Ο Απόστολος Τσιλιγγίρης φώναξε παρών στο παιχνίδι της Κηφισιάς με τον Αστέρα στην Τρίπολη και με αυτή την αφορμή το Sportal ξετυλίγει το κουβάρι της δικής του ποδοσφαιρικής ιστορίας.
Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται είναι να πάρεις την ευκαιρία σου… Ο Απόστολος Τσιλιγγίρης έχει αποδείξει πως δεν τις αφήνει να περνούν ανεκμετάλλευτες. Το έκανε στη Stoiximan Super League για πρώτη φορά, όταν κλήθηκε ξαφνικά να παίξει στον Άρη. Το είδαμε και στο πρόσφατο ματς που είχε η Κηφισιά στην Τρίπολη με τον Αστέρα. Υπήρξαν και άλλες φορές στο παρελθόν, όταν ήταν σε πιο νεαρή ηλικία.
Στην Αρκαδία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα του Σεμπάστιαν Λέτο. Ήταν κάτι που το περίμενε καρτερικά από τον Ιανουάριο, όταν πήγε στα Βόρεια Προάστια. Δούλευε αρκετά εκτός προπονήσεων με τον προπονητή τερματοφυλάκων, Κώστα Παγανιά, και η επιβράβευση ήταν να πάρει τα γάντια του βασικού στην αναμέτρηση της 9ης αγωνιστικής των playouts.
Την παραμονή του αγώνα έλαβε το μήνυμα και έδειξε αρκετά έτοιμος. Παρά τις ευκαιρίες που δέχτηκε η Κηφισιά, ο Τσιλιγγίρης κράτησε το μηδέν με τις επεμβάσεις του σε ένα ματς που για εκείνον κάθε άλλο παρά αδιάφορο ήταν. Για την ομάδα του βαθμολογικό ενδιαφέρον δεν υπήρχε, όμως, ο 25χρονος κάτι έπρεπε να δείξει και το κατάφερε.
Η πατρική συμβουλή
Στις περισσότερες περιπτώσεις οι τερματοφύλακες έχουν μία δική τους ιστορία για το πώς αποφάσισαν να κάτσουν κάτω από τα δοκάρια. Ο Τσιλιγγίρης, όπως όλα τα παιδιά σε νεαρή ηλικία, έπαιζε μέσα.
Μέχρι τη δευτέρα δημοτικού ζούσε κυρίως στο Εράσμιο, ένα χωριό έξω από την Ξάνθη και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην πόλη. Εκείνος, ο αδερφός του και ο ξάδερφός του πήγαιναν στην ακαδημία Ξάνθη 96 και η υποστήριξη από το οικογενειακό περιβάλλον ήταν εμφανής. Όσο έμεναν στο χωριό, έπρεπε κάθε φορά κάποιος να κάνει μία μισάωρη διαδρομή για να πάνε τα παιδιά στην προπόνηση. Τη μία ο μπαμπάς, την άλλη ο παππούς ή όποιος άλλος ήταν διαθέσιμος.
Οι τρεις τους πολλές φορές έπαιζαν και μόνοι τους. Ειδικά με τον αδερφό του, έκαναν σουτ ο ένας στον άλλον και η αντίστοιχη εναλλαγή υπήρχε και στο ποιος καθόταν τέρμα. Ο Απόστολος Τσιλιγγίρης φαινόταν ότι το… είχε από τον τρόπο που έπεφτε. Μέχρι που ο πατέρας του τον έπιασε και του είπε πως θα πρέπει να δοκιμάσει την τύχη του ως τερματοφύλακας. Θεωρούσε πως αυτή η θέση του ταιριάζει και άδικο δεν είχε.
Ξεκίνησε να φοράει τα γάντια από την Ξάνθη 96 και στη συνέχεια πήγε στη γνωστή σε όλους μας Ξάνθη. Στα 15 του αποφάσισε πως δεν τον ενδιέφερε άλλο να παίζει στα τμήματα υποδομής. Βρέθηκε στα τοπικά και εκεί τον εντόπισε ο Παναγιώτης Καμαράκης, ένας παλιός ποδοσφαιριστής. Με δικούς του χειρισμούς ο νυν κίπερ της Κηφισιάς βρέθηκε στον Ορφέα Ξάνθης.
Οι πανελλαδικές και η Κρήτη
Στον Ορφέα Ξάνθης έκατσε έναν χρόνο και μετά ο ίδιος άνθρωπος, ο Καμαράκης, ήταν εκείνος που τον πρότεινε στον Μανώλη Παπαματθαιάκη, τότε προπονητή του Ηρόδοτου. «Θα τον πάρω για δύο προπονήσεις και θα σου πω», ήταν η ατάκα του.
Οι μέρες πέρασαν, ο Τσιλιγγίρης συνέχισε κανονικά να συμμετέχει στην προετοιμασία και κάποια στιγμή, όταν αναρωτήθηκε ο Καμαράκης γιατί ο Παπαματθαιάκης δεν τον είχε καλέσει, η απάντηση ήταν απλή. «Μου κάνει, θα τον κρατήσουμε».
Εκείνη τη χρονιά ο νεαρός τερματοφύλακας έδινε πανελλαδικές. Είχε αφήσει για λίγο το ποδόσφαιρο στην άκρη θεωρώντας πως θα πρέπει να έχει και μία δεύτερη διέξοδο. Στο Ηράκλειο μπορούσε να σπουδάσει Γεωπόνος, ο Ηρόδοτος θα τον βόλευε για να τα συνδυάσει όλα, αλλά τελικά πέρασε στη Θεσσαλονίκη!
Εκεί κλήθηκε να διαλέξει και η επιλογή ήταν απλή. Έπαιξε για έναν χρόνο στους Κρητικούς και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στον Άρη. Το να έχεις συμπαίκτη -μεταξύ άλλων- τον Χουλιάν Κουέστα, να σου δίνει συμβουλές και να σε βοηθάει ακόμη και σε απλά πράγματα, όπως το να βρεις γάντια, ήταν κάτι πρωτόγνωρο.
Έφτασε να παίξει τρία παιχνίδια με την πρώτη ομάδα και ακολούθησε η μεταγραφή στον ΑΠΟΕΛ επί Μαρίνου Ουζουνίδη. Οι Κύπριοι τον ήθελαν γιατί μέσα σε όλα θα έπιανε θέση στον κατάλογο Β’, αλλά ευκαιρίες δεν του έδωσαν. Όταν ήρθε, μάλιστα, έναν χρόνο μετά ο Ιωνικός για να τον αποκτήσει για δεύτερο τερματοφύλακα, οι «γαλαζοκίτρινοι» του έκλεισαν τον δρόμο.
Επέστρεψε από το ναδίρ ο Τσιλιγγίρης
Κάποιες επιλογές δεν βγήκαν στην πορεία με αποτέλεσμα να αποφασίσει πως πρέπει να πάει κάπου που θα παίζει. Ο Διαγόρας του προσέφερε αυτή τη δυνατότητα. Ακολούθησε η Ηλιούπολη. Κάποια στιγμή σκέφτηκε ακόμη και το αν έχει νόημα αυτό ή εάν θα έπρεπε να αφήσει το ποδόσφαιρο.
Στο φινάλε δεν το έβαλε κάτω και η επιβράβευση ήρθε. Όταν ο Φίλιππος Ρόμπερτς τραυματίστηκε, στην Κηφισιά αποφάσισαν πως θα ήθελαν έναν ακόμη τερματοφύλακα. Ο Άγγελος Χαριστέας γνώριζε τον Τσιλιγγίρη από τον Άρη, το τεχνικό επιτελείο άναψε το πράσινο φως και τα υπόλοιπα πήραν τον δρόμο τους.
Κάπως έτσι έφτασε στο σημείο να επανέλθει σε επίπεδο Stoiximan Super League ο Τσιλιγγίρης και να δείξει και εκείνος από την πλευρά του τι μπορεί να κάνει. Ένα παιδί από την Ξάνθη που μικρός έβλεπε τον Τζανλουίτζι Μπουφόν και έπαιζε στη γειτονιά μαζί με τον αδερφό και τον ξάδερφό του, έφτασε να γίνει επαγγελματίας και να λέει πως από εκείνη την τριάδα τα κατάφερε και ένας ακόμη, ο ξάδερφός του, Γιώργος Τσιλιγγίρης, που αγωνίζεται στην Ηλιούπολη.