Ο Άρης πήρε ανάσα, τώρα πρέπει να βρει και κίνητρο

Οτιδήποτε άλλο πέρα από νίκη στο Αγρίνιο θα ήταν καταστροφή. Ο Άρης έκανε τη δουλειά, «ανέπνευσε» και τώρα πρέπει να ζωντανέψει ξανά. Γράφει ο Βασίλης Πολυχρονόπουλος.

Ο Άρης πήγε στο Αγρίνιο σήμερα (31/01) για να δώσει ένα παιχνίδι, το οποίο αν δεν κέρδιζε θα τον έβαζε σε πολύ σοβαρούς μπελάδες. Το είχα γράψει και μέσα στην εβδομάδα εδώ στο Sportal πως έτσι όπως τα έχουν κάνει φέτος οι Θεσσαλονικείς δεν πρέπει να κοιτούν μόνο τι γίνεται από πάνω τους (Παναθηναϊκό, Λεβαδειακό), αλλά και από κάτω τους. Πριν την αγωνιστική εξάλλου ήταν μόλις στο +4 από τον ΟΦΗ και στο +5 από τον Ατρόμητο.

Καταλαβαίνει λοιπόν εύκολα κανείς πως ο Άρης αν δεν έφευγε με το «τρίποντο» από το Αγρίνιο θα μιλάγαμε για... καταστροφή, όσο βαρύ κι αν ακούγεται. Και για να ξέρουμε και τι λέμε, δεν θα ήταν μόνο βαθμολογικό το πρόβλημα, αλλά και ψυχολογικό. Η ομάδα θα έφτανε τα πέντε συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς νίκη. Ήδη το διάστημα 1,5 μήνα που αγνοούσε η ομάδα τα θετικά αποτελέσματα στο πρωτάθλημα ήταν πολλά, δεν θα γινόταν να τραβήξει κι άλλο. Και πόσο μάλλον πριν από το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.

Δεν έγινε το κακό, η επιστροφή στις νίκες ήρθε και ο Μανόλο Χιμένεθ και οι παίκτες του πήραν μία σημαντική ανάσα. Πάμε λίγο στα του παιχνιδιού. Δεν είμαι από αυτούς που στέκομαι μόνο στο αποτέλεσμα, δεν θεωρώ πως είναι σωστό σαν λογική στο ποδόσφαιρο, παρά μόνο αν μιλάμε για κανονικούς τελικούς που κρίνονται τρόπαια ή για ευρωπαϊκά προκριματικά (τι ήθελα και τα ανέφερα αυτά τώρα, να μη χαρούμε λιγάκι...). Οπότε ναι, το υπερπολύτιμο -από κάθε άποψη- «τρίποντο» μπορεί να ήρθε, αλλά δεν γίνεται να μη σταθούμε λίγο και στην εικόνα.

Με ένα τσουβάλι ευκαιρίες, με αριθμητικό πλεονέκτημα από το 24ο λεπτό και κόντρα σε μία ομάδα που είναι από τις χειρότερες του πρωταθλήματος αυτή τη στιγμή, μετρώντας έξι σερί ήττες, ο Άρης κατάφερε να αγχωθεί και να ζοριστεί. Αυτό γιατί αφενός η ομάδα αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα στο σκοράρισμα και πρέπει να φτάσει τις 20+ τελικές προσπάθειες για να βρει δίχτυα και αφετέρου γιατί έχει κάποια «νεκρά» διαστήματα στο παιχνίδι της. Άλλες φορές μικρότερα, άλλες φορές μεγαλύτερα. Στο Αγρίνιο για παράδειγμα ήταν μεγάλα τα «νεκρά» διαστήματα.

Οι «κιτρινόμαυροι» δεν μπήκαν καθόλου καλά στο παιχνίδι, είδαν τον Παναιτωλικό να έχει το πάνω χέρι στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης και παρότι στη συνέχεια ανέβασαν ταχύτητα, απέκτησαν αριθμητικό πλεονέκτημα και δημιούργησαν πολλές ευκαιρίες, στο τελευταίο κομμάτι του πρώτου μέρους ήρθε πάλι μία... καθίζηση. Με την έναρξη του δεύτερου μέρος μπήκαν δυνατά, έφτιαξαν κάποιες καλές στιγμές, όμως μετέπειτα πάλι η απόδοση τους έπεσε απότομα.

Το γκολ ήρθε σε ένα χρονικό σημείο, στο οποίο ο Άρης δεν ήταν καλός, με τον Φαμπιάνο να είναι ο λυτρωτής και να δίνει τη λύση με κεφαλιά έπειτα από σέντρα του Ντούντου. Εν ολίγοις, οι περισσότεροι παίκτες -αν όχι όλοι- κινήθηκαν στη μετριότητα, η εμφάνιση δεν ήταν καλή (κόντρα στον Λεβαδειακό ο Άρης ήταν πολύ καλύτερος), αλλά κατάφερε να πάρει μία νίκη, που ήταν μονόδρομος. Αυτά όσον αφορά τα της αναμέτρησης. Και τώρα η ερώτηση των πολλών εκατομμυρίων. Από εδώ και πέρα τί γίνεται;

Είναι ξεκάθαρο πως είναι μία πολύ δύσκολη χρονιά για τον Άρη. Η χειρότερη από τότε που έχει επιστρέψει στη μεγάλη κατηγορία. Το Κύπελλο έχει χαθεί, ο στόχος της τετράδας μοιάζει ανέφικτος και ακόμα και η πέμπτη θέση και κατ' επέκταση η προοπτική του ευρωπαϊκού εισιτηρίου έχει δυσκολέψει αρκετά. Δεν έχει χαθεί όμως. Και εκεί είναι που πρέπει να πατήσει η ομάδα και όλοι στον κιτρινόμαυρο οργανισμό, προκειμένου να πατήσουν το πόδι στο γκάζι έστω κι αν είναι πια αργά.

Ο Άρης πρέπει να βρει το κίνητρο και να δώσουν άπαντες και την ψυχή τους στα εναπομείναντα 13 παιχνίδια της φετινής σεζόν (7 στην κανονική διάρκεια και 6 για τα playoffs 5-8). Αν με ρωτάτε αν πιστεύω πως θα μπορέσει η ομάδα να πατήσει στην 5η θέση μέχρι το φινάλε της κανονικής διάρκειας, όχι, δεν το πιστεύω. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως διαιρούνται οι βαθμοί. Και αν πχ είναι στο -4 από την ομάδα που θα είναι στην 5η θέση, αυτόματα το -4 γίνεται -2. Έχει μεγάλη σημασία λοιπόν να... ματώνει για το κάθε «τρίποντο» και να μη χάσει άλλο έδαφος.

Το timing είναι καλό για να βρει ο Άρης το κίνητρο σε μία τόσο κακή σεζόν, γιατί μόλις ήρθε μία πολύ σημαντική νίκη όσον αφορά το ψυχολογικό κομμάτι και ακολουθεί το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στο Χαριλάου. Που όπως και να το κάνεις, αυτό το ντέρμπι κόντρα σε αυτή την ομάδα πάντα έχει ξεχωριστή σημασία. Ναι, είναι αργά να μιλάμε για restart και «τελικούς» που πρέπει να παρθούν, αλλά όπως λέει κι ο σοφός λαός: Κάλλιο αργά, παρά ποτέ...