδα. Στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ το 1989 δύο χρόνια μετά τον θρίαμβο της Αθήνας η Μαρινέλλα ήταν ουσιαστικά άτυπο μέλος της αποστολής. Πήγαινε στα παιχνίδια με το πούλμαν της ομάδας έχοντας ως συνοδεία τον άνθρωπο που ήταν σκιά της για όλη σχεδόν τη ζωή της! Τον προσωπικό της κομμωτή Δημητράκη Σουλελέ, που έμεινε γνωστός ως ο ‘’Μήτση’’.

Έτσι άρχισε να τον αποκαλεί ο Νίκος Φιλίππου, το πειραχτήρι της εθνικής ομάδας και του έμεινε του Σουλελέ μέχρι που έφυγε από τη ζωή πέρσι τον Μάιο λίγο μετά την βραδιά που η αγαπημένη του Μαρινέλλα κτυπήθηκε από το μοιραίο εγκεφαλικό στη σκηνή του Ηρώδειου.

Η Μαρινέλλα έκτισε μια φιλία ολόκληρης ζωής με τον Παναγιώτη Γιαννάκη και την οικογένεια του αλλά οι αδυναμίες της ήταν ο Φιλίππου και ο συμπαίκτης του στον Άρη ο Λευτέρης Σούμποτιτς. Ίσως γιατί ήταν οι περισσότερο ΄΄έξω καρδιά’’ παίκτες.

Παρότι είχε το πράσινο φως και όπως ανέφερε παραπάνω ήταν ουσιαστικά άτυπο μέλος της εθνικής ομάδας η Μαρινέλλα δεν έκανε ποτέ κατάχρηση αυτού του προνομίου. Δεν ανακατευόταν, δεν μιλούσε περισσότερο από όσο έπρεπε και φρόντιζε πάντοτε να βρίσκεται κοντά σε παίκτες και προπονητές με το χαμόγελο και τον καλό της λόγο.

Όταν ξαναμίλησαν Γκάλης-Γιαννάκης

Στο πούλμαν της εθνικής στο Ζάγκρεμπ οι θέσεις του καθενός ήταν δεδομένες και δεν άλλαζαν για κανένα λόγο και τρόπο. Εικάζω λόγω…. προλήψεων αφού μπορεί ο Ιωαννίδης να είχε το όνομα προληπτικού αλλά υπήρχαν πολλοί ακόμη που είχαν τη χάρη! Ο Πολίτης καθόταν στην 1 η θέση δεξιά, ο Γκάλης στην τέταρτη θέση αριστερά, ο Γιαννάκης στην 6 η θέση δεξιά, η Μαρινέλλα ανάμεσα στην 5 η θέση, Φάνης, Φιλίππου, Φασούλας και ο ‘’Μήτση’’ κλασικά στη ‘’γαλαρία’’, οι υπόλοιποι ενδιάμεσα.

Την ώρα που η ομάδα έφευγε από το ξενοδοχείο για την τελευταία προπόνηση πριν τον ημιτελικό με τη Σοβιετική Ένωση ο Γιαννάκης μπήκε στο πούλμαν και είπε φωναχτά. ‘’Τι ώρα παίζουμε αύριο;’’. Του απάντησε ο τελευταίος άνθρωπος που θα περίμενε. Ο Νίκος Γκάλης. ‘’Εννιά παίζουμε αύριο Πάνο, εννιά και την Κυριακή’’. Η Μαρινέλλα πετάχτηκε όρθια και χειροκρότησε, για τους υπόλοιπους ο χρόνος είχε απλά παγώσει.

Αφενός γιατί μετά από χρόνια οι δύο σούπερ σταρ του ελληνικού μπάσκετ είχαν ξαναμιλήσει κι αφετέρου γιατί την Κυριακή στις 9 το βράδυ ήταν ο μεγάλος τελικός. Ο Γκάλης είχε μόλις προβλέψει ότι η Εθνική θα νικούσε την ανίκητη αρμάδα των Σοβιετικών. Η υπόλοιπη ιστορία γράφτηκε την επόμενη μέρα με το ιστορικό τρίποντο του Φάνη που έβγαλε αληθινή την προφητεία του Νίκου Γκάλη!

Όλα τα λεφτά στο 4!

Το βράδυ της νίκης με τους Σοβιετικούς στο ξενοδοχείο Ιντερκοντινένταλ του Ζάγκρεμπ στήθηκε ένα ξέφρενο ελληνικό πάρτι! Τι κι αν παίζαμε ξανά την επόμενη μέρα στις 9 όπως είχε προβλέψει ο Νικ. Σιγά μην πήγαινε κανείς για ύπνο. Αρκετοί μαζεύτηκαν στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου που υπήρχε το καζίνο.

Ο Γκάλης σπάνια μετείχε σε τέτοιου είδους…. εκδηλώσεις. Προτιμούσε να είναι μόνος του και πήγαινε πάντα νωρίς για ύπνο. Προφανώς τον είχε….. ψήσει η Μαρινέλλα να αλλάξει τις συνήθειες του γιατί εμφανίστηκε αργά στο καζίνο. Ισως να ήταν η πρώτη και μπορεί η τελευταία του φορά σε τέτοιο χώρο. ΄΄Όλα τα λεφτά στο 4 Νικόλα’’ του φώναξε η Μαρινέλλα και ο Νικ ακούμπησε 300 δολάρια στο νούμερο της φανέλας του στην εθνική! Και φυσικά η μπίλια κάθισε στο 4! Ο Γκάλης μάζεψε τα λεφτά, είπε 2-3 κουβέντες με διάφορους, υπέγραψε καμιά δεκαριά αυτόγραφα και αποχώρησε…

‘’Οσοι αγαπούν την τέχνη τους πεθαίνουν με αυτή’’

Ήταν εκείνο το αξέχαστο βράδυ που ξημερώματα πια η Μαρινέλλα είχε στήσει ψιλή κουβεντούλα με τον Βασιλακόπουλο, τον Παρίση και 2-3 ακόμη δημοσιογράφους και στελέχη της ομάδας. ‘’Δεν ξέρω αν αυτά τα παιδιά καταλαβαίνουν το μέγεθος του μεγαλείου τους και τι έχουν πετύχει’’, είπε κάποια στιγμή η Μαρινέλλα. ‘’Και είναι κρίμα που το μπάσκετ και ο αθλητισμός δεν σου επιτρέπει να το κάνεις για όλη σου τη ζωή’’, συμπλήρωσε.

Δεν θυμάμαι ποιος από την ομήγυρη της το είπε: ‘’Ενώ το τραγούδι μπορεί να σε κρατήσει εκεί για όλη σου τη ζωή’’. ‘’Λες να είμαστε τόσο τυχεροί. Οσοι αγαπάμε την τέχνη μας πρέπει να πεθαίνουμε με αυτή’’ του απάντησε η Μαρινέλλα που δεν το ήξερε φυσικά αλλά ήταν σαν να άνοιγε ένα παράθυρο στο δικό της μέλλον. Ήταν τότε 52 ετών και τα είχε κερδίσει όλα: Φήμη, χρήμα, επιτυχία. Θα περνούσαν όμωςάλλα 35 χρόνια που δεν κατέβηκε ποτέ από το σανίδι της πίστας μέχρι το τελευταίο μοιραίο βράδυ τον Σεπτέμβριο του 2024, Σίγουρη όμως ότι η τέχνη της είναι το πεπρωμένο της έφυγε όπως ακριβώς πορεύτηκε. Ευτυχισμένη, ‘’γεμάτη’’ και με ένα χαμόγελο….Οπως όσοι αγαπούν την τέχνη τους.