Το βλέμμα καρφωμένο στην εξέδρα, το μυαλό δεν ξεχνάει τον δρόμο!

Με masterclass σε όλα τα εξωποδοσφαιρικά στοιχεία του παιχνιδιού ο Ολυμπιακός θριάμβευσε στο Άμστερνταμ αλλά…τι σημασία έχει στ’ αλήθεια;

«-Στεφ, την Πέμπτη το πρωί μπορείς να μου γράψεις ένα κομμάτι για Ολυμπιακό, είτε προκριθεί είτε όχι;

-Ναι ρε Πέρπε, εννοείται, θα κάτσω να δω το ματς μετά τα μεσάνυχτα και γύρω στις 11:30-12:00 θα το ΄χεις!»

Ξεπερνώντας τις όποιες απορίες ή ενστάσεις όσων εκεί έξω δεν έχουν συνηθίσει, και είστε πολλοί, όταν λένε πρωί να εννοούν ουσιαστικά μεσημέρι, αυτός ήταν ο διάλογος με τον αρχισυντάκτη μας Γιώργο Περπερίδη το πρωί της Δευτέρας!

Πού να ξέραμε τι θα ακολουθούσε; «Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια ο Θεός γελά» έλεγε η μακαρίτισσα Μικρασιάτισσα γιαγιά μου και πόσο δίκιο είχε. Όσο ασήμαντα, όπως τα δικά μας για ένα άρθρο στο Sportal.gr, ή μεγαλεπήβολα κι αν είναι, συνήθως, ή έστω πολύ συχνά, η πραγματικότητα έρχεται από να τα ανατρέψει έως και να τα συντρίψει.

Κάπως έτσι βρίσκομαι με τα δάχτυλα στο πληκτρολόγιο αλλά το μυαλό τόσο μα τόσο μπερδεμένο! Τι να γράψεις για μπάλα, πώς να αφήσεις πίσω ή εκτός το δυστύχημα που μας συγκλόνισε όλους! Πώς να αφήσεις πίσω τον τόσο άδικο χαμό επτά νέων ανθρώπων που ξεκίνησαν για ένα ταξίδι, ένα ακόμη ταξίδι, που θα τους έφερνε κοντά στην αγαπημένη τους ομάδα και δε θα γυρίσουν ποτέ σπίτι στους αγαπημένους τους!

Προφανώς και δε γίνεται! Κι ας συνεχίζεται, όπως λέει και το σκληρότερο και κυνικότερο ρητό όλων, η ζωή! Αυτό πείτε το στις οικογένειες των παιδιών που έφυγαν! Συνεχίζεται; Kι ας συνεχίζεται ακόμη και το ίδιο το ποδόσφαιρο, ας όψονται η UEFA και το αμείλικτο καλεντάρι της! Χθες έπαιξε ο Ολυμπιακός και σήμερα, άκουσον άκουσον, θα παίξει και ο βυθισμένος στο πένθος ΠΑΟΚ!

Και το μικρότερο των προβλημάτων, το πιο ασήμαντο των ζητημάτων, είναι η αμηχανία του...συντάκτη πάνω από το, ψηφιακό, χαρτί! Θέλεις να σταθείς στη δύναμη του χαρακτήρα, στην πίστη στο σχέδιο και την πρόκριση, στην αυταπάρνηση και την άρνηση αποτυχίας της ομάδας του Μεντιλίμπαρ κόντρα στον Άγιαξ. Θέλεις να εξάρεις όχι τόσο την απόδοση όσο την επίδοση, όχι τόσο το ίδιο το παιχνίδι και τον τρόπο όσο την αποφασιστικότητα για την επιτυχία και τον κόπο!

Θέλεις αλλά δεν μπορείς στ΄ αλήθεια να σταθείς παρά μόνο για λίγο στο αγωνιστικό επίτευγμα. Το μυαλό και η «πένα» φεύγουν και κατευθύνονται έξω από τις γραμμές, στην εξέδρα, εκεί όπου είχαν και πάλι τη θέση τους, δυστυχώς δεν είναι όλοι τέτοιοι αλλά είναι πολλοί, οι…πιο ωραίοι «τρελοί»! Άνθρωποι με πολλές διαφορετικές αφετηρίες που με τρόπο έως και μεταφυσικό έχουν βρεθεί με τον ίδιο πάντα, κοινό, προορισμό!

Μια θέση δίπλα στα χρώματα που αγάπησαν επειδή…έτσι έμαθαν από παιδιά! Δίπλα σε όλα τα χρώματα, δίπλα σε όποια χρώματα, χθες ήταν ερυθρόλευκα, απόψε πράσινα κι ασπρόμαυρα, κιτρινόμαυρα, γαλανόλευκα, κυανέρυθρα, διαλέξτε και πάρτε! Με τη φωνή πάντα στο τέρμα και την καρδιά να χτυπά δυνατά! Και πείτε μας τέτοιες μέρες, τέτοιες στιγμές, να μην είμαστε ρομαντικοί ή μελό!

Ο Ολυμπιακός τα έδωσε χθες όλα…και τα πήρε όλα! Νικητής! Θα γυρίσει με μια πρόκριση παράσημο και θα πάει παρακάτω! Ακόμη κι αν είχε ηττηθεί, ακόμη κι αν είχε αποτύχει, έρχεται δυστυχώς κάποιες φορές σαν κι αυτή η ζωή και μας το θυμίζει με κρότο…Το πιο σημαντικό, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, είναι να επιστρέφεις και να πηγαίνεις παρακάτω! Στην επόμενη πρόκληση, στην επόμενη δοκιμασία! Όρθιος!

Το ξέρουμε, όπως ξέρουμε και ότι τις περισσότερες φορές το ξεχνάμε! Επτά παιδιά δεν τα κατάφεραν, η ομάδα τους απόψε θα μπει στο γήπεδο και θα αγωνιστεί! Για εκείνους…Όχι πως χρειαζόταν αλλά το φώναξε με όλη τη δύναμη της φωνής του ο Ραζβάν Λουτσέσκου! Όπως το φωνάζουν και τα παιδιά στην εξέδρα, κι ας είναι απόψε έρημη σε ένδειξη πένθους…«Χιλιόμετρα κάναμε πάλι, για την αγάπη μας την πιο μεγάλη…»