ΑΕΚ του Νίκολιτς, 4500 τρελοί στα 550 χιλιόμετρα από τη Φιλαδέλφεια κι όπου βγει…

Ο Κώστας Τσίλης βάζει στο τραπέζι όσο έκανε και στις Σέρρες η ΑΕΚ του Νίκολιτς και του Βάργκα και του Μαρίν αλλά κυρίως του κόσμου της που παίζει μπάλα μαζί με την ομάδα

Σ’ ένα γήπεδο που η ΑΕΚ τις δυο προηγούμενες σεζόν δεν είχε καταφέρει να κερδίσει, έβαλε τέσσερα γκολ, είχε από 82 ως 88% κατοχή μπάλας και δέχθηκε μόλις μια τελική από τον αντίπαλο και αυτήν στις καθυστερήσεις (4-0 τον Πανσερραϊκό). Από μόνο του όλο αυτό έχει πάντα την αξία του. Πολλώ δε μάλλον όταν δεν είναι η πρώτη φορά στην φετινή σεζόν, που ο Νίκολιτς «τελειώνει» με εμφατικό τρόπο, περίεργες ιστορίες.

Με τον Σέρβο στον πάγκο ξορκίστηκε επιτέλους αυτή η κατάρα που είχε πιάσει την ΑΕΚ στα καλοκαιρινά προκριματικά. Με τον Νίκολιτς τελείωσε το αστείο, να μην μπορεί να κερδίσει το τελευταίο ματς πριν από τις γιορτές. Με τον κόουτς επίσης, σταμάτησε η ΑΕΚ να φεύγει χωρίς νίκη από ιταλικό έδαφος και ξαναβρέθηκε και στους «16» της Ευρώπης, για πρώτη φορά από τότε που έπαιζε ακόμα στην παλιά Φιλαδέλφεια.

Τώρα έσβησε και αυτό το παράδοξο που είχε δημιουργηθεί, στο γήπεδο των Σερρών. Στα μάτια τα δικά μου, το πέτυχε μάλλον με ευκολία. Και ας πέταξε ένα ολόκληρο πρώτο ημίχρονο. Τόσο χρειάστηκε για να συνηθίσει ένα χορτάρι που για άγνωστο λόγω ήταν ασυνήθιστα παχύ, έναν αντίπαλο που έπαιζε με έντεκα παίκτες μέσα στην περιοχή του και ένα παιχνίδι με δυο φορ μεν, αλλά πρώτη φορά χωρίς τον Γιόβιτς δε. Δεν ήταν συνολικά μια συνθήκη που εύκολα μπορούσε η ΑΕΚ να την κάνει κτήμα της.

Χρειάστηκε να περάσει ένα ολόκληρο ημίχρονο. Χρειάστηκε και κάποιες στοχευμένες κουβέντες του Νίκολιτς μέσα στα αποδυτήρια. Η εικόνα ήταν έτσι κι αλλιώς πως η ΑΕΚ θα παιδευόταν μέχρι να φτάσει στο πρώτο γκολ. Το πέτυχε πολύ νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο και μετά ήταν δεδομένο πως την υπόλοιπη δουλειά θα την έκανε η τεράστια διαφορά ποιότητας. Και η δυνατότητα – ικανότητα του Νίκολιτς, με τρεις κινήσεις από τον πάγκο να φέρνει τα πράγματα εκεί που θέλει. Αυτό το πρώτο γκολ ήρθε από ασίστ του Μαρίν και εκτέλεση του Βάργκα. Με βάση τους αριθμούς τους στο ματς, είναι δύσκολο να επιλέξεις τον πιο πολύτιμο.

Βεβαίως στην πραγματικότητα και για τους δυο, είναι απλώς μια μέρα στην δουλειά. Για έναν φορ όπως ο Βάργκα, που ήρθε στην Ελλάδα με 99 γκολ τα τελευταία 3,5 χρόνια, που το 100 το πέτυχε μόλις μπήκε σε ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, ο τρόπος που σκόραρε και τις δυο φορές στις Σέρρες, είναι αυτό για το οποίο η ΑΕΚ έδωσε πέντε εκατομμύρια.

Επίσης για τον Μαρίν, η στημένη μπάλα σε φάουλ και κόρνερ είναι αποδεδειγμένα το πιο αγαπημένο του κομμάτι του παιχνιδιού. Θα δώσει ασίστ ή θα βάλει γκολ, ή θα κάνει και τα δυο.

Αν τώρα πρέπει οπωσδήποτε να δώσουμε σ’ έναν από τους δυο, τον τίτλο του πολυτιμότερου, πιθανότατα το δικαιούται αυτός που ήταν μέσα στα τρία από τα τέσσερα γκολ. Κάποιος θα βάλει σ’ αυτή την συζήτηση του πολυτιμότερου, ακόμα και τον Κοϊτά και ας μην σκόραρε. Δεν λέω, πολλή δουλειά στο δεύτερο ημίχρονο, κερδισμένο πέναλτι, αλλά και πολύ εύκολο ξόδεμα, πολύ καλών επιθέσεων.

Επίσης αυτός που πατάει το κουμπί για να βάλει η ΑΕΚ το τούρμπο αμέσως μετά το πρώτο της γκολ, είναι ο Γκατσίνοβιτς που κάνει τα πάντα από την ώρα που μπαίνει στο γήπεδο.

Πάντως για να μην χανόμαστε και το ψάχνουμε με την κουβέντα για τον πολυτιμότερο του ματς, ο ίδιος ο Νίκολιτς έδωσε την λύση. Και έκανε θαρρώ και το πιο δίκαιο. Ο πολυτιμότερος, είπε ο κόουτς, ήταν ο κόσμος της ΑΕΚ που γέμισε τόσο τις εξέδρες στις Σέρρες, που νόμιζες πως το ματς γινόταν σ’ ένα γήπεδο δίπλα στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ξέρει πολύ καλά ο Νίκολιτς, πως μαζί με την ΑΕΚ που έχει φτιάξει, έχουν παίξει μπάλα και οι οπαδοί σ’ όλα όσα έχουν γίνει εως τώρα.

Στην περίπλοκη ρεβάνς με την Χάποελ το καλοκαίρι, ήταν η φωνή του κόσμου που έσπρωξε στην πρόκριση. Και στην ρεβάνς με την Άντερλεχτ στη Νέα Φιλαδέλφεια, ήταν και το καμίνι της εξέδρας που «κατάπιε» του Βέλγους. Στον θρίαμβο μέσα στην Φλωρεντία, οι παίκτες της ΑΕΚ έβλεπαν και άκουγαν 1700 μέσα στο Αρτέμιο Φράνκι και αισθανόντουσαν άλλους τέσσερις χιλιάδες πέριξ του γηπέδου. Ενώ στο κομβικό ματς στην Τρίπολη, όπου γύριζες το μάτι στην εξέδρα, έβλεπες κιτρινόμαυρα και αυτό βοήθησε πολύ στο ζόρικο «διπλό».

Και τώρα ο κόσμος της ΑΕΚ, γέμισε τίγκα και το γήπεδο των Σερρών. Δεν κρινόταν ούτε πρόκριση όπως με την Άντερλεχτ, δεν ήταν ούτε εμπορικός ο αντίπαλος και ελκυστικός τουριστικός προορισμός όπως η Φλωρεντία, δεν ήταν καν κοντινή απόσταση όπως στην Τρίπολη.

Πάνω από 4,5 χιλιάδες τρελοί, βρέθηκαν σε απόσταση 550 χιλιόμετρα από τη Νέα Φιλαδέλφεια, για να δουν την ΑΕΚ με αντίπαλο τον ουραγό του πρωταθλήματος. Η πιο σωστά, για να δουν την ΑΕΚ. Τελεία. Τέτοια τρέλα, που δεν μπορεί παρά να περάσει και μέσα στην ομάδα. Να το αισθάνονται δηλαδή ο Νίκολιτς και οι παίκτες του, αυτό πάμε μαζί και όπου βγει.

Και κάτι τελευταίο. Σ’ ένα ματς που η ΑΕΚ με 88% κατοχή, είχε περισσότερες κίτρινες κάρτες από τον αντίπαλό της, που χρειάστηκε πέντε λεπτά ξεψείρισμα για να κατακυρωθεί ένα πεντακάθαρο γκολ, αλλά και VAR για ένα πεντακάθαρο πέναλτι, ο Πανσερραϊκός έκανε ειρωνική ανάρτηση για ευ αγωνίζεσθαι.

Ίσως έχοντας στο μυαλό πως φέτος δεν «πνίγηκαν» δυο πέναλτι μαρς υπέρ της ΑΕΚ όπως πέρυσι, ή πως δεν έχασαν οι κιτρινόμαυροι ένα τσουβάλι καθαρές ευκαιρίες, όπως πρόπερυσι. Ευτυχώς η ανάρτηση κατέβηκε πολύ γρήγορα και είναι αισιόδοξο στο τέλος να επικρατεί ακόμα εντός της ίδιας ομάδας, η σοβαρότητα έναντι της αστειότητας.