Υπήρχαν τρεις λόγοι που ο Ολυμπιακός έπρεπε να νικήσει την ΑΕΚ και σε ένα τέτοιο ματς εμφανίστηκε κατώτερος των περιστάσεων. Γράφει ο Τζιοβάνι Ζάκαρη.
Δύο εβδομάδες. Tόσες είχε στη διάθεσή του ο Ολυμπιακός προκειμένου να ανασυγκροτηθεί, να αφήσει πίσω το 0-0 με την ΑΕΛ Novibet και να προετοιμαστεί κατάλληλα για την ΑΕΚ. Όμως κάτι τέτοιο δεν αποτυπώθηκε ποτέ στον αγωνιστικό χώρο του «Γ. Καραϊσκάκης» το βράδυ της Κυριακής (5/4).
Στο πιο κομβικό παιχνίδι της φετινής σεζόν (μέχρι το επόμενο), η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ... κόπηκε στις εξετάσεις. Από που να πιαστείς πραγματικά; Από τον Μπρούνο που είχε τραγικά γεμίσματα, από τον Ροντινέι που έφτασε μέχρι και ο Ελ Κααμπί να καλύπτει το κενό του πίσω, από τον Ρέτσο που μόνο ο εαυτός του δεν ήταν και έκανε δώρο, από τον Ταρέμι που είχε θολώσει το μυαλό του ή από τον Ποντένσε που παρέμεινε σκιά του κακού του εαυτού. Δεν ήταν μόνο αυτοί. Εξαιρουμένων των Πιρόλα και Έσε, αλλά και του Τζολάκη που δεν ενοχλήθηκε βέβαια αρκετές φορές, δεν υπήρχε πραγματικά κανείς που να πεις ότι προσπάθησε. Όχι ότι προσπάθησε και απέτυχε για κάτι, ότι προσπάθησε σκέτο.
Δεν είναι οι μόνοι που έχουν ευθύνες φυσικά. Αυτές βαραίνουν και τον Μεντιλίμπαρ για τις επιλογές του. Πάντα ο προπονητής ξέρει καλύτερα από τον δημοσιογράφο, τον φίλαθλο, τον «Χ», τον «Ψ» κλπ., αυτό είναι το σίγουρο. Όμως τα ερωτήματα είναι πολλά, όπως το «γιατί να παίξει το δίδυμο Ταρέμι - Ελ Κααμπί» ή το «για ποιον λόγο να μείνει εντελώς εκτός αποστολής ο Ορτέγκα». Μακριά θα πάμε με αυτά τα γιατί. Αλλά ο Ισπανός τεχνικός θα πρέπει επίσης να κάνει ενδοσκόπηση με φόντο και τη διακοπή του Πάσχα.
Οι τρεις λόγοι που έπρεπε να έρθει η νίκη
Η ήττα στο πρόγραμμα είναι, εννοείται. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο, κάποτε κερδίζεις και κάποτε χάνεις. Όμως εδώ δεν έπρεπε να βρισκόταν στο πρόγραμμα και υπάρχουν τρεις λόγοι για αυτό. Ο πρώτος είναι πως νικώντας την ΑΕΚ έδινες ένα ηχηρό μήνυμα εν όψει των υπόλοιπων πέντε αγώνων, τόσο στην Ένωση όσο και στις άλλες δύο ομάδες. Ο δεύτερος είναι πως μία επικράτηση θα τόνωνε την ψυχολογία παικτών και προπονητή, αφού έμπρακτα θα γύριζαν σελίδα και θα άφηναν πίσω τα αρνητικά αποτελέσματα. Ο τρίτος ήταν πιο... χειροπιαστός, αφού αν ο Ολυμπιακός νικούσε θα είχε πλεονέκτημα σε περίπτωση ισοβαθμίας με την ΑΕΚ.
Τίποτα από όλα αυτά δεν έγινε πράξη τελικά. Μαθηματικά δεν έχει τελειώσει τίποτα, αυτό είναι σαφές. Δεν είναι στο -15 αλλά στο -5 από την ΑΕΚ ο Ολυμπιακός. Το πρόβλημα είναι η εικόνα και με αυτήν την εικόνα δύσκολο να πάρει μία ομάδα το πρωτάθλημα. Άλλωστε φάνηκε και από την αντίδραση του κόσμου. Έφτασε να αποδοκιμάζει έντονα ακόμα και σε μία λάθος πάσα του Μουζακίτη, που μόλις είχε μπει το παιδί.
Και πριν γυρίσει και πει κανείς «έλα μωρέ με τους πανηγυρτζήδες», ας θυμηθούμε μόνο φέτος πόσες φορές ο κόσμος έδειξε την στήριξη στους ποδοσφαιριστές παρά τα κακά αποτελέσματα. Το έκανε μετά το 0-2 με τη Λεβερκούζεν, το έκανε μετά το 0-0 με τον ΠΑΟΚ αλλά και στον αποκλεισμό από το Κύπελλο.
Τώρα, όσον αφορά την τελευταία φάση, εγώ θα πω το εξής. Το ότι φτάσαμε στο 90+7' για να δούμε μία αξιόλογη ευκαιρία από τον Ολυμπιακό στο δεύτερο μέρος λέει πολλά για το πως παρουσιάστηκε η ομάδα στο ντέρμπι με την ΑΕΚ. Επομένως το αν είναι οφσάιντ ή όχι μία αμφιλεγόμενη φάση περνάει σε δεύτερη μοίρα.
Εν κατακλείδι αυτό που κρατάω είναι μία φράση του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ από τη συνέντευξη Τύπου. «Θα ήθελα να ζητήσω από τον κόσμο να είναι συνεχώς στο πλευρό μας και να μην ξεχνάει τι του έχουμε προσφέρει», είπε συγκεκριμένα ο Ισπανός τεχνικός και σε αυτό δεν έχει άδικο. Τα νεύρα είναι πολλά και λογικό.
Όμως αυτή η εικόνα δεν πρέπει να αποτελέσει αιτία για εσωστρέφεια, αλλά για προσπάθεια ανασυγκρότησης και αντίδρασης. Ξαναλέμε, μαθηματικά δεν έχει τελειώσει κάτι και οι παίκτες θα πρέπει να μην το ξεχάσουν αυτό. Έτσι δεν μπορεί να το πάρει ο Ολυμπιακός, είναι σίγουρο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να αλλάξει νοοτροπία, να διορθώσει τα ελαττώματά του και να παλέψει μέχρι τέλους.