Ραζβάν Λουτσέσκου: Η πιο «love to hate» φιγούρα, που όλοι θα ήθελαν στην ομάδα τους

Αυτά που είχε υποστεί ο Μπάγεβιτς μετά την επιστροφή του στην ΑΕΚ, θα ωχριούσαν μπροστά σε όσα θα τραβούσε ο Λουτσέσκου όταν υπέγραψε στον ΠΑΟΚ

Έπεσε προχθές το μάτι μου σε ουκ ολίγα αφιερώματα στο Λουτσέσκου λόγω των γενεθλίων του και είπα να προσφέρω κι εγώ την ταπεινή μου «τούρτα», έστω και με καθυστέρηση. Αντί αναλύσεων περί αήττητων, μάγκικων και...μετάλλων, ξεκινώ με ρητορικό και άκρως δεικτικό ερώτημα:

Στο υποθετικό σενάριο αλλαγής προπονητών στους big 3 και αντικατάστασής τους από τον Λουτσέσκου, θα υπήρχε λέτε έστω και μισός οπαδός που θα αναφωνούσε «τι μας τον κουβάλησες αυτόν ρε πρόεδρε, δε θα δούμε άσπρη μέρα». Στον Ολυμπιακό που -ασχέτως των τελευταίων αποτελεσμάτων- ο Μεντιλίμπαρ λατρεύεται ως θεότητα, ο Ρουμάνος θα ήταν ο μοναδικός που θα μπορούσε να τον διαδεχτεί χωρίς να ακουστεί κιχ.

Για τον Παναθηναϊκό δεν το συζητάμε, αν πρότεινες σε φίλαθλο της ομάδας «να σου φέρω το Ραζβάν με αντάλλαγμα να κολυμπήσεις με κροκόδειλους στη λίμνη Chamo;» θα σου απαντούσε χωρίς περιστροφές: «Το συζητάς; 15 χρόνια τώρα βλέπω εφιάλτες, θα τρομάξω από μερικά κροκοδειλάκια; Κλείνω επιτόπου αεροπορικά για Αιθιοπία και πάω για βουτιά. Εύχομαι μόνο να είναι νηστικοί, για να μην καθυστερήσουν οι υπογραφές...»

Κάπως έτσι θα ήταν και στην ΑΕΚ, άσχετα αν δεν πρόκειται ποτέ να το παραδεχτούν. Ο λόγος έχει να κάνει με την αντιπάθεια που προκάλεσαν οι κατά καιρούς συμπεριφορές και δηλώσεις του. Σε περίπτωση που ρωτούσες κάποιον φίλαθλο της ομάδας «ανεξάρτητα με όσα έχουν προηγηθεί, θα τον ήθελες στην ομάδα σου; Δεν χρειάζεται να απαντήσεις φωναχτά, μπορείς να μου το πεις στο αυτί».

Θα σου ψιθύριζε τότε «χαζός είμαι να πω όχι; Κορυφή είναι, ας μείνει μεταξύ μας όμως για να μην με ανακηρύξουν persona non grata στη Φιλαδέλφεια...» Το σημείο που κάνει τζιζ αφορά τα ξεσπάσματά του, αν και η αντιμετώπιση που..απολαμβάνει από αντιπάλους με αποκορύφωμα το κοινό της ΑΕΚ, δεν εξηγείται απλά, αλλά δικαιώνεται από την αντίστοιχη των ΠΑΟΚτσήδων μόλις είχε πρωτοεμφανιστεί στην Τούμπα.

Ο Ραζβάν ανέλαβε τον ΠΑΟΚ το καλοκαίρι του 2017, την επόμενη της κατάκτησης του κυπέλλου στο Βόλο. Για να προκριθεί σε εκείνο τον τελικό αντιμετώπισε την Ξάνθη του Λουτσέσκου, πήρε τη νίκη στο πρώτο ματς με 1-2, η Ξάνθη όμως κέρδισε στην Τούμπα 0-1 και αποκλείστηκε λόγω της διαφοράς των εκτός έδρας γκολ (δεν είχε αλλάξει ο κανονισμός). Αρκεί η αναφορά στα σκορ για να θυμηθεί όποιος έχει ξεχάσει, ότι ο ΠΑΟΚ «έφτυσε αίμα» για να περάσει, η εξέλιξη εκείνου του ημιτελικού στην Τούμπα θύμιζε θρίλερ.

Αεικίνητος και συμμετοχικός όπως πάντα Ρουμάνος δεν ήθελε και πολύ να ξεσηκώσει την κερκίδα, που όπως κάθε άλλη «φορτώνει» όταν βλέπει αντίπαλο να εκδηλώνεται με πάθος. Ακόμη κι αν οι αντιδράσεις του αφορούν αποκλειστικά τη δική του ομάδα. Φίλαθλος που καθόταν στην κερκίδα πίσω του και ήξερε τη μητρική του γλώσσα φώναζε κάτι περίεργα, ο Λουτσέσκου που βρισκόταν όπως πάντα σε υψηλές εντάσεις του ζήτησε το λόγο και το μεγιεμελέ ήταν θέμα χρόνου.

Όταν λίγους μήνες μετά ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον ΠΑΟΚ, το στοίχημα των περισσοτέρων ήταν πως θα καταφέρει να εισέλθει στο γήπεδο και να καθίσει στον πάγκο. Τα όσα είχε υποστεί ο Μπάγεβιτς μετά την επιστροφή του στην ΑΕΚ, θα ωχριούσαν μπροστά σε όσα θα τραβούσε εκείνος.

Γιατί στην περίπτωση του Ντούσαν και πέρα από το σκληροπυρηνικό κομμάτι, εκείνος συνέχιζε να κάνει γκελ σε ουκ ευκαταφρόνητο αριθμό ΑΕΚτσήδων. Ο Λουτσέσκου ήταν αντιπαθητικός και κόκκινο πανί για όλους ανεξαιρέτως. Εκείνο που τον έσωσε τελικά ήταν η βαρβάτη τιμωρία του ΠΑΟΚ για τα «σεμινάρια πολεμικών τεχνών» στη πεζογέφυρα του Πανθεσσαλικού, με τον κόσμο να επιστρέφει στο γήπεδο κάπου στα Χριστούγεννα. Η ομάδα είχε αρχίσει να στρώνει και η αρχική οργή είχε κάπως ξεθυμάνει.

Εάν λοιπόν οι φίλαθλοι του ΠΑΟΚ επιμένουν να μην αντιλαμβάνονται το λόγο που ο Ραζβάν δεν είναι αρεστός στους αντιπάλους και δη σε εκείνους της ΑΕΚ, δεν έχουν παρά να αναζητήσουν στο σπίτι τους καθρέφτη του 2017. Και μόλις αντικρίσουν το ξεθωριασμένο τους είδωλο, θα τους λυθεί μονομιάς η απορία.

Και οι φίλαθλοι της ΑΕΚ όμως οφείλουν να κατανοήσουν, ότι αν ο Λουτσέσκου ήταν προπονητής του Παναθηναϊκού στον αγώνα που ο Ίβιτς έφαγε το κουτί μπύρας στο κεφάλι, θα αντιδρούσε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Κι όποτε πήγαινε να παίξει στην Τούμπα, θα άκουγε από παντού «χορωδίες να του ψέλνουν διάφορα». Δε θα άλλαζε το παραμικρό στη συμπεριφορά του, αν καθόταν στον πάγκο του Ολυμπιακού τότε με την κροτίδα στο Χουάνκαρ.

Οι προαναφερθείσες περιπτώσεις που αν και με ουσιώδεις διαφορές είχαν κοινή κατάληξη, δείχνουν πως για το Λουτσέσκου δεν είναι ούτε θέμα ονόματος ούτε χρώματος, είναι απλά η ομάδα, το αγωνιστικό γκρουπ και οι παίκτες του, με τους οποίους γίνεται ένα. Όταν και όποτε ξεφεύγει, συμβαίνει επειδή είναι πνευματικά δοσμένος σε αυτό που κάνει, όχι επειδή μισεί τον αντίπαλο ή θέλει να τον προσβάλει. Στην πραγματικότητα ούτε που τον ενδιαφέρει ποιος είναι απέναντι.

Το καλοκαίρι του 2023, διαμαρτυρόταν δημοσίως για την καθυστέρηση στην ολοκλήρωση των μεταγραφών. Άνθρωπος που τα «τα έχωνε» στους προϊσταμένους του, στον μεγαλομέτοχο και στη διοίκηση, θα δίσταζε να αφιερώσει δυο κουβέντες στους άλλους; Ο Λουτσέσκου υπερασπίζεται μέχρι τελευταίας ρανίδας τη δική του αλήθεια, το τελευταίο που τον ενδιαφέρει είναι να κάνει PR ή να γίνεται αρεστός.

Ούτε που τον νοιάζει τι θα πούνε οι άλλοι, γι αυτό δε φοβάται να τσαλακώσει τον εαυτό του και ας γίνει αντιπαθής. Αποτελεί την πιο χαρακτηριστική love to hate φιγούρα, που μαγνητίζει ακόμη κι όσους τον βρίζουν, γιατί κατά βάθος όλοι θα ήθελαν στην ομάδα τους προπονητή με το πακέτο του Ρασβάν. Που θα συνδύαζε την ικανότητα και την αξία με την απόλυτη ταύτιση με το σύλλογό, όντας διατεθειμένος να θυσιάσει την εικόνα του για να υποστηρίξει τα παραπάνω με κάθε κόστος.

Όσα διαβάσατε παραπάνω εξηγούν και τους λόγους που είναι με διαφορά ο πιο πετυχημένος προπονητής στην Ελλάδα. Εμπνέει και εμπνέεται, έχοντας τον ίδιο ακριβώς τρόπο λειτουργίας και μέσα στα αποδυτήρια. Με την ίδια αφοσίωση και μεθοδολογία ταυτίζεται με τους παίκτες, οι παίκτες με εκείνον και στο χόρτο δεν εμφανίζεται μια 11άδα, αλλά ένα λυσσασμένο σύνολο που χάσει - κερδίσει θα έχει δώσει τα πάντα...