Γιόμα και... προσευχή!

Καμία έκπληξη δεν μας προκάλεσαν οι 56 γιόμες του Ολυμπιακού στη Λιβαδειά, σε ένα παιχνίδι που μόνο ο Ζέλσον εμφανίστηκε στο γήπεδο και οι Πειραιώτες άφησαν δύο βαθμούς. Στο δοκάρι φάνηκε περισσότερο ο Λουίς, εξαφανισμένος σχεδόν απ’ όλο το ματς ο Ελ Κααμπί και μία απορία για τον... Ταρέμι!

Γιατί να μας προκαλέσει εντύπωση ο τρόπος ανάπτυξης του Ολυμπιακού (και) στη Λιβαδειά; Για ποιο λόγο να ξαφνιαστούμε; Γιατί να θεωρούμε ότι στο τέλος της βραδιάς ο Λεβαδειακός δεν πήρε αυτό που δικαιούταν; Πρώτα απ’ όλα, ένα μεγάλο μπράβο στον Λεβαδειακό. Έπαιζε με 10 από το 42’, αναγκάστηκε να αλλάξει τη φιλοσοφία του στο δεύτερο ημίχρονο για να αντιμετωπίσει την αναπόφευκτη «πολιορκία» του Ολυμπιακού και πήρε τον βαθμό της ισοπαλίας.

Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι οι Βοιωτοί στάθηκαν τυχεροί (και συνάμα άτυχοι οι Πειραιώτες) στη φάση του δοκαριού του Λουίς. Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι έβρισκαν κάθε τρόπο για να ροκανίσουν τον χρόνο. Δικαίωμά τους ήταν άλλωστε. Θα μπορούσε να πει κάποιος, όμως, ότι και τα τελειώματα των παικτών του Ολυμπιακού ήταν για ακόμη μία φορά απογοητευτικά. Λες και στο Champions League βλέπουν την αντίπαλη εστία λες και πετούν βότσαλα στη θάλασσα και στη Super League την βλέπουν λες και είναι... ποντικότρυπα! Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά αυτό που βλέπουμε το τελευταίο διάστημα.

Με δύο φάσεις κόντρα στη Λεβερκούζεν σημείωσε ισάριθμα γκολ. Με τρεις φάσεις απέναντι στον Άγιαξ πέτυχε δύο γκολ. Με 23 τελικές απέναντι στον Λεβαδειακό είχε μηδέν! Με 15 τελικές απέναντι στον Παναθηναϊκό πάλι μηδέν! Βέβαια, από αυτές τις 38 τελικές συνολικά είναι ζήτημα αν οι 4-5 ήταν καθαρές ευκαιρίες.

Για παράδειγμα, ο Γιούρι Λοντίγκιν δεν... ίδρωσε και ιδιαίτερα για να μπλοκάρει το πλασέ του Τσικίνιο. Ο Λαφόν πριν από έξι βράδια δεν είχε ούτε μία σοβαρή επέμβαση! Ας μείνουμε όμως στα όσα έγιναν στη Λιβαδειά.

Τί είχε να επιδείξει ο Ολυμπιακός; Έναν Ζέλσον που εξακολουθεί να πατάει γερά στα πόδια του. Από εκεί και πέρα, είδαμε έναν Ελ Κααμπί που ήταν άφαντος για 90 λεπτά και φάνηκε μόνο στο τέλος με το ψαλιδάκι, ένα «φάντασμα» που λέγεται Κλέιτον (πώς το κατάφερε να είναι... αόρατος στο γήπεδο;), έναν Λουίς που ξέχωρα από το δοκάρι και μία - δυο προσπάθειες στο πρώτο ημίχρονο δεν είχε να επιδείξει κάτι άλλο και από εκεί και πέρα ένα σωρό παίκτες που δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις ότι δεν ήθελαν, αλλά το κακό είναι ότι δεν μπορούσαν να γίνουν απειλητικοί!

Γιόμα στη γιόμα και... προσευχή σε κάθε γέμισμα! Ο Ολυμπιακός τελείωσε το ματς με 56 γεμίσματα. Όχι, δεν σημείωσε ρεκόρ. Σε άλλα παιχνίδια είχε περισσότερες. Το δε περίεργο είναι ότι τις καλύτερες σέντρες τις έβγαζε ο Μπιανκόν και όχι οι εξτρέμ ή οι ακραίοι μπακ! Από αυτά τα 56 γεμίσματα, μόνο τα 13 βρήκαν σε ερυθρόλευκο κορμί, αλλά δεν μετουσιώθηκαν σε σοβαρή ευκαιρία πλην του «ψαλιδιού» του Ελ Κααμπί στο τέλος.

Ο Ολυμπιακός σού έδινε την εντύπωση ότι ακόμη και ένα 90λεπτο να είχε μπροστά του απέναντι στον Λεβαδειακό των 10 παικτών, δεν υπήρχε περίπτωση να βρει γκολ με τον τρόπο που έπαιζε.

Δεν ξέρουμε ειλικρινά τί θα συμβεί στα πλέι οφ και πόσο διαφορετικό θα δούμε τον Ολυμπιακό. Δεν ξέρουμε τί σκοπεύει να αλλάξει ο Μεντιλίμπαρ, όπως είπε στις δηλώσεις του για να πάρει τον τίτλο. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Ολυμπιακός στα παιχνίδια του ελληνικού πρωταθλήματος που είναι πολύ υψηλών απαιτήσεων, έχει κερδίσει μόνο την ΑΕΚ με 2-0 στο Φάληρο από στατικές φάσεις και τον Λεβαδειακό με 3-2 στο Καραϊσκάκη με γκολ του Τσικίνιο στο τέλος. Είχε κερδίσει και τον Άρη με 2-1 στο Φάληρο, αλλά τότε ο Ροντινέι είχε κάνει σωτήριο τάκλιν στον Παναγίδη που πλάσαρε για το 2-2. Στα υπόλοιπα ματς έφερε αρνητικά αποτελέσματα (1-1 στη Λεωφόρο, 0-0 στο Χαριλάου, 1-2 στην Τούμπα, 1-1 στη Νέα Φιλαδέλφεια, 0-1 από τον Παναθηναϊκό στο Καραϊσκάκη, 0-0 στη Λιβαδειά).

Δεν έχει λοιπόν το ύφος του «οδοστρωτήρα» που είχε πέρσι. Κι αυτό οφείλεται σε πολλά πράγματα: Πρώτον, στο ότι τον έχουν μάθει οι αντίπαλοί του. Δεύτερον, στο γεγονός ότι έχουν δυναμώσει οι αντίπαλοί του. Και τρίτον, στο ότι παίκτες - κλειδιά του Ολυμπιακού όπως οι Τσικίνιο και Ελ Κααμπί διανύουν περίοδο παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος.

Και κάτι τελευταίο... Έχουμε μία απορία: Τί ακριβώς βλέπει ο Μεντιλίμπαρ στον Κλέιτον στον Ρέντη και τον επέλεξε αντί του Ταρέμι στην αποστολή; Αντιλαμβανόμαστε ότι ο Ιρανός χρειαζόταν ανάσες. Δεν θα άντεχε δηλαδή να παίξει ένα 20λεπτο στη Λιβαδειά;

Ο Κλέιτον μπορεί να εξελιχθεί σε μέγα σκόρερ στον Ολυμπιακό. Κανένας δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει στο μέλλον. Τώρα όμως ο Βραζιλιάνος πολύ απλά δεν... βλέπεται και δεν είναι ώρα για ρίσκα και δοκιμές.