Η πτήση (του Περιστερίου) και η πτώση (του Πανιώνιου)

Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για την εξαιρετική πορεία του Περιστερίου στη Stoiximan GBL σε αντίθεση με εκείνη του Πανιωνίου.

Αμαρτία ομολογουμένη ουκ έστι αμαρτία και οφείλω δημόσια να παραδεχθώ ότι πριν το ξεκίνημα της σεζόν στην Α1 (σ.σ. επειδή είμαι old school έτσι θα αποκαλώ τη Stoiximan GBL στον… αιώνα τον άπαντα) το Περιστέρι το είχα Νο1 υποψήφιο για… φούντο στην Α2 (aka Elite League). Δεν μου γέμιζε το μάτι το ρόστερ του, έβλεπα ότι μετά τη διετία Σπανούλη και το μεγάλο άνοιγμα είχαν περιοριστεί στο ελάχιστο τα οικονομικά αλλά τελικά υπολόγιζα χωρίς τον ξενοδόχο. Δηλαδή τον Βασίλη Ξανθόπουλο.

Όχι επειδή είναι φίλος μου, ούτε επειδή είναι από τα καλύτερα “παιδιά” που κυκλοφορούν εκεί έξω στην μπασκετική πιάτσα αλλά ο “Μπίλης” είναι από τους τύπους που… βρωμάει μπάσκετ από χιλιόμετρα. Το έχει μέσα του ρε παιδί μου πως να το κάνουμε. Σε ανύποπτο χρόνο ένας ξένος προπονητής πριν καμιά 15αριά χρόνια μου είχε πει δείχνοντας τον Ξανθόπουλο πως “αυτός θα κάνει μεγάλη καριέρα ως προπονητής”. Και φαίνεται πως δικαιώνεται από την πρώτη του κιόλας σεζόν ως head coach.

Πήρε μια ομάδα under the radar, με ξένους που ως “ονόματα” δεν γέμιζαν το μάτι αλλά που αποδείχθηκαν τεφαρίκια όπως ο Καρντένιας, ο Βαν Τούμπεργκεν, ο Νίκολς, τους έβαλε δίπλα σε έναν κορμό Ελλήνων με την εμπειρία και τη σοφία του κάπτεν Βλάντο Γιάνκοβιτς να κρατάει τα αποδυτήρια και παιδιών όπως ο Μουράτος και ο Κακλαμανάκης που έχουν φάει με το κουτάλι τα γήπεδα του πρωταθλήματος και έφτιαξε ένα αξιοζήλευτο σύνολο.

Ποιος να το περίμενε δηλαδή ότι αυτό το Περιστέρι, δίχως σούπερ-σταρ, δίχως να σκορπάει χρήματα σε αλλαγές αμφιβόλου αξίας ξένων (έχει χρησιμοποιήσει όλους κι όλους επτά ξένους έως τώρα στο πρωτάθλημα, τους λιγότερους από κάθε άλλη ομάδα της λίγκας) θα έφτανε στους 8 του FIBA Europe Cup με πλεονέκτημα έδρας και τρεις αγωνιστικές πριν το φινάλε της κανονικής περιόδου θα διεκδικούσε θέση στην 4αδα της A1 από ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ και ο Άρης όπου του χρήμα (πλέον) ρέει άφθονο.

Την ίδια ώρα που η πτήση του Περιστερίου εντυπωσιάζει η πτώση του “ιστορικού” κάνει όχι απλά θόρυβο αλλά κρότο. Ο Πανιώνιος μόλις δύο χρόνια μετά την επιστροφή του από την Α2 “μεγαλοπιάστηκε” και κινδυνεύει να φάει τα μούτρα του σε μία ιστορικά αποτυχημένη χρονιά. Αντί να κάνει μικρά και σταθερά βήματα μέχρι να επιστρέψει στο προσκήνιο προτίμησε να “αγοράσει” ομάδα, κάτι που δεν ταιριάζει σε όσα πρεσβεύει ο συγκεκριμένος σύλλογος, να σκορπίσει λεφτά δεξιά-αριστερά και κυρίως να νομίσει ότι με τη συμμετοχή στο κουραστικό και ψυχοφθόρο EuroCup θα γινόταν ξανά μεγάλη. Αμ δε…

Η απόφαση (όποιος ή όποιοι την πήραν) για συμμετοχή στο EuroCup αποδεικνύεται σχεδόν εγκληματική αφού η ομάδα και σχεδόν διασύρθηκε στη διοργάνωση σημειώνοντας μερικές από τις πιο βαριές ήττες στην ιστορία της και άλλαξε συνολικά πέντε προπονητές (Παβίτσεβιτς, Ζούρος, Μάρκοβιτς και δύο υπηρεσιακοί Καραγιάννης και Χουγκάζ) και όλο αυτό την επηρέασε τα μάλα χάνοντας τον μπούσουλα και στην Α1. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Τις 14 συνεχόμενες ήττες σε όλες τις διοργανώσεις από τον Οκτώβριο μέχρι τις 22 Νοέμβρη όταν νίκησε στη 2η παράταση την Καρδίτσα; Τους 11 ξένους που έχει χρησιμοποιήσει έως τώρα; Ή (κυρίως) το ότι βρίσκεται με το ένα πόδι να “ακουμπάει” στην Α2 μετά τη νίκη του επτάψυχου Αμαρουσίου επί του Ηρακλή;

Ο “ιστορικός” για να μείνει στην Α1 θα πρέπει να νικήσει τον Ηρακλή κεκλεισμένων των θυρών και να κάνει το ίδιο και με την 3η της κατάταξης ΑΕΚ στη Γλυφάδα (με την ελπίδα ότι το Μαρούσι θα χάσει από τον ΠΑΟΚ στην Πυλαία) διαφορετικά θα επιστρέψει εκεί που βρισκόταν μέχρι τη σεζόν 2023-24. Ακόμη και να τα καταφέρει να μείνει αν η φετινή σεζόν δεν αποτελέσει πάθημα για να γίνει μάθημα για τις επόμενες θα είναι για πάντα μια κηλίδα στην ιστορία της ομάδας.