Το μεγάλο «μυστικό» του Ραζβάν Λουτσέσκου που απογειώνει τον Κωνσταντέλια!

Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας «μαγεύει» στον ΠΑΟΚ έχοντας πίσω του 6-8άρια με καλή σωματοδομή, η εθνική όμως υστερεί σε αυτόν τον τομέα.

Έπεσα έξω τελικά πιστεύοντας ο φιλικός χαρακτήρας των αγώνων της εθνικής, θα μας απάλλασσε από την κλασική γκρίνια για το ποιος έπαιξε, ποιος δεν έπαιξε, τα λάθη του Γιοβάνοβιτς στον καταρτισμό της εντεκάδας και όχι μόνο.

Διαβάζοντας σχόλια μετά την ήττα από την Παραγουάη, νόμιζες ότι χάσαμε σε τελικό Μουντιάλ από το Λίχτενσταϊν. Στο τελευταίο blog εξηγούσα ότι η οπτική του «φιλοθεάμονος κοινού» είναι παρωχημένη, φέροντας ως παράδειγμα τον Γιάννη Κωνσταντέλια που δε συγκαταλέγεται στις βασικές επιλογές του Γιοβάνοβιτς.

Επίτηδες επικαλέστηκα το ισχυρότερο brand του ελληνικού ποδοσφαίρου, για να καταστεί σαφές ότι οι προπονητές ομαδικών αθλημάτων δεν αποφασίζουν αθροίζοντας στατιστικά και αξίες, όπως συνηθίζει η μάζα. Για την τελευταία ίσως το ιδεώδες επιθετικό δίδυμο των τελευταίων ετών θα ήταν Πρίγιοβιτς και Μορόν, με το σκεπτικό ότι αμφότεροι έβαζαν από 30 γκολ, οπότε μαζί θα πετύχαιναν 60 και η ομάδα τους θα περνούσε αέρας από όλα τα γήπεδα.

Στην πράξη αν έπαιζαν μαζί, θα έφταναν με το ζόρι τα 20 καθώς θα θύμιζαν συγκρουόμενα σε λούνα παρκ. Ο ένας θα τρακάριζε με τον άλλον, χώρια που η ομάδα τους θα είχε 3-4 γκολ παθητικό σε κάθε ματς, αφού ανασταλτικά υστερούσαν. Αλλά τότε για το κοινό, θα έφταιγε η άμυνα...

Αυτό ακριβώς εξήγησα πιο περιφραστικά, αναφερόμενος στον Κωνσταντέλια. Ο οποίος έχει εκτοξευθεί παικτικά και χρηματιστηριακά κάνοντας «παπάδες» στον ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου. Αλλά qu'est-ce que c'est ΠΑΟΚ του Λουτσέσκου; Πόσα κοινά χαρακτηριστικά έχει άραγε με την εθνική του Γιοβάνοβιτς;

Από την πρώτη θητεία του το 2017-18 ο Ρουμάνος, έδειξε ότι η θέση κλειδί για εκείνον ήταν πακέτο το 6-8. Όχι ένας στο 6 κι άλλος στο 8, αλλά ένας παίκτης για το 6-8. Μόνο πρόταση γάμου δεν έκανε σε όσους είχαν το χάρισμα να καλύπτουν και τις δυο θέσεις. Είτε βρήκε είτε έφερε, συνεργάστηκε άψογα με Σάχοφ, Μαουρίσιο, Βέρνμπλουμ, Σβαμπ, Αουγκούστο, Κούρτιτς, Οζντόεφ, Μεϊτέ, Ζαφείρη.

Τον πρώτο που βρήκε το 17, ο προκάτοχός του Ίβιτς τον χρησιμοποιούσε συνήθως στο 8, εναλλάξ με Μπίσεσβαρ και 6άρι τον Κάνιας. Ο ΠΑΟΚ είχε τερματίσει 4ος και σύμφωνα με το ασπρόμαυρο «φιλοθεάμων κοινό» τότε, ο Ουκρανός ήταν αργός και ο Σουριναμέζος χοντρός. Ερχόμενος ο Λουτσέσκου την επόμενη σεζόν πρόσθεσε δίπλα στον Ουκρανό το Μαουρίσιο, ο Μπίσεσβαρ πήγε στο 10 και μονομιάς ο Σάχοφ βαφτίστηκε ήρεμη δύναμη κι ο αφάνας έγινε αρτίστας.

Με τα δυο 6-8άρια πίσω βοήθησε και τον Κωνσταντέλια να ξεδιπλώσει τα χαρίσματά του, όπως είχε κάνει και με τον Μπίσεσβαρ. Στο συγκεκριμένο κομμάτι η εθνική υστερεί, για να κάνουν «παπάδες» παίκτες αυτής της ποιότητας, πρέπει να έχουν τριγύρω άλλους με τους οποίους θα κουμπώνουν. Χωρίς τις ανάλογες πλάτες η ομάδα γίνεται ευάλωτη κι αφού θέλετε να το προσωποποιήσουμε «καίγεται» και το αστέρι. Σα να αναγκάζεις έναν δεξιοτέχνη να υποβληθεί σε χειρωνακτικές εργασίες.

Στη λογικοφανή απορία «γιατί δεν τα μπαλώνει κάπως πχ με Σιώπη στο 6, Ζαφείρη στο 6-8 και μπροστά τον Ντέλια», η απάντηση είναι προφανής. Όταν σε δεκάδα -πλην τερματοφύλακα- οι μισοί είναι Σιώπης, Ζαφείρης, Κωνσταντέλιας, Τζόλης, Καρέτσας, στους αντιπάλους θα αρκούν δυο κόρνερ να σου κάνουν δυο γκολ με κεφαλιές.

Η αναφορά στα 6-8άρια που λατρεύει ο Λουτσέσκου δεν ήταν διόλου τυχαία, καθώς ο σωματότυπός της πλειοψηφίας ήταν από L έως XXL. Κάποιες σκόρπιες σκέψεις παρέθεσα, δεν είναι υποχρεωτικό να ισχύουν. Καταδεικνύουν όμως ότι ο προπονητής έχει να σταθμίσει και να προϋπολογίσει πολλά, πριν αποφασίσει για το κάθε τι. Τα οποία ούτε που υποψιάζονται οι προπονητές του διαδικτύου, που ελαφρά τη καρδία φτιάχνουν εντεκάδες και συστήματα, με το πάτημα πλήκτρων.

Καταλήγουμε λοιπόν και πάλι στις επισημάνσεις του προηγούμενου blog, ότι ο ρόλος του προπονητή δεν είναι η επιλογή των καλύτερων αλλά ο συνδυασμός αρετών και η εναρμόνιση χαρακτηριστικών. Εξαιρετικά απλό να το αντιληφθείς, όταν όμως ζεις με την ψευδαίσθηση ότι τα ξέρεις όλα, ακόμη και τα στοιχειώδη γίνονται ακατανόητα.