Τι μας έχεις κάνει Θρύλε!

Δε φτάνει που ήμασταν στην αναμονή μία ολόκληρη εβδομάδα, μετά το 2-0 επί της Λεβερκούζεν στο Καραϊσκάκη, δε μας έφτανε που χθες περιμέναμε να περάσει η μέρα για να σε δούμε το βράδυ να κουνάς το σεντόνι, δε φτάνει που πας και παίρνεις ένα τεράστιο διπλό μέσα στο Άμστερνταμ, δεν μας άφησες μετά να κοιμηθούμε!

Ξυπνάμε το πρωί με κλειστές φωνές, προσπαθώντας να καταλάβουμε, αν αυτό που ζήσαμε και χθες, το είδαμε στο όνειρο μας! 

Μας έχεις αρρωστήσει! 

Μάλλον γι' αυτό σε λένε Θρύλο!

Επειδή ΜΟΝΟ ΕΣΥ μπορείς να μας χαρίσεις τέτοιες βραδιές.

Είσαι εκείνος, που μπορούμε με δάκρυα στα μάτια, δάκρυα χαράς, να φωνάζουμε για σένα και να ακουγόμαστε σε ολόκληρη την γειτονιά, σε ολόκληρο το Άμστερνταμ,  σε ολόκληρη την Ελλάδα,  σε ολόκληρη τη Γη! 

Όλος αυτός ο εφηβικός παρορμητισμός που μας ακολουθεί από τότε, συνεπαίρνει τα πάντα στο πέρασμα του,  με αυτό το τεράστιο ΓΚΟΟΟΛ  που φωνάζουμε όλοι, τη στιγμή που συμβαίνει ( σ.σ χθες συνέβη δύο φορές).

Δεν ήταν τυχαίο το σήμα στη φανέλα που διάλεξαν, εκείνοι που το σκέφτηκαν! 

Ο Δαφνοστεφανωμένος Έφηβος! 

Εκείνος που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του και βρίσκει πάντα την δύναμη να κάνει το αδύνατο, δυνατό! 

Σε ευχαριστούμε για όλες αυτές τις συγκινήσεις που μας έχεις προσφέρει. Εμείς, με ανιδιοτέλεια, θα είμαστε εδώ,  πιστοί σε σένα,  στη φανέλα, στα ιδεώδη, σε όλα όσα πρεσβεύεις, να φωνάζουμε και να σε ακολουθούμε, στις χαρές και στις πικρές! Κυρίως στις πικρές.

Μεντιλίμπαρ, σε ευχαριστούμε που από τη πρώτη στιγμή που πάτησες το πόδι σου στον Πειραιά, κατάλαβες τι σημαίνει Ολυμπιακός.

Επίσης, σε ευχαριστούμε που αυτό το περίφημο που ακούμε σε κάθε συνέντευξη σου «να ακολουθούμε το πλάνο», εμπεριέχει αυτό το σπουδαίο ποδόσφαιρο που θέλει να βλέπει κάθε φίλαθλος, οπαδός του Ολυμπιακού! 

Ένα πλάνο που μοιάζει με τη θάλασσα του Πειραιά και συνεπαίρνει, όποιον πάει να τα βάλει μαζί της.

Το όνειρο που τελικά είναι πραγματικότητα, συνεχίζεται.