Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για τη μεγάλη επιτυχία της ΑΕΚ που προκρίθηκε στο Final Four του BCL και εστιάζει στην παρουσία του Ντράγκαν Σάκοτα στον πάγκο της Ένωσης
Το ΑΕΚτζίδικο έπος του ‘68 μνημονεύεται και θα μνημονεύεται στον αιώνα τον άπαντα αφού ήταν και ο πρώτος τελικός και η πρώτη (και μοναδική μέχρι το 1991) ευρωπαϊκή “κούπα” για το ελληνικό μπάσκετ αλλά ας μου επιτρέψουν οι ιστορικοί του μέλλοντος, το όνομα του Ντράγκαν Σάκοτα θα πρέπει να έχει ξεχωριστή θέση όχι μόνο στην ιστορία της “βασίλισσας” αλλά και του ελληνικού μπάσκετ.
Ήταν αυτός, 35 χρόνια πριν που οδήγησε τον ΠΑΟΚ στη 2η ευρωπαϊκή κούπα ελληνικής ομάδας που προανέφερα. Από το 1991 στο 2026 το μόνο που άλλαξε είναι το νούμερο της ηλικίας τους αν και ο ίδιος παραμένει γερός, δυνατός και το όνομά του συνυφασμένο με την επιτυχία.
Εκείνος οδήγησε την ΑΕΚ στο πρώτο της τρόπαιο στο BCL το 2018 στο κατάμεστο ΟΑΚΑ, εκείνος την επανέφερε στο προσκήνιο πέρυσι με συμμετοχή σε ένα ακόμη Final-4, εκείνος την οδήγησε στο 4ο δικό της (3ο δικό του) φετινό ραντεβού στο Παμπελόν Ολιμπίκ της Μπανταλόνα, εκεί που ένα χρόνο μετά τον τελικό της Γενεύης το 1991 πάτησαν και μεγαλούργησαν τα ιερά τέρατα της 1ης (και αυθεντικής) Dream Team των Ηνωμένων Πολιτειών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης.
Ο Ντράγκαν είναι μεν Σέρβος στην καταγωγή αλλά (πλέον) δικός μας συμπατριώτης και δεν του δίνει αυτό το προνόμιο απλά η κατοχή του διαβατηρίου της χώρας. Ο Σάκοτα έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής και της καριέρας του στα μέρη μας δουλεύοντας σε αρκετές ομάδες. Ο γιος του κατέκτησε τρόπαια, έγινε αρχηγός και σημαία της ΑΕΚ και ο ίδιος δεν αρνήθηκε ποτέ να “υπηρετήσει” τη “βασίλισσα” από όποιο πόστο και αν του ζητήθηκε.
Πέρυσι, τέτοιες μέρες, ο Μάκης Αγγελόπουλος σε μια συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει πριν το… εντός έδρας Final-4 του BCL για την ΑΕΚ μου είχε πει όταν ρωτήθηκε για το αν ο Σάκοτα θα παρέμενε και τη φετινή σεζόν στο τιμόνι της ΑΕΚ πως “εκείνος αποφασίζει, εκείνος είναι η ΑΕΚ, εμείς θα κάνουμε ότι μας πει”. Και αυτή η πρόταση λέει όλη την αλήθεια.
Ο Σάκοτα διατέλεσε προπονητής, τεχνικός διευθυντής, σύμβουλος και είμαι σίγουρος πως αν του ζητήσουν να εργαστεί και ως πορτιέρης στο γήπεδο της ομάδας θα το κάνει με ευχαρίστηση. Δεν είναι από τους ανθρώπους που επιδίωξε ποτέ να “πουλήσει” οπαδιλίκι, μιλούσαν πάντα τα έργα του, η αφοσίωση και η αγάπη του στο μπάσκετ.
Η αγάπη του για την ΑΕΚ. Και όταν, λέω όταν, αποφασίσει ο ίδιος να αποχωρήσει η Ένωση θα πρέπει (και είμαι σίγουρος ότι θα το κάνει) να του αφιερώσει πολλά περισσότερα από μια τιμητική πλακέτα ή μια ευχαριστήρια ανακοίνωση.