Ο Άρης μπορούσε τη νίκη, δεν τον άφησαν, να την πάρει στη Λεωφόρο!

Μέσα στο 2026 ο Άρης δείχνει σταθερή βελτίωση, κόντρα στην ΑΕΚ ήταν ανώτερος για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, όμως του στέρησαν τη νίκη, την οποία πρέπει πάση θυσία να πάρει στη Λεωφόρο. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.

Τελικά, όσο κι αν προσπαθούν να με πείσουν μερικοί πως στο ποδόσφαιρο (μόνο) το αποτέλεσμα μετράει, εγώ θα τους πηγαίνω πάντα κόντρα. Σίγουρα, δεν πετάω στα σύννεφα από τη στιγμή που ο Άρης δεν πήρε μία νίκη, την οποία άξιζε από όποια πλευρά κι αν το δεις (θα τα πούμε παρακάτω αυτά) κόντρα στην ΑΕΚ και την είχε πολύ ανάγκη, αλλά μπορώ να πω ότι είμαι ικανοποιημένος από αυτό που είδα από την ομάδα. Και ειδικά όταν πριν λίγες μέρες έχει προηγηθεί μία επίσης καλή εμφάνιση σε ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι.

Γενικότερα, βλέπω να επικρατεί μία αύρα «new year, new me» στον Άρη σε κάθε τομέα. Μην ξεχνάμε το πιο σημαντικό γκολ κόντρα στον Παναιτωλικό στο ματς του Κυπέλλου, που ήταν η αγκαλιά των παικτών με τον Μανόλο Χιμένεθ μετά το γκολ του Μορόν. Και αυτό αποτυπώνεται και στο χορτάρι. Και μάλιστα όλα αυτά, ενώ η ομάδα ακόμα έχει προβλήματα. Μη γελιέστε, μπορεί να έχει «αναπνεύσει» λίγο στο κομμάτι των απουσιών, αλλά μέχρι εκεί.

Αφενός ακόμα υπάρχουν σημαντικοί παίκτες που είναι εκτός, με τον Ισπανό τεχνικό να μην έχει στη διάθεση του κόντρα στην Ένωση τους Μισεχουί, Σούντμπεργκ, Αλφαρελά, Μεντίλ, Βοριαζίδη και τον τιμωρημένο Μορόν και αφετέρου υπάρχουν κενά στο ρόστερ, τα οποία ακόμα δεν έχουν καλυφθεί. Ο Άρης ακόμα είναι στην αγορά για ενίσχυση στο αριστερό άκρο και στο κέντρο της άμυνας, ενώ θέλει κι έναν επιτελικό μέσο. Συν ότι και οι Μπουσαΐντ και Χόνγκλα που έχει αποκτήσει, ακόμα δεν έχουν μπει να παίξουν.

Όταν με όλα αυτά τα δεδομένα (και με το κρίσιμο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό να ακολουθεί) ο Άρης είναι καλύτερος κόντρα στη μέχρι πρότινος πρωτοπόρο του πρωταθλήματος, εγώ δεν μπορώ να μην εκφράσω μία κάποια ικανοποίηση. Γιατί για να πάμε και λίγο στα του ματς, όπως πολύ σωστά είπε και ο Χιμένεθ στις δηλώσεις του, αν μία ομάδα έπρεπε να νικήσει αυτή ήταν ο Άρης. Μετά από ένα πρώτο ισορροπημένο πρώτο ημίχρονο, που ο Τεχέρο έχει χαρίσει ένα γκολ και ο Γένσεν το... έσβησε, στην επανάληψη οι γηπεδούχοι είχαν την υπεροχή και τις φάσεις για να πάρουν το ματς.

Η μεγαλύτερη αυτή στο 57ο λεπτό, όταν ο Ντούντου βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα, όντας και λίγο τυχερός λόγω της κακής εκτίμησης του Στρακόσα, αλλά του έκοψαν απότομα τους πανηγυρισμούς, καθώς ο Νορβηγός διαιτητής, Σάγκι, πήγε στο VAR και ανακάλυψε φάουλ του Ρόουζ στον Ζοάο Μάριο. Μιλάμε για μία πολύ περίεργη ανακάλυψη, γιατί πραγματικά όσες φόρες κι αν είδα το ριπλέι, δεν μπόρεσα να εντοπίσω παράβαση παρά μόνο μία απλή επαφή από αυτές που γίνονται δεκάδες σε κάθε ματς και δεν σφυρίζονται ποτέ.

Εν ολίγοις, ο Άρης των αρκετών προβλημάτων, που είχε και το μυαλό του στο ντέρμπι του Κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό, άξιζε τη νίκη και επειδή ήταν καλύτερος στο μεγαλύτερο κομμάτι του αγώνα και διότι του έφαγαν ένα «καθαρό» γκολ. Την πήρε; Όχι. Είναι πρόβλημα; Ναι, τεράστιο. Ο τέταρτος Λεβαδειακός έχει φύγει στο +10 και ο πέμπτος Παναθηναϊκός στο +4 με ματς λιγότερο. Αυτή η άσχημη κατάσταση στο πρωτάθλημα (στην οποία ο Άρης έχει βρεθεί με δικό του φταίξιμο στο μεγαλύτερο ποσοστό) κάνει το ερχόμενο ντέρμπι Κυπέλλου με το Τριφύλλι στο πρωτάθλημα ακόμα πιο σημαντικό.

Μπορεί να ακουστεί βαρύ, αλλά κατά κάποιον τρόπο ο Άρης παίζει όλη τη χρονιά στη Λεωφόρο την Τετάρτη (14/01). Και γι' αυτό θα πρέπει να κάνει ΤΑ ΠΑΝΤΑ, ώστε να πάει στην Αθήνα και να πάρει τη νίκη που του στέρησαν σήμερα. Και για το τι ακολουθεί μετέπειτα στο πρωτάθλημα, θα έχουμε χρόνο να τα πούμε...

ΥΓ. Ας ελπίσουμε ο Στεφάν Λανουά να φέρει επιτέλους έναν Γερμανό διαιτητή για το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο, μπας και γλιτώσουμε από νέο φιάσκο. Έτσι, λέμε και καμιά... μακακία να περάσει η ώρα.