EuroLeague
Ο Αλέξις Τρουιγιέ μίλησε στο Sportal και αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στον σοβαρό τραυματισμό του, στην παρουσία του στον Παναθηναϊκό, στον Βόλο και χαρακτήρισε ανολοκλήρωτη την ιστορία του στο «τριφύλλι».
Ο Αλέξις Τρουιγιέ μίλησε στο Sportal.gr για το πέρασμά του από την Ελλάδα, όπου αγωνίστηκε με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, αλλά και του Βόλου. Ο 25χρονος, πλέον, μέσος αγωνίζεται στη Γαλλία και τη Ροντέζ, μετρώντας φέτος συνολικά 23 συμμετοχές και φτάνοντας στα πλέι οφ ανόδου στηLigue 1.
Μέσω της συνέντευξης, ο Τρουιγιέ αναφέρεται στη ρήξη χιαστού που υπέστη στην πρώτη του εμφάνιση με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, στη δεύτερη ευκαιρία που θεωρεί πως άξιζε στο «τριφύλλι», αλλά και σ’ αυτή που πήρε στον Βόλο, όπου αγωνίστηκε ως δανεικός από τους «πράσινους» με 26 εμφανίσεις και 1 γκολ σύνολο.
Πού βρίσκουμε σήμερα τον Αλέξι Τρουιγιέ; Πώς πηγαίνουν τα πράγματα στη Γαλλία;
«Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Rodez AF, στη δεύτερη κατηγορία της Γαλλίας. Όλα πάνε πολύ καλά, προερχόμαστε από μια εξαιρετική σεζόν και είμαστε η μοναδική ομάδα (σ.σ μέχρι πρότινος προτού ηττηθεί από την Σεντ Ετιέν με 1-0) στην Ευρώπη που δεν έχει χάσει ούτε ένα παιχνίδι μέσα στο 2026».
Κοιτάζοντας πίσω, πώς θα περιέγραφες μέχρι τώρα τη διαδρομή σου στο ποδόσφαιρο; Ήταν όπως τη φανταζόσουν όταν ήσουν μικρός;
«Ήταν μια διαδρομή γεμάτη εμπειρίες και μαθήματα. Δεν πήγαν όλα πάντα όπως τα φανταζόμουν, αλλά αυτό με βοήθησε να μεγαλώσω τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο».
Πριν έρθεις στον Παναθηναϊκό είχες ήδη αγωνιστεί σε Νις και Οσέρ. Τι γνώριζες για τον σύλλογο πριν υπογράψεις;
«Γνώριζα τον σύλλογο από τη φήμη του. Είναι ένας μεγάλος ευρωπαϊκός σύλλογος και πολλοί Γάλλοι ποδοσφαιριστές έχουν φορέσει αυτή τη φανέλα. Η ατμόσφαιρα, οι φίλαθλοι… είναι ένας ιστορικός και θρυλικός σύλλογος».
Τι ήταν αυτό που σε έπεισε να έρθεις στον Παναθηναϊκό το 2022;
«Όταν παρουσιάστηκε η ευκαιρία να φορέσω το τριφύλλι, δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά. Το πρότζεκτ για την επιστροφή στην κορυφή του πρωταθλήματος και στην Ευρώπη, ο προπονητής Ιβάν και η φιλοσοφία του στο ποδόσφαιρο, το να παίζω μπροστά σε αυτούς τους φιλάθλους… Όλοι αυτοί οι λόγοι με έκαναν να μην διστάσω ούτε δευτερόλεπτο».
Ποιες ήταν οι πρώτες σου εντυπώσεις από τον σύλλογο, την πόλη και την ατμόσφαιρα γύρω από την ομάδα;
«Πολύ καλές. Η ατμόσφαιρα γύρω από τον σύλλογο, η ποιότητα των παικτών, η υποδοχή από την ομάδα και τον κόσμο. Το γήπεδο “έβραζε”. Από την πρώτη στιγμή κατάλαβα πως εδώ είναι κάτι ξεχωριστό».
Ο τραυματισμός που άλλαξε τα πάντα
Έκανες το ντεμπούτο σου απέναντι στη Λαμία και έπαθες ρήξη χιαστού στην πρώτη σου κιόλας συμμετοχή. Τι περνούσε από το μυαλό σου εκείνη τη στιγμή;
«Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα αμέσως ότι είχε συμβεί κάτι σοβαρό. Ο πόνος και οι αισθήσεις που είχα δεν έμοιαζαν με τίποτα που είχα νιώσει ξανά. Δεν είχα περάσει ποτέ σοβαρό τραυματισμό πριν από αυτό. Στην αρχή σκέφτηκα “τι είναι αυτό;”, αλλά μετά είπα στον εαυτό μου πως πρέπει να προχωρήσω μπροστά».
Κατάλαβες αμέσως πόσο σοβαρός ήταν ο τραυματισμός; Και πόσο δύσκολο ήταν ψυχολογικά να αποδεχτείς ότι η σεζόν ουσιαστικά τελείωσε πριν καν αρχίσει;
«Ναι, το κατάλαβα αμέσως. Ήταν δύσκολο γιατί στην αρχή προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι ίσως ήταν ένας απλός τραυματισμός. Όταν όμως βγήκε η διάγνωση, κατάλαβα ότι ήταν πραγματικότητα. Τότε είπα στον εαυτό μου ότι πρέπει να είμαι δυνατός, όπως πάντα, και ότι θα επιστρέψω».
Φοβήθηκες ποτέ ότι ίσως να μην επέστρεφες ποτέ ως ο ίδιος παίκτης μετά τον χιαστό; Και πόσο υποστηρικτικός ήταν ο Παναθηναϊκός στην αποκατάστασή σου;
«Όχι, ποτέ δεν αμφέβαλα για τον εαυτό μου. Υπάρχουν τόσα παραδείγματα παικτών που επέστρεψαν ακόμα πιο δυνατοί. Σε τέτοιες στιγμές πρέπει να βλέπεις μόνο τα θετικά, να έχεις υπομονή και να μειώνεις όσο γίνεται τις αμφιβολίες. Ο σύλλογος με στήριξε 100%. Έκαναν τα πάντα για να επιστρέψω πιο δυνατός. Όλοι με στήριξαν: η ομάδα, οι συμπαίκτες, οι φίλαθλοι. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ».
Βλέποντας την ομάδα από την εξέδρα ενώ ο Παναθηναϊκός πάλευε για το πρωτάθλημα, ήταν επώδυνο για σένα;
«Δεν ήταν εύκολο, γιατί ένιωθα ότι μπορούσα πραγματικά να βοηθήσω την ομάδα, ανεξάρτητα από τον χρόνο συμμετοχής. Είχα έρθει για να παλέψω για το πρωτάθλημα, να βοηθήσω τους συμπαίκτες μου και να ανταποδώσω την εμπιστοσύνη του συλλόγου. Όμως βρισκόμουν στο πλάι, ανήμπορος».
Υπήρξε κάποια στιγμή στην αποκατάσταση που “λύγισες” ψυχολογικά;
«Υπήρξαν στιγμές πιο δύσκολες από άλλες. Ήθελα να επιστρέψω όσο πιο γρήγορα γίνεται για να βοηθήσω την ομάδα στα playoffs, αλλά ήταν πολύ νωρίς και πολύ ριψοκίνδυνο. Έπρεπε να ακούσω το σώμα μου και να μην κάνω βιαστικές κινήσεις. Όμως είχα τους σωστούς ανθρώπους δίπλα μου, οπότε δεν λύγισα ποτέ πραγματικά».
«Άξιζα μια δεύτερη ευκαιρία»
Πριν τον τραυματισμό, τι είδους παίκτη ήθελες να δουν οι φίλοι του Παναθηναϊκού;
«Ήθελα να δουν έναν παίκτη με τον οποίο θα μπορούσαν να ταυτιστούν. Έναν παίκτη που παίζει επιθετικά, που παλεύει, που δεν τα παρατά ποτέ και που εκπροσωπεί τον κόσμο. Έναν παίκτη που προσφέρει θέαμα με και χωρίς την μπάλα. Δυστυχώς δεν είχα ποτέ πραγματικά την ευκαιρία να δείξω ποιος είμαι, παρά μόνο για περίπου είκοσι λεπτά απέναντι στη Λαμία».
Μετά την αποθεραπεία σου πήγες δανεικός στον Βόλο. Το είδες ως μια νέα αρχή;
«Φυσικά. Ο Βόλος μου έδωσε την ευκαιρία να πάρω χρόνο συμμετοχής, να επιστρέψω αγωνιστικά και σωματικά και να ξαναβρώ τις αισθήσεις μου μέσα στο γήπεδο. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειαζόμουν».
Πόσο σημαντική ήταν εκείνη η χρονιά στον Βόλο για να ξαναχτίσεις την αυτοπεποίθησή σου;
«Ήταν πολύ σημαντική για μένα. Να ξαναβρώ τον ρυθμό μου, να παίξω συνεχόμενα παιχνίδια, να νιώσω ξανά τη χαρά του ποδοσφαίρου και του ανταγωνισμού και φυσικά να δείξω τις δυνατότητές μου στο πρωτάθλημα».
Πιστεύεις ότι άξιζες μια πραγματική δεύτερη ευκαιρία στον Παναθηναϊκό μετά την επιστροφή σου;
«Ναι, το πιστεύω. Θεωρώ πως έδειξα τις δυνατότητές μου στις προπονήσεις και ότι άξιζα μια ευκαιρία. Δυστυχώς όμως αυτή η ευκαιρία δεν ήρθε ποτέ».
Είχες συζητήσεις με τον προπονητή ή τον σύλλογο για το μέλλον σου πριν αποχωρήσεις;
«Όχι πραγματικά. Κατάλαβα γρήγορα ότι δεν ήταν θέμα προπονητή. Υπήρχαν και άλλοι παίκτες στην ίδια κατάσταση και, ό,τι κι αν κάναμε, δεν υπήρχε θετική εξέλιξη για εμάς. Ήταν δύσκολο να το αποδεχτούμε, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να συνεχίσεις να δουλεύεις».
Ποιο θεωρείς πως ήταν το θέμα που δεν σου δόθηκε η ευκαιρία για την παραμονή σου στον σύλλογο;
«Δεν γνωρίζω, αλλά όταν ήρθε ο νέος προπονητής (σ.σ Τερίμ), την πρώτη μέρα πήρε όλους τους παίκτες του… “special γκρουπ” και είπε πως είναι απόφαση του συλλόγου να μην πάρουμε την ευκαιρία μας. Υπήρχαν κι άλλοι παίκτες σ’ αυτήν την κατάσταση και ότι κι αν κάναμε, δεν υπήρξε θετική εξέλιξη για εμάς. Πολλοί παίκτες που βρέθηκαν σε αυτή την κατάσταση έχουν μιλήσει γι’ αυτό. Ήταν δύσκολο να το αποδεχθούμε, αλλά έτσι είναι το ποδόσφαιρο. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να συνεχίσεις να δουλεύεις».
Ποιος συμπαίκτης σου σε εντυπωσίασε περισσότερο εκείνη την περίοδο;
«Υπήρχαν πραγματικά πάρα πολλοί καλοί παίκτες, οπότε είναι δύσκολο να ξεχωρίσω ονόματα. Αλλά θα έλεγα σίγουρα τους Μπερνάρ, Ουναΐ, Τόνι Βιλένα, Βαγιαννίδη και Ρούμπεν Πέρεθ. Ο καθένας είχε διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά όλοι ήταν παίκτες τεράστιας ποιότητας».
«Η ιστορία μου με τον Παναθηναϊκό έμεινε ανολοκλήρωτη»
Πώς θα περιέγραφες την πίεση και τις απαιτήσεις γύρω από έναν σύλλογο όπως ο Παναθηναϊκός;
«Όπως σε κάθε μεγάλο σύλλογο, υπάρχουν μεγάλες απαιτήσεις. Πρέπει να αποδίδεις αμέσως και να παίζεις με προσωπικότητα. Είναι μια καλή πίεση. Ο κόσμος βρίσκεται πάντα δίπλα στην ομάδα και αυτό ωθεί τους παίκτες να ξεπερνούν τα όριά τους. Έχουν ζήσει μεγάλες ευρωπαϊκές στιγμές στο παρελθόν, γνωρίζουν από ποδόσφαιρο και μεγάλες βραδιές και γι’ αυτό περιμένουν πολλά».
Παρότι έπαιξες ελάχιστα, ένιωσες σύνδεση με τον κόσμο;
«Το ένιωσα από την πρώτη κιόλας μέρα. Είναι πραγματικοί παθιασμένοι φίλαθλοι, ερωτευμένοι με τον σύλλογο και τους παίκτες του. Όταν όμως τραυματίστηκα, τότε κατάλαβα πραγματικά πόσο μεγάλος είναι αυτός ο κόσμος. Με στήριξαν απίστευτα, μου έστελναν συνεχώς μηνύματα… Το μόνο που ήθελα ήταν να τους ανταποδώσω όλη αυτή την αγάπη».
Αν εκείνος ο τραυματισμός δεν είχε συμβεί ποτέ, πόσο διαφορετικά πιστεύεις ότι θα μπορούσε να είχε εξελιχθεί η ιστορία σου στον Παναθηναϊκό;
«Κοίτα… Δεν μπορώ να απαντήσω με “αν”. Δεν αλλάζει έτσι η ιστορία. Τα πράγματα έγιναν όπως έγιναν. Το μόνο που έκανα ήταν να προετοιμαστώ όσο καλύτερα μπορούσα για να επιστρέψω πιο δυνατός, να ανταποδώσω όλη αυτή τη στήριξη και να γίνω σημαντικό κομμάτι του πρότζεκτ».
Θα σκεφτόσουν ποτέ το ενδεχόμενο να επιστρέψεις στην Ελλάδα;
«Φυσικά και είναι πιθανό. Νιώθω πως η ιστορία μου με τον Παναθηναϊκό έμεινε ανολοκλήρωτη. Ίσως επιστρέψω κάποια μέρα, ίσως όχι. Το μέλλον θα δείξει».
