ΠΑΟΚ – Άρης ξανά στο προσκήνιο: Από το «Rambo…  χωρίς Sylvester Stallone» στην αναγέννηση με άρωμα… 80’s!

Οι παίκτες στο ΠΑΟΚ - Άρης

i

© Eurokinissi

ΠΑΟΚ – Άρης ξανά στο προσκήνιο: Από το «Rambo… χωρίς Sylvester Stallone» στην αναγέννηση με άρωμα… 80’s!

Λευτέρης Δούκας 15:41 - 15.04.2026 / Ανανεώθηκε: 15:41 - 15.04.2026

Μετά από πολλές δεκαετίες το σημερινό ΠΑΟΚ - Άρης δείχνει να ευωδιάζει ξανά, αφού στις κεφαλές των ομάδων βρίσκονται ισχυροί επενδυτές.

Για εκείνους που ανδρώθηκαν παρακολουθώντας τα μπασκετικά ΠΑΟΚ-Άρης των 80s, όταν οι συγκεκριμένες κόντρες ξέφευγαν από τα όρια των κλασικών αναμετρήσεων και λάμβαναν διαστάσεις κοινωνικού γεγονότος πανελληνίου ενδιαφέροντος, οι αντίστοιχες των επόμενων δεκαετιών έμοιαζαν με Rambo χωρίς Sylvester Stallone.

Σε περίπτωση μάλιστα που είχαν την προσδοκία ότι θα τους εξάψουν αισθήσεις παλιών αναμνήσεων, ήταν σα να προσδοκούσαν να τους ανέβει η libido με επικαιροποιημένη φωτογραφία της Ζωζώς Σαπουντζάκη. Επειδή απλά είχαν μείνει στα παλιά...

Μια από τις «κατάρες» των ομάδων που φυτοζωούσαν και επιβίωναν με τα...ψέματα, ήταν ότι δε μπορούσαν να σχηματίσουν βασικό κορμό ούτε στο κατ΄ ελάχιστον. Ο καλός παίκτης που θα έφερναν ή θα αναδείκνυαν, θα «απαλλοτριωνόταν» πριν καλά καλά το καταλάβουν.

Η εύρεση θεμέλιων λίθων για να χτιστούν πάνω τους ομάδες ήταν ανέφικτη, ερχόταν παίκτης «λαχείο» και στο τέλος της σεζόν κουνούσε μαντηλάκι. Κανένας δε συμβιβαζόταν με τη μιζέρια, όταν του δινόταν η ευκαιρία να ανοίξει τα φτερά του.

Υπήρχε και ο κόσμος βέβαια που ανέκαθεν διψούσε για ινδάλματα, αθλητές που θα ταυτιστούν με τη ομάδα και θα συνδεθούν με επιτυχίες. Αδύνατο επίσης όταν οι καλοί έφευγαν και όσοι έμεναν, ήταν επειδή δεν είχαν που αλλού να πάνε.

Μετά από πολλές δεκαετίες το σημερινό ΠΑΟΚ - Άρης δείχνει να ευωδιάζει ξανά, αφού θα κουβαλάει κάποια αρχικά δείγματα αναμνήσεων από τα παλιά έστω και ξεθωριασμένα.

© Eurokinissi

Κι αυτό γιατί στις κεφαλές των ομάδων βρίσκονται ισχυροί επενδυτές. Οι οποίοι το ελάχιστο που εγγυόνται είναι πως μετά το άκουσμα της κόρνας λήξης, θα επικεντρωθούν στο πως θα ισχυροποιήσουν περαιτέρω τις ομάδες τους και όχι στο μέτρημα κερμάτων από τις εισπράξεις για να πληρώσουν παίκτες και προσωπικό.

Το ποιος θα αντέξει, για πόσο χρόνο, όπως και η ταχύτητα με την οποία θα προσαρμοστεί στις προσδοκίες και στο βαρύ φορτίο της ιστορίας που κουβαλά, θα φανεί στην πράξη.

Το καταρχήν θετικό είναι πως υπάρχει η βασική μαγιά, το χρήμα και η διάθεση. Μέχρι να φτάσει ο καθένας στο τελικό στάδιο όπου η ομάδα του θα καταστεί πρωταγωνίστρια και διεκδικήτρια πάντως, ο δρόμος είναι μακρύς, ανηφορικός και δύσβατος.

Κανείς δεν πορεύτηκε σε οδό επιτυχιών ξοδεύοντας και μόνο, ούτε έμαθε χωρίς να πάθει.

Το χρήμα από μόνο του δεν είναι πανάκεια, αποτελεί ωστόσο μια ισχυρή βάση.

Η διαφαινόμενη άνοδος των δυο της Θεσσαλονίκης, θα δώσει άλλο χρώμα στο πρωτάθλημα.

Το ανηλεές replay μεταξύ Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού που καθορίζει επί σειρά δεκαετιών πρωταθλητές, κυπελλούχους και πρωταγωνιστές στην Euroleague, μάλλον κατάντησε ανιαρό και κουραστικό ακόμη και για τους ίδιους τους πρωταγωνιστές.

Καλό είναι να «χωθούν» και άλλοι ανάμεσά τους, μπας και σπάσει κάπως η μονοτονία.

Ας παραδειγματιστούν από το ποδόσφαιρο όσοι αμφιβάλλουν, όπου η αντίστοιχη «βαρεμάρα» των προηγούμενων δεκαετιών καταργήθηκε με την είσοδο δυνατών επενδυτών που ισχυροποίησαν τις ομάδες και μας χαρίζουν ανταγωνιστικές διοργανώσεις, που μετράς ώρες περιμένοντας να τις απολαύσεις...