Σάσα στο Sportal: «Είχα προτάσεις από Παναθηναϊκό και ΠΑΟΚ, κομμάτι της ζωής μου ο Άρης»

Ο Λούκας Σάσα μιλάει στο Sportal για το πως προέκυψε ο Άρης στη ζωή του, πως πέρασε στη θητεία του στους «κιτρινόμαυρους», τις προτάσεις που είχε και άλλα πολλά και ενδιαφέροντα.

Ο Άρης τα τελευταία χρόνια είχε αρκετούς παίκτες στο ρόστερ του, που πέρασαν και δεν... ακούμπησαν, αλλά είχε και κάποιους, που έγιναν από τους πιο αγαπητούς παίκτες του κόσμου και τίμησαν και με το παραπάνω την κιτρινόμαυρη φανέλα. Δεδομένα στη δεύτερη κατηγορία ανήκει ο Λούκας Σάσα.

Ο Βραζιλιάνος χαφ αγωνίστηκε για μία τριετία (2019-2022) στην ομάδα της Θεσσαλονίκης, μέτρησε 120 συμμετοχές, 10 γκολ και 4 ασίστ, ενώ ήταν από τους βασικούς πυλώνες στην καλύτερη σεζόν των «κιτρινόμαυρων» τα τελευταία πολλά χρόνια, όπου τερμάτισαν στη 2η θέση στην κανονική διάρκεια της Stoiximan Super League και στην 3η θέση μετά τα playoffs.

Το Sportal επικοινώνησε με τον Λούκας Σάσα, ο οποίος μίλησε για όλους και για όλα. Τα πρώτα ποδοσφαιρικά βήματα στη Βραζιλία, την εξαιρετική τετραετία στη Λουντογκόρετς, τη θητεία του στον Άρη, τους προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκε, τους αντιπάλους που τον δυσκόλεψαν, την κορυφαία στιγμή με την κιτρινόμαυρη φανέλα και την αγάπη που έχει για τον κόσμο και την ομάδα.

Η συνέντευξη του Λούκας Σάσα στο Sportal:

- Αρχικά πες μου πως ήταν τα πρώτα σου ποδοσφαιρικά βήματα στη Βραζιλία.

«Τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα ήταν με ποδόσφαιρο σάλας σε εσωτερικό χώρο. Το ποδόσφαιρο άρχισα να το νιώθω πραγματικά όταν πήγα στην Κορίνθιανς και πέρασε εκεί 8 χρόνια. Ωστόσο, ποτέ δεν έπαιξε με την πρώτη ομάδα, έκανα μόνο προπονήσεις. Είδα πολλούς μεγάλους παίκτες εκεί, όπως οι Ρομπέρτο Κάρλος, Ρονάλντο, Τέβες, όμως ποτέ δεν έπαιξε στην πρώτη ομάδα. Μετά έφυγα και η πρώτη ομάδα που έπαιξα επαγγελματικά ήταν η Γκρέμιο Μπαρουερί. Ωστόσο, όλα ξεκίνησαν με ποδόσφαιρο σάλας, το οποίο το αγαπούσα».

- Το 2011 είχε μείνει ελεύθερος για ένα χρονικό διάστημα. Ήταν δύσκολη περίοδος για εσένα;

«Το 2011 ήταν η χειρότερη χρονιά μου επαγγελματικά. Αφού έπαιξα στην Γκρέμιο Μπαρουερί έμεινα χωρίς ομάδα για έξι μήνες. Και μετά πήγα στην Ιταλία, έκανα το διαβατήριο μου και υπέγραψα με μία ομάδα από την τέταρτη κατηγορία. Ωστόσο έπαιξα μόνο ένα παιχνίδι. Δεν ήταν τόσο για να παίξω, αλλά περισσότερο για να μπορέσω να πάρω το ιταλικό διαβατήριο. Όταν τελείωσε η χρονιά δεν είχα παίξει καθόλου. Έναν χρόνο χωρίς ομάδα, έναν χρόνο χωρίς συμμετοχή. Και ξέρουμε ότι αυτό είναι πολύ δύσκολο για έναν ποδοσφαιριστή. Πολύ δύσκολη χρονιά, ενώ και το ξεκίνημα του 2012 δεν ήταν καλή χρονική περίοδος για εμένα. Χωρίς ομάδα, χωρίς λεφτά, χωρίς αυτοπεποίθηση. Αλλά μετά τα πράγματα άλλαξαν».

- Επέστρεψες στη Βραζιλία, άλλαξες αρκετές ομάδες και μετά ήρθε η ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Πώς ήταν αυτό το διάστημα;

«Όταν πήγα στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας το αστείο είναι ότι ήταν σαν δοκιμαστικό. Δεν πήγα για να υπογράψω, αλλά για να με δουν αν είμαι καλός ή όχι. Έτσι, έμεινα εκεί για μία εβδομάδα να προπονούμαι χωρίς συμβόλαιο. Ωστόσο, τους καταλαβαίνω. Ήμουν πόσο καιρό χωρίς ομάδα και λεπτά συμμετοχής. Αλλά είδαν ότι ήμουν πολύ καλός παίκτης και υπέγραψα το συμβόλαιο μου με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Για εμένα ήταν φοβερό, πρώτη εμπειρία στην Ευρώπη. Πάντα την έχω στην καρδιά μου αυτή την ομάδα, γιατί μου άλλαξε τη ζωή. Μου άνοιξε την ευρωπαϊκή πόρτα. Είχα μία πολύ καλή σεζόν εκεί, όμως μετά δεν μπορούσα να κάτσω, γιατί υπήρξαν κάποια προβλήματα όσον αφορά τις πληρωμές».

- Πέρασες μία διετία στο Ισραήλ, αλλά επέστρεψες στη Βουλγαρία για τη Λουντογκόρετς, όπου έμεινες για τέσσερα χρόνια και κατέκτησες τίτλους. Ήταν η καλύτερη περίοδος στην καριέρα σου;

«Στη Λουντογκόρετς έζησα τις καλύτερες στιγμές στην ποδοσφαιρική μου καριέρα επειδή κέρδισα τίτλους, έπαιξα Champions League και Europa League, έζησα πράγματα που δεν μπορείς να τα περιγράψεις. Είδα μεγάλους ποδοσφαιριστές, μοιράστηκα το γήπεδο με φοβερούς παίκτες και ήταν εξαιρετική περίοδος. Πέρασα εκεί τέσσερα χρόνια και θα μπορούσα και περισσότερα, γιατί μου είχαν προσφέρει νέο συμβόλαιο, αλλά μετά είδα ότι ο κύκλος μου είχε κλείσει εκεί. Ωστόσο, στο επαγγελματικό κομμάτι ήταν το καλύτερο διάστημα στη Λουντογκόρετς».

- Και πάμε στον Άρη. Πες μου για το παρασκήνιο της μεταγραφής.

«Και όταν έφυγα από τη Λουντογκόρετς περίμενα καλές προτάσεις από μεγάλες ομάδες του εξωτερικού. Ωστόσο, οι προσφορές που έλαβα δεν ήταν αυτό που περίμενα. Δεν είχα ποτέ στο μυαλό μου να πάω στην Ελλάδα, δεν ήταν η "αγορά" που φανταζόμουν. Και τότε ο ατζέντης μου με κάλεσε και μου είπε για τον Άρη, μου έδειξε το πρότζεκτ, την ομάδα, την πόλη και μπήκα και έψαξα κι εγώ για την ομάδα. Και την ίδια στιγμή είπα "ναι, θα πάω".

Το αστείο είναι πως την ίδια στιγμή έσκασε πρόταση και από τον Παναθηναϊκό. Συγκεκριμένα, όταν ταξίδευα στη Θεσσαλονίκη έλαβα μία καλή πρόταση από τον Παναθηναϊκό! Εκεί ήταν μία δύσκολη κατάσταση για εμένα επειδή έλεγα "ο Θέε μου, Άρης η Παναθηναϊκός". Ωστόσο στο τέλος ήμουν πολύ χαρούμενος με την απόφαση μου να πάω στον Άρη».

- Ήταν εύκολη ή δύσκολη η προσαρμογή σου στα ελληνικά δεδομένα;

«Για εμένα ήταν εύκολο να προσαρμοστώ στα ελληνικά δεδομένα. Ήμουν κάποια χρόνια στην Ευρώπη, οπότε δεν είχα πρόβλημα προσαρμογής. Γενικά, προσαρμόζομαι εύκολα και στην Ελλάδα βρήκα μία οικογένεια, μία όμορφη πόλη με καλούς ανθρώπους είτε στην ομάδα είτε γενικότερα και για εμένα και την οικογένεια μου ήταν εύκολο. Όταν είσαι χαρούμενος εκτός αγωνιστικού χώρου είναι πολύ εύκολο να είσαι χαρούμενος και εντός αγωνιστικού χώρου και να αποδίδεις καλύτερα».

- Τι σου έχει μείνει από τους προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκες στον Άρη. Κάτι από τον καθένα ξεχωριστά.

«Ο πρώτος προπονητής που είχα στον Άρη ήταν ο Παντελίδης και είμαι πολύ ευγνώμων γι' αυτόν, καθώς ήταν ο πρώτος που με είδε και με έβαλε να παίξω με το που ήρθα στον Άρη, κάτι που ήταν πολύ σημαντικό για εμένα. Ήταν πολύ καλός άνθρωπος κι εκείνος και όλοι στο επιτελείο του. Δεν συνεργαστήκαμε για μεγάλο διάστημα, αλλά είμαι ευγνώμων. Και μετά ήρθε ο Ένινγκ, με τον οποίο είχα πολύ καλή σύνδεση και ήτα φοβερός άνθρωπος και επαγγελματίας. Δεν είχα το παραμικρό πρόβλημα. Ήταν επίσης πολύ καλή περίοδος.

Και όταν έφυγε ήρθε ο Μάντζιος, με τον οποίο μιλάω μέχρι σήμερα. Είναι σαν πατέρας μου, τον αγάπησα ως άνθρωπο, τον αγάπησα ως προπονητή και με βοήθησε πολύ, δίνοντας μου αυτοπεποίθηση. Ήταν το καλύτερο διάστημα μου στον Άρη μαζί του. Ευχαριστώ τον Θεό που πάντα έχω πολύ καλή σύνδεση με τους προπονητές και τους ανθρώπους των ομάδων και στον Άρη δεν ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Είχα πολύ καλή σύνδεση με όλους. Ωστόσο, ο Μάντζιος έχει μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου.

Ο τελευταίος με τον οποίο συνεργάστηκα στον Άρη ήταν ο Μπούργος, στον οποίο δεν άρεσα και ενώ είχα ακόμα δύο χρόνια συμβόλαιο με τον Άρη, το να τον βλέπω δεν μου ήταν ευχάριστο και ήταν ένας από τους λόγους που αποχώρησα από την ομάδα».

- Ποιος παίκτης στην Ελλάδα σε δυσκόλεψε περισσότερο;

«Ήταν πολύ δύσκολο να παίζω κόντρα στον Βαλμπουενά, κόντρα στον Βιεϊρίνια, κόντρα στον Ελ Αραμπί. Αντιμετώπισα πολύ καλούς παίκτες. Κάποιοι παίκτες ήταν πραγματικός μπελάς να παίζεις εναντίον τους ειδικά σε Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ. Ο Μάνταλος για παράδειγμα επίσης. Οπότε ναι, θα μπορούσα να κάνω μία λίστα με δύσκολους αντιπάλους».

- Ποια ήταν η καλύτερη στιγμή σου στον Άρη και ποιο είναι το ματς που δεν ξεχάσεις ποτέ;

«Το ματς για το οποίο πάντα μιλάω είναι αυτό κόντρα στον ΠΑΟΚ, που επικρατήσαμε με 4-2. Το γήπεδο ήταν "φωτιά", απίστευτη ατμόσφαιρα και τότε ο ΠΑΟΚ είχε πολύ καλή ομάδα, ήταν πολύ δύσκολο ματς για εμάς, που δεν ήμασταν και στα καλύτερα μας. Και νικήσαμε 4-2 μέσα στο σπίτι μας, σκόραρα, έκανα πολύ καλή εμφάνιση και ήταν μία φοβερή παράσταση. Από τις κερκίδες μέχρι και μέσα στον αγωνιστικό χώρο».

- Με ποιον συμπαίκτη σου στον Άρη ήσουν πιο κοντά;

«Ο συμπαίκτης με τον οποίο ήμουν πιο κοντά ήταν ο Τζέγκο. Όμως γενικότερα είχαμε ένα καλό παρεάκι μαζί με Σάκιτς, Ρόουζ, Σούντγκρεν. Με αυτούς ήμουν πολύ κοντά και περάσαμε όμορφες στιγμές».

- Είχες πει πως είχες πρόταση από τον ΠΑΟΚ. Γιατί αρνήθηκες και έμεινες στον Άρη;

«Πριν ανανεώσω με τον Άρη είχα πρόταση από τον ΠΑΟΚ, που ήταν πολύ καλύτερη. Όταν μιλάμε για προτάσεις το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι είναι τον εαυτό σου και την οικογένεια σου. Φυσικά και μπήκα σε σκέψεις, δεν είναι ότι με το που είδα την πρόταση είπα όχι. Ωστόσο, στο τέλος προτίμησα να μείνω στον Άρη, ήμουν πολύ χαρούμενος εκεί. Και είδα και την προσπάθεια που έκανε ο Καρυπίδης για να μείνω εκεί, όποτε αξιολόγησα τα δεδομένα και γι' αυτό έμεινα. Για τη σύνδεση που είχα με την ομάδα, για την αγάπη που είχα για αυτή την ομάδα, για την προσπάθεια του προέδρου. Σήμερα είναι εύκολο να πεις αν ήταν καλή ή κακή απόφαση, αλλά τότε για εμένα ήταν ξεκάθαρο ότι ήθελα να μείνω στον Άρη».

- Γιατί τελείωσε η συνεργασία σου με τον Άρη;

«Μετά απογοητεύτηκα αρκετά. Πρώτα απ' όλα λόγω του Μπούργος, που δεν σεβάστηκε την ιστορία μου στον Άρη και ο πρόεδρος του έδωσε μεγάλη δύναμη, ενώ εκείνος δεν ήθελε να δουλέψει μαζί μου. Έτσι, έχασα το πάθος μου. Επίσης, υπήρξαν και κάποια οικονομικά θέματα. Όταν είδα λοιπόν πως υπήρχαν γενικότερα προβλήματα, αποφάσισα να φύγω από τον Άρη».

- Κάτι που θα ήθελες να πεις στον κόσμο του Άρη;

«Έχω μεγάλη αγάπη για τον κόσμο του Άρη. Μέχρι και σήμερα μου γράφουν στο Instagram και τους αγαπώ. Πάντα έλεγα πως θα ήθελα να επιστρέψω και υπήρξαν κάποιες ευκαιρίες για να γίνει, όμως δυστυχώς δεν μπορούσα. Δεν μπορώ να υποσχεθώ ότι θα επιστρέψω λόγω της ηλικίας μου, είμαι 36, αλλά ακολουθώ τον Άρη, βλέπω τα ματς και είναι μία ομάδα που αγαπάω. Είμαι κομμάτι αυτής της ομάδας. Θέλω απλά να πω ευχαριστώ για όλη την αγάπη, η οποία είναι αμοιβαία. Ο Άρης είναι κομμάτι της ζωής μου, κομμάτι της καρδιάς μου».

- Πως είσαι τώρα που επέστρεψες στη Βραζιλία;

«Είμαι πολύ χαρούμενος στη Βραζιλία, είναι η πέμπτη σεζόν στη Φορταλέζα. Βρήκα εδώ μία οικογένεια και ένα πολύ ωραίο κλαμπ, με το οποίο έχω ζήσει επίσης ωραίες στιγμές. Δυστυχώς την προηγούμενη σεζόν υποβιβαστήκαμε, το πρωτάθλημα εδώ είναι πολύ δύσκολο και παρότι υπήρχε η προοπτική να έχουμε μία καλή χρονιά, είχαμε τον Νταβίντ Λουίζ, τα πράγματα δεν πήγαν καλά και πέσαμε στη δεύτερη κατηγορία. Ωστόσο δεν έφυγα από την ομάδα, αγαπώ την ομάδα και τον κόσμο και περνάω καλά που είμαι εδώ. Το πρωτάθλημα μόλις άρχισε, έχουμε μία ολόκληρη σεζόν μπροστά μας να δούμε αν μπορούμε να ανέβουμε».