Στουρνάρας στο Sportal: «Το πιστεύαμε πως φέτος ήταν η χρονιά του Ηρακλή - Γι' αυτό ο Μεντιλίμπαρ έχει πολύ καλή σχέση με τους παίκτες»

Ο Δημήτρης Στουρνάρας μιλάει στο Sportal για την επάνοδο του Ηρακλή στη Stoiximan Super League, το μυστικό της επιτυχίας, το πέρασμά του από τον Ολυμπιακό και την αξέχαστη σεζόν των δύο ευρωπαϊκών.

Ο Ηρακλής επιστρέφει στη Stoiximan Super League μετά από εννέα χρόνια και ο Δημήτρης Στουρνάρας είναι ένας από τους παίκτες που έβαλαν το δικό τους λιθαράκι σε αυτή την επιτυχία. Σε μία σεζόν που δεν ήταν όλα εύκολα για τον «Γηραιό», το πρωτάθλημα ήρθε στο φινάλε.

Ο 24χρονος ήταν ο βασικός τερματοφύλακας αυτή τη διετία. Βίωσε και την περσινή απογοήτευση και τη φετινή πορεία έως την άνοδο. Με αυτή την αφορμή το Sportal επικοινώνησε μαζί του.

Το ξεκίνημά του ήταν στα τοπικά της Βοιωτίας. Όπως τα περισσότερα παιδιά έτσι και ο Στουρνάρας μέσα έπαιζε. Τερματοφύλακας έγινε κάποια στιγμή στην πορεία και μάλιστα υπήρξε και ματς που σε μικρή ηλικία είχε βάλει απευθείας φάουλ ενώ καθόταν κάτω από τα δοκάρια. Στην συνέχεια μονιμοποιήθηκε ως κίπερ, έφτασε έως την πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού και από εκεί έφτασε έως τον Ηρακλή και τη φετινή κατάκτηση του πρωταθλήματος στη Super League 2.

Η χρονιά κλείνει για τον Ηρακλή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την κατάκτηση του πρωταθλήματος και την άνοδο. Πώς βίωσες όλη αυτή τη διαδρομή;

«Ήταν μία πολύ δύσκολη χρονιά για εμάς. Είχαμε μεγάλη πίεση. Υπήρχε το "πρέπει" για την άνοδο. Διαμορφώθηκε ένα πολύ καλό σύνολο. Χτίσαμε χαρακτήρα, δουλέψαμε πολύ και παρά τις αλλαγές προπονητών, σε όλη τη διάρκεια αυτής της πορείας είχαμε τη διοίκηση να μας στηρίζει».

Υπήρξε μεγάλη συζήτηση για τις αρκετές αλλαγές προπονητών. Μπορείς να εξηγήσεις πόσο δύσκολο είναι για τους παίκτες να προσαρμόζονται από τον έναν κόουτς στον άλλον;

«Ο κάθε προπονητής έχει τη δική του φιλοσοφία. Έχει το δικό του πλάνο και άλλες φορές ταιριάζει με την ομάδα, άλλες όχι. Σε εμάς το θέμα είναι πως δεν υπήρχε το περιθώριο του λάθους. Γιατί το πρωτάθλημα είναι μικρό. Κρίνονταν όλα σε 24 αγωνιστικές. Επομένως, ακόμη και μία ισοπαλία δεν ήταν εύκολο να καλυφθεί. Χρειαζόμασταν άμεσα αποτελέσματα. Ο κύριος Πετράκης ταίριαξε με εμάς. Είχε και τη διακοπή μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας για να δουλέψει μαζί μας και αυτό σίγουρα βοήθησε. Όλοι, πάντως, οι προπονητές έχουν μερίδιο σε αυτή την επιτυχία».

Το μυστικό της φετινής επιτυχίας είναι επομένως το καλό κλίμα εντός των τειχών και η στήριξη από πλευράς διοίκησης;

«Είναι ακριβώς αυτό, κατά την άποψή μου. Κάποιοι άνθρωποι βρίσκονταν καθημερινά στο πλάι μας. Στέλιος Μαραγκός, Γιώργος Δεληζήσης και Βαγγέλης Αγγελής ήταν πάντα εκεί. Επίσης, το κλίμα στα αποδυτήρια ήταν εξαιρετικό. Δουλέψαμε όλοι πολύ και κάπως έτσι τα καταφέραμε».

Μαραγκός και Δεληζήσης ξέρουν πολύ καλά την ψυχολογία του ποδοσφαιριστή. Ο δεύτερος έπαιξε και για χρόνια στον Άρη. Πόσο σας βοήθησε η συνύπαρξη μαζί τους;

«Θα σου φέρω ένα παράδειγμα. Κάποια στιγμή ήρθαμε ισόπαλοι 2-2 με τον Καμπανιακό. Το κλίμα δεν ήταν ιδιαίτερα καλό. Κάθε ισοπαλία για εμάς έμοιαζε με ήττα. Έπρεπε να έχουμε κερδίσει. Όλη την εβδομάδα Μαραγκός και Δεληζήσης ήταν από πάνω μας, όπως και ο κ. Αγγελής. Δεν άφησαν να μας πάρει από κάτω όλο αυτό. Πήγαμε αμέσως μετά να παίξουμε με τον Νέστο Χρυσούπολης. Βρεθήκαμε πίσω στο σκορ και το γυρίσαμε. Εκείνη η ανατροπή ήταν κομβική. Για μένα το σημαντικότερο ματς στη σεζόν».

Τη φετινή σεζόν ο Ηρακλής ήταν εξ αρχής το ακλόνητο φαβορί για τον τίτλο. Ήταν κάτι που το είπατε κι εσείς από τις πρώτες μέρες;

«Από την πρώτη προπόνηση μπήκε το "πρέπει". Είχαμε μία ανοιχτή προπόνηση και εκεί είδαμε στα μάτια του κόσμου τη φλόγα. Καταλάβαμε πόσο το πίστευαν και πόσο το ήθελαν. Ίσχυε και για όλους εμάς αυτό. Ξέραμε πως πρέπει να είναι η χρονιά μας. Μετά το πήγαμε παιχνίδι με το παιχνίδι. Κόσμος και διοίκηση ήταν διαρκώς εκεί για να μας δώσουν την έξτρα ώθηση για το κάτι παραπάνω».

Υπήρξε κάποια στιγμή στη σεζόν που να αισθανθήκατε μία αμφιβολία για το αν θα τα καταφέρετε;

«Δεν μπορώ να πω κάτι τέτοιο. Υπήρξαν αρνητικά αποτελέσματα. Είχαμε στιγμές που μιλούσαμε μεταξύ μας για να βρούμε λύσεις, όταν δεν παίζαμε καλά. Ξέραμε ότι το κάθε στραβοπάτημα κοστίζει. Αμφιβολία για τους εαυτούς μας, όμως, δεν θεωρώ πως είχαμε και εάν κάποιος το σκέφτηκε, είχαμε δίπλα μας τους ανθρώπους που είπα προηγουμένως για να μας ξεμπλοκάρουν πνευματικά».

Εσύ ήσουν και πέρυσι ενεργό μέλος στον Ηρακλή. Ποια θεωρείς πως είναι η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο σεζόν; Γιατί τα καταφέρατε τώρα;

«Υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Την περσινή σεζόν η προετοιμασία άργησε. Ο σχεδιασμός έγινε με καθυστέρηση. Στην πρώτη προπόνηση ήμασταν 14 παίκτες. Χρειάστηκε ένα διάστημα για να βρούμε χημεία. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε και μία πολύ καλή και πιο έτοιμη ομάδα, την ΑΕΛ. Χάσαμε αρκετό έδαφος μέχρι να έρθει ο Παύλος Δερμιτζάκης. Μετά όλα άλλαξαν. Γι' αυτό και έχουμε να χάσουμε πάνω από έναν χρόνο».

Έχεις περάσει από Ολυμπιακό και Πανιώνιο στο παρελθόν. Πώς προέκυψε ο Ηρακλής σε μία περίοδο που δεν ήταν ιδανικά τα πράγματα εκεί και πώς πείστηκες να πας;

«Με πήραν, μου έκαναν πρόταση και μου μετέφεραν πως θα μπει ο κ. Μονεμβασιώτης. Γνωρίζουμε όλοι πόσο νοικοκύρης είναι στις ομάδες του και στις επιχειρήσεις του και τι δυναμική έχει. Με ενημέρωσαν για το πλάνο. Ο Ηρακλής είναι μεγάλη ομάδα και όλα αυτά έπαιξαν τον ρόλο τους. Γνώριζα πως δεν θα είμαι βασικός, αλλά στο χέρι μου θα ήταν για να αλλάξει αυτό στην πορεία. Συζήτησα με τον εκπρόσωπό μου και είπαμε πως δεν μπορούσαμε να αφήσουμε αυτή την πρόκληση να περάσει ανεκμετάλλευτη».

Πριν πας στον Ηρακλή, είχες παραστάσεις από τη Super League 2 λόγω του Ολυμπιακού Β'. Επειδή έχει γίνει μία ολόκληρη συζήτηση για το αν πρέπει να έχουμε ομάδες Β' ή όχι στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ποια είναι η δική σου άποψη;

«Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν ομάδες Β'. Θεωρώ πως χρειάζονται. Σε βοηθούν να κάνεις το επόμενο βήμα. Παίζεις επαγγελματικά απέναντι σε άντρες. Μπορούν να σε δουν ομάδες. Εγώ έτσι έκανα το βήμα και στη συνέχεια μονιμοποιήθηκα στην πρώτη ομάδα».

Ήσουν μέλος της πρώτης ομάδας σε εκείνη τη μαγική για τον Ολυμπιακό χρονιά με το Conference League και το Youth League. Τι θυμάσαι;

«Μιλάμε για μία ιστορική χρονιά για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο σύλλογος κατέκτησε δύο τρόπαια. Ήταν απίθανο αυτό που κατάφεραν τα παιδιά με το Youth League. Μετά έγινε το ασύλληπτο, να πάρει ο Ολυμπιακός και το Conference League. Δεν ξέρω αν θα ξαναγίνει. Η χρονιά ήταν δύσκολη τότε. Είχαν γίνει αλλαγές προπονητών. Υπήρχε μία αρνητικότητα. Μέχρι που ανέλαβε ο κύριος Μεντιλίμπαρ. Μετά είδαμε όλοι τι έγινε».

Πριν μου πεις για τον κόουτς Μεντιλίμπαρ, ένα σχόλιο για τον Αριέλ Ιμπαγάσα με τον οποίο συνεργάστηκες στον Ολυμπιακό Β';

«Ο Ιμπαγάσα ήταν απίστευτος. Προσωπικά με βοήθησε πάρα πολύ. Με έβαλε να παίξω, με στήριξε. Του άρεσε και ο τρόπος παιχνιδιού μου, ότι έπαιζα με τα πόδια. Τόσο εκείνος όσο και ο Μάκης Βενιαμίν, ο προπονητής τερματοφυλάκων, ήταν εκεί για μένα. Δεν θα ξεχάσω που με στήριξαν όταν έχασα τον μπαμπά μου. Θέλω να το πω και δημοσίως, τους ευχαριστώ».

Στο διάστημα που συνυπήρξες με τον κόουτς Μεντιλίμπαρ, πώς ήταν;

«Είναι τελειομανής. Σε κάθε προπόνηση ζητάει το 100% από τους παίκτες του. Τα θέλει όλα στην εντέλεια. Είναι εξαιρετικός στη διαχείριση του ρόστερ. Έχει πολύ καλή σχέση με όλους τους παίκτες γιατί δεν υπάρχει κάποιος που δεν τον υπολογίζει. Εγώ ήμουν μικρός και παρόλα αυτά μου μιλούσε, με υπολόγιζε. Με έκανε να νιώθω σημαντικός και ας μην έπαιζα».

Θυμάσαι την παρθενική σου προπόνηση με την πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού; Ποιον είδες και εντυπωσιάστηκες;

«Ήταν όταν είχε γυρίσει ο Γιάγια Τουρέ. Δεν θα το ξεχάσω αυτό. Πήγα στην προετοιμασία. Ήταν και ο Ανδρέας Γιαννιώτης τότε τερματοφύλακας. Κάναμε ένα συγκεκριμένο παιχνίδι στην προπόνηση. Μου έκανε κάτι σουτ ο Τουρέ, σαν να έκανε πάσα. Δεν έβαζε δύναμη, αλλά δεν μπορούσα με τίποτα να τα πιάσω. Δεν το πίστευα. Ήταν τέτοια τα χτυπήματά του, που η μπάλα πήγαινε εκεί που ήθελε. Τότε κατάλαβα πως για να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο, πρέπει να βελτιώσω πολλά. Αργότερα, δεν θα ξεχάσω πώς ένιωσα όταν είδα Χάμες και Μαρσέλο. Μπήκα για προπόνηση και αναρωτιόμουν τι κάνω μαζί τους. Απίστευτο συναίσθημα».

Κλείνοντας, υπάρχει μία συμβουλή που να έχεις κρατήσει ή ένα μότο που έχεις σε όλη τη διάρκεια της καριέρας σου;

«Θα σου πω κάτι που έζησα από την πρώτη μέρα που ήρθα στον Ηρακλή. Με το που υπέγραψα, ήξερα ότι δεν θα είμαι βασικός. Στη συνέχεια αποκτήθηκε ένας ακόμη τερματοφύλακας και όλο αυτό με ταρακούνησε γιατί υπήρχε η πιθανότητα να βρεθώ τρίτος στην ιεραρχία. Ωστόσο, δεν το έβαλα κάτω. Ξεκίνησα να παίζω και ήξερα πως στο πρώτο λάθος, θα βγω. Κάθε ματς για μένα ήταν ένας τελικός. Διαχειρίστηκα αυτή την πίεση και προσπαθούσα διαρκώς να τα δίνω όλα. Αυτό έχω κρατήσει. Το να μην είμαι ποτέ χαλαρός. Πάντα να δίνω το 100%, ακόμα και στην προπόνηση».