Ο οιωνός των playoffs, όπου δε θα υπάρχει και… Τζανετάκος

Οι τέσσερις πρώτοι της Stoiximan Super League, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, Λεβαδειακός βρέθηκαν αντιμέτωποι, δίνοντας στίγμα των όσων θα ακολουθήσουν.

Μάλλον λίγοι το παρατήρησαν, αλλά η 21η αγωνιστική της Stoiximan Super League αποτέλεσε κάτι σαν οιωνό όσων θα δούμε στα επερχόμενα playoffs. Οι τέσσερις πρώτοι της βαθμολογίας, AEK, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός και Λεβαδειακός βρέθηκαν αντιμέτωποι.

Οι τρεις έχουν εξασφαλισμένη συμμετοχή, ο δε Λεβαδειακός έχει προβάδισμα έναντι του Παναθηναϊκού. Πολλά μπορούν να αλλάξουν δεδομένου και του δύσκολου προγράμματος των Βοιωτών, αλλά τέλος πάντων αυτή τη στιγμή είναι 4ος στη βαθμολογία.

Η εξέλιξη των εν λόγω αναμετρήσεων προϊδέασε για όσα θα επακολουθήσουν στο μίνι πρωτάθλημα, εκεί που θα παιχθούν τα πάντα. Το ΠΑΟΚ - ΑΕΚ είχε απ΄ όλα. Γεμάτο παιγνίδι, έστω και χωρίς τους καταιγιστικούς ρυθμούς του αντίστοιχου στον πρώτο γύρο ή του πρόσφατου ΑΕΚ - Ολυμπιακός.

Κάποια διαστήματα σου άφηνε μια αίσθηση νωχελικότητας, το ένοιωθες ωστόσο πως ανά πάσα στιγμή μπορούσαν να γίνουν από το πουθενά μια ή περισσότερες μαζεμένες φάσεις και να πλημμυρίσουν τα πατώματα με ενδορφίνες. Από τα κλασικά ματς που αν ο πιτσαδόρος καθυστερήσει μαλώνεις με τους φίλους σου ποιος θα του ανοίξει, γιατί στο λεπτό που θα σπαταλήσεις μέχρι την πόρτα, μπορεί να χάσεις τη φάση του αγώνα.

Η άγρια ομορφιά του ντέρμπι συνίστατο στο ότι αν κάποιος κέρδιζε τελικά, δε θα μπορούσες να πεις ότι δεν το άξιζε. Κι αν κάποιος έχανε, δε θα μπορούσες να πεις ότι το άξιζε. Υπόψιν ότι στην κανονική διάρκεια το πλάνο προσαρμόζεται σε μακροπρόθεσμη προοπτική, σε κάτι που αχνοφαίνεται στον ορίζοντα.

Στα playoffs το βλέπεις μπροστά σου, οι επιλογές περιορίζονται σε στενότερα πλαίσια, ενώ και η συναισθηματική φόρτιση πολλαπλασιάζεται. Άλλο να περιμένεις το ψητό που ετοιμάζεται στο φούρνο καθισμένος γύρω από το τραπέζι κι άλλο όταν το σερβίρουν στην πιατέλα, με τον καθένα να ορμάει προσπαθώντας να πιρουνιάσει πρώτος το καλύτερο κομμάτι.

Το Χ στην Τούμπα την Κυριακή (15/02) δε χάλασε κανέναν, σε μια υποτιθέμενη πρεμιέρα των playoffs δε θα βόλευε καμιά πλευρά. Τα ΠΑΟΚ - ΑΕΚ πάντως είναι από τα «σεσημασμένα», οπότε έτσι ή αλλιώς φτάνουν στα όρια χωρίς να κοπιάσουν οι συμμετέχοντες. Το Λεβαδειακός - Ολυμπιακός όμως; Ποιος πίστευε αλήθεια ότι θα πάθει τέτοια ζημιά ο πρωταθλητής;

Ειδικά όταν έμεινε με δέκα παίκτες, μέχρι και οι τρόφιμοι του Κορυδαλλού που ψάχνουν τρόπους να σκοτώσουν το χρόνο τους, έκλεισαν τις τηλεοράσεις. Και με αριθμητικό μειονέκτημα μάλιστα όχι μόνο δε λύγισε, αλλά λίγο έλειψε να τα φέρει όλα τούμπα. Έχει τη σημασία του αυτό, γιατί όσο κι αν η πιθανή συμμετοχή του Λεβαδειακού στην 4άδα αποτελεί δείγμα ποδοσφαιρικής εξέλιξης, ενδόμυχα όλοι θα τον αντιλαμβανόμασταν ως τον Αλέκο Τζανετάκο του μίνι πρωταθλήματος. Εκείνον δηλαδή, που στο τέλος δε θα μετρούσε βαθμούς αλλά σημάδια από τις κοκκινίλες που άφησαν οι καρπαζιές στο σβέρκο του.

Το Λεβαδειακός - Ολυμπιακός μάλλον έδειξε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αν ήταν μόνο αυτό ίσως να ήμασταν πιο επιφυλακτικοί, υπάρχει όμως και ο αγώνας του πρώτου γύρου που ο Ολυμπιακός κέρδισε με την ψυχή στο στόμα στο 96. Είναι τα 4 γκολ που φιλοδώρησε τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο. Είναι το γκολ που του ακύρωσαν για να χάσει από την ΑΕΚ, φάση που ανεβαίνει δικαιωματικά στο βάθρο των πιο καραμπινάτων διαιτητικών λαθών του φετινού πρωταθλήματος.

Τα κατορθώματα του Λεβαδειακού και όσο πλησιάζουμε στο φινάλε, επιτυγχάνονται με το βάρος της ολοκλήρωσης ενός ποδοσφαιρικού θαύματος. Αν καταφέρει και περάσει στα playoffs θα απαλλαγεί από το άγχος, την πίεση και είναι γνωστό ότι όποιος παίζει απελευθερωμένα μην έχοντας κάτι να χάσει, γίνεται περισσότερο επικίνδυνος. Όχι πως θα πρωταγωνιστήσει εννοείται, αρκούν όμως μια - δυο «κηδείες» στους διεκδικητές για να δώσει διαφορετικό χρώμα και να αλλάξει τον ρου της ιστορίας του πρωταθλήματος.