Πώς τους (μας) πετσόκοψες έτσι ρε Λάζαρε!

Έχοντας και ο ίδιος βιώσει έως και ακραίο bullying στα ΜΚΔ, ο Λάζαρος Ρότα έβαλε με τις χθεσινές του συγκλονιστικές δηλώσεις σε όλους μας τα γυαλιά - Γράφει ο Στέφανος Αβραμίδης.

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2024! Ο Ολυμπιακός, με εντυπωσιακό δεύτερο ημίχρονο μετά από το ισόπαλο 1-1 του πρώτου μέρους, “ισοπεδώνει” την ΑΕΚ του Αλμέιδα με σκορ 4-1! Στον “κιτρινόμαυρο” πλανήτη οι κλυδωνισμοί είναι σεισμικού επιπέδου με τους ποδοσφαιριστές, αν όχι όλους σίγουρα κάποιους, να μπαίνουν για τα καλά στο στόχαστρο! Περισσότερο απ’ όλους, για λόγους κατ’ επίφαση και μόνο αγωνιστικούς, ο Λάζαρος Ρότα! 

Του χρεώνουν φιλικές σχέσεις με…εξωθεσμικό παράγοντα που το  ρεπορτάζ θέλει τότε να έχει μετακομίσει από τη Νέα Φιλαδέλφεια στον Πειραιά! Αφήνουν αιχμές για την απόδοσή του στο ντέρμπι αποδίδοντάς του μέχρι και δόλο, μειώνοντας όχι μόνο την επαγγελματική του υπόσταση αλλά και την προσωπικότητα του! Του ρίχνουν ανάθεμα ζητώντας “την κεφαλή του επί πίνακι”! Όλα αυτά οι ίδιοι, αν όχι όλοι σίγουρα πολλοί, οι οπαδοί της ΑΕΚ! 

Ο Λάζαρος, προφανώς, ακούει, θα είχε χίλιους και έναν λόγους να αντιδράσει, να μιλήσει, να ξεσπάσει! Και τι κάνει; Απολύτως τίποτα! Υπομένει, κράτα, όπως εκ του αγωνιστικού και όχι μόνο αποτελέσματος αποδεικνύεται, τα πόδια στο έδαφος και το βλέμμα χαμηλά! Και συνεχίζει! Κλείνει τη σεζόν, τραυματική για την ομάδα, με ταπεινότητα, κλείνει τον κύκλο και ανοίγει τον επόμενο, αυτή είναι η μοίρα του αθλητή! 

Και όπου επόμενος κύκλος, η σεζόν 2025-26, η σεζόν που ολοκληρώθηκε  πανηγυρικά για την ΑΕΚ χθες βράδυ με την επικύρωση της κατάκτησης του τίτλου! Σεζόν αγωνιστικής εκτόξευσης-δικαίωσης για το ίδιο τον Ρότα! Σεζόν κατά την οποία παίζει, ουσιαστικά, μόνος του τη θέση του στην ομάδα και…δε βλέπει κανέναν! Όπως ακριβώς δεν…άκουγε κανέναν στα δύσκολα! 

2.600 λεπτά συμμετοχής και πέντε ασίστ στο πρωτάθλημα και μόνο, συνολικά πάνω από 4.200′ σε όλες τις διοργανώσεις με επτά τελικές πάσες! Αδιάκοπο τρέξιμο πάνω κάτω στην πλευρά, θαυμαστή ισορροπία σε ανασταλτικό και δημιουργικό κομμάτι, αξιοπιστία σε όλες τις πτυχές του παιχνιδιού, ψυχραιμία, ωριμότητα, σταθερότητα, ό,τι ζητάει έως και ονειρεύεται κάθε προπονητής για τους ακραίους του αμυντικούς! 

Αν όχι όλοι σίγουρα πολλοί στη θέση του, το βράδυ του θριάμβου, θα αντιδρούσαν, θα μιλούσαν, θα ξεσπούσαν! Κι αν δεν, οι μακράν περισσότεροι θα έβρισκαν, ή θα έψαχναν έστω, τον τρόπο να βγάλουν εαυτόν στα φώτα, να φανούν, να… δειχτούν, να πάρουν τα εύσημα που ούτως ή άλλως, ας μην κρυβόμαστε, σε μια παρόμοια περίπτωση θα δικαιούνταν! Όχι ο Λάζαρος! 

Στις στιγμές της απόλυτης ευφορίας, λίγα λεπτά πριν ή μετά από το μεθύσι της απονομής, με την αποθέωση από το “κιτρινόμαυρο” κοινό ακόμη νωπή, με τα πόδια στο έδαφος και το βλέμμα χαμηλά, μίλησε! Όχι για βαθμούς, όχι για νίκες, όχι για πρωταθλήματα! Για τη ζωή και τα νέα παιδιά, τα παιδιά μας! Όλοι, θέλω να ελπίζω, ξέρουμε τώρα πια και τι είπε, και πώς το είπε, και, πρώτα και πάνω απ’ όλα, ελπίζω να καταλαβαίνουμε γιατί το είπε! 

Επειδή η ζωή δεν είναι μόνο μπάλα, είναι πολύ περισσότερα και μακράν σημαντικότερα πράγματα! Επειδή η εποχή μας είναι τόσο μα τόσο πειστική, με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, κυρίως για τους νέους που είναι κάθε λεπτό συνδεδεμένοι αλλά, αν όχι όλοι σίγουρα πολλοί, τόσο μα τόσο απομονωμένοι! 

Απομονωμένοι και την ίδια στιγμή εκτεθειμένοι στο δηλητήριο, στην τοξικότητα και τη χυδαιότητα των Μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η θρασυδειλία λατρεύει, βλέπετε, την “ασφάλεια” του πληκτρολογίου! Και είναι παιδιά που έχουν το βήμα που μπορούν να βοηθήσουν, έστω και λίγο, να νικηθεί το θηρίο! Το μόνο που χρειάζεται είναι να “συνδεθούν” με την πραγματικότητα, μέσα και από την προσωπική τους εμπειρία, και να αποφασίσουν να εμπλακούν! Όχι απλά σε μια φάση αλλά στην ίδια τη ζωή! Ο Λάζαρος το έκανε, γίνε σαν το Λάζαρο!