Μπενίτεθ - Μεντιλίμπαρ: Από ταβερνιάρηδες σε Βοναπάρτηδες και τούμπαλιν

Όσο κι αν έχει αναβαθμιστεί το πρωτάθλημα, ορισμένες σταθερές παραμένουν αναλλοίωτες - Πρώτη και καλύτερη η «αρπακολατζήδικη» εκτίμηση ικανοτήτων και επάρκειας των προπονητών.

Κανείς δε θα κάθιζε στο εδώλιο το Μεντιλίμπαρ αν δεν έπαιρνε το Conference, τώρα όμως είναι αλλιώς αφού η κατάκτηση του πρωταθλήματος αποτελεί απαίτηση.

Όσο κι αν έχει αναβαθμιστεί το εθνικό μας πρωτάθλημα, υπάρχουν ορισμένες σταθερές που παραμένουν αναλλοίωτες στο χρόνο.

Πρώτη και καλύτερη η «αρπακολατζήδικη» εκτίμηση ικανοτήτων και επάρκειας των προπονητών. Από το κοινό αρχικά και τα ΜΜΕ στη συνέχεια.

Η περίπτωση Μπενίτεθ είναι η πιο πρόσφατη και συνάμα η πλέον εκκωφαντική.

Ήρθε στον Παναθηναϊκό μετά μετά βαΐων και κλάδων, σε σημείο που αν στην πρεμιέρα του επέλεγε ως αριστερό μπακ το...Σλούκα, δε θα εξέπληττε κανέναν. «Κάτι παραπάνω θα ξέρει ο Ράφα. Τόσες περγαμηνές έχει...»

Η ακραία υπερβολή του παραδείγματος προϊδεάζει για τη «λαϊκή αντίληψη» που εξαρχής απέχει παρασάγγας από τον ορθολογισμό, έχοντας την τάση να τυφλώνει και αναπόφευκτα να οδηγεί στα άκρα.

Όταν ξεκίνησαν τα αναμενόμενα ups and downs, ο Ισπανός παρουσιαζόταν τη μία συνταξιούχος και την επόμενη ταβερνιάρης. Όλα αυτά μέχρι το βράδυ της περασμένης Κυριακής, που έγινε ξανά Ναπολέων Βοναπάρτης.

Αντίστροφη η πορεία του Μεντιλίμπαρ που από τοτέμ, μετατράπηκε εν μια νυκτί σε κολλημένο και εμμονικό.

Ξάφνου ανακαλύφθηκε ότι στα φετινά ντέρμπι είχε μόλις μια νίκη. Μια είχε και πριν το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, αλλά δεν ενοχλούσε κανέναν.

Αποθεώσεις και αποκαθηλώσεις με παρόμοια κριτήρια θυμίζουν γάτα που κυνηγάει την ουρά της. Δε βγάζουν νόημα, δεν οδηγούν πουθενά και ικανοποιούν απλά την ανάγκη στιγμιαίας εκτόνωσης.

Το ουσιώδες είναι να καθορίσεις αρχικά τα κριτήρια αξιολόγησης, τα οποία και θα προσδώσουν σοβαρότητα σε κάθε είδους αξιολόγηση.

Για του λόγου το αληθές ας κάνουμε κάτι σαν τεστ:

Θεωρείτε τον Αλμέιδα ικανό προπονητή, ναι ή όχι;

Η επιλογή του ΟΧΙ, γεννά την αυτονόητη απορία «και πως κατέκτησε η ΑΕΚ το νταμπλ το 2023, με έναν όχι καλό προπονητή;

«Το νταμπλ είναι το λιγότερο, η ΑΕΚ εκείνης της χρονιάς δεν κέρδιζε απλά αλλά σκόρπιζε τρόμο.

Η επιλογή του ΝΑΙ, γεννά την επίσης αυτονόητη απορία «πως πάτωσε η ΑΕΚ στο πρωτάθλημα του 2025, με έναν ικανό προπονητή;»

Οι ερωταπαντήσεις επιβεβαιώνουν πως η βάση της κυριαρχούσας άρπα κόλλα κριτικής, στηρίζεται αποκλειστικά στο κλασικό δόγμα «δοκάρι και μέσα θεός, δοκάρι και έξω στο πυρ το εξώτερον».

Σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν υπάρχει ούτε προπονητής, ούτε αθλητής που να απολάμβανε σε μόνιμη βάση το νέκταρ των επιτυχιών. Όλοι είχαν τις μεγάλες στιγμές τους, όπως και εκείνες που θα ήθελαν να διαγράψουν από το βιογραφικό τους.

Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στο πως ανταπεξέρχονται όταν βρίσκονται στα κάτω τους και ξεπερνούν τις δύσκολες φάσεις, γιατί καβάλα στο άλογο πορεύονται όλοι.

Κάπως έτσι φτάσαμε στον τρίτο της παρέας που θα φωτίσει περισσότερο τα πράγματα, καθώς θεωρείται ως ο αντικειμενικά πιο πετυχημένος προπονητής των τελευταίων ετών στην Ελλάδα.

Στην πρώτη του θητεία στον ΠΑΟΚ ο Λουτσέσκου τα πήρε όλα. Δυο πρωταθλήματα, δυο κύπελλα. Ας μην παρεξηγηθεί η παραπάνω διαπίστωση, μπορεί η προσέγγιση του Ρουμάνου για το πρωτάθλημα του 2018 να προκαλεί έριδες, ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει όμως ότι ψεύδεται ή έστω υπερβάλει;

«Προπονητής είναι, νίκες και βαθμούς μετράει και το 2018 μάζεψε τους περισσότερους από όλους. Τώρα αν κάποιοι αφαιρέθηκαν από την ομάδα του και προστέθηκαν σε ανταγωνιστές του για εξωαγωνιστικούς λόγους και σε περιβάλλοντα ξένα με το χώρο εργασίας του, δε τον αφορά. Μέσα στο γήπεδο συγκέντρωσε πιο πολλούς βαθμούς από κάθε άλλον, τελεία και παύλα».

Όπως ο καθένας έχει δικαίωμα να βλέπει τα πράγματα από τη δική του πλευρά, έτσι και ο Λουτσέσκου και σίγουρα δεν είναι εκτός πραγματικότητας.

Ξεπερνώντας την πολύ μακρινή παρελθοντολογία, μετά την επιστροφή του δεν παρουσίασε κάτι ανάλογο, από άποψη κατάκτησης τίτλων. Ίσα ίσα είναι μέρα με τη νύχτα σε σχέση με το 4/4 της πρώτης θητείας. Σε διπλάσιο χρόνο έχει πάρει όλο κι όλο ένα πρωτάθλημα, ναι μεν με τρόπο που θα ζήλευαν πολλοί, τούτο όμως δεν πολλαπλασιάζει τις επιδόσεις.

Ένα πρωτάθλημα λοιπόν, δυο χαμένους τελικούς κυπέλλου, άντε να βάλουμε και δυο εξαιρετικές Ευρωπαϊκές πορείες μέχρι τους οχτώ.

Θεωρείται όμως ο πλέον πετυχημένος, γιατί αντεπεξήλθε σε περιόδους ανακατωσούρας που ο ΠΑΟΚ ήταν άνω κάτω.

Δεν ήταν λίγες οι φορές μέσα στην πενταετία που έμοιαζε να βουλιάζει μαζί με την ομάδα, κατάφερνε εντούτοις να την ανεβάσει πάλι στον αφρό.

Η βιαστική επισήμανση πως «αν δεν τον κρατούσε ο Σαββίδης, θα σου έλεγα εγώ» απαντάται ως εξής:

Προφανώς ο Σαββίδης και ο διοικητικός περίγυρος, είδαν αυτά που δε μπορούν να διακρίνουν όσοι έχουν καρφωμένα τα μάτια στην κατεύθυνση της μπάλας, μετά την πρόσκρουση στο δοκάρι.

Τα οράματα των ιδιοκτητών με τους φιλάθλους είναι κοινά, ζώντας όμως οι πρώτοι τις καταστάσεις εκ των έσω, αντιλαμβάνονται αμεσότερα και πιο αξιόπιστα ποιος είναι ικανός να επιβιώσει στις φουρτούνες, ποιος παραδίδει σώμα και πνεύμα και ποιος οδηγεί το σκάφος γρηγορότερα στον πάτο λόγω αδυναμίας ή και εγωισμού.

Υπήρξαν κι άλλοι προπονητές επί Σαββίδη, που φάνηκαν ανίκανοι στη διαχείριση παρόμοιων καταστάσεων γι΄ αυτό δεν έβγαλαν ούτε σεζόν. Κανένας δε γλιτώνει από αναμπουμπούλες, το στοίχημα είναι πως τις ξεπερνάει.

Επιστρέφοντας στον Μεντιλίμπαρ, η περίοδος γκρίνιας και εσωστρέφειας που διάγει αποτελεί πρωτόγνωρη κατάσταση για εκείνον και συνάμα εξαιρετικό τεστ.

Πολύ δυσκολότερο από τη λαμπρή Ευρωπαϊκή πορεία την άνοιξη του 2024, γιατί τότε κανείς δεν απαιτούσε να φτάσει στην κορυφή. Ούτε θα καθόταν στο εδώλιο αν δεν κατακτούσε το τρόπαιο.

Τώρα είναι εντελώς διαφορετικά μια και το πρωτάθλημα αποτελεί απαίτηση.

Όσο για το Μπενίτεθ, δυστυχώς για εκείνον η κοινή γνώμη δεν τον αντιλαμβάνεται ως ξεχωριστή οντότητα, αλλά ως συνέχεια όλων προκατόχων του.

Η χρυσόσκονη που κουβαλάει αρκούσε για το ξεκίνημα, η καταδίκη του είναι πως οι Παναθηναϊκοί έχουν εθιστεί στις αποτυχημένες επιλογές, οπότε η αρνητική προδιάθεση καθορίζει και την αντίληψη της κατάστασης σε κάθε επίπεδο.

Σε κάθε ομάδα με 5-6 συνεχείς αποτυχημένες επιλογές τερματοφυλάκων πχ, ο κόσμος δεν θα περίμενε μισή σεζόν για να κρίνει το 7ο της σειράς.

Στις πρώτες λάθος εξόδους θα είχε βγάλει πόρισμα, απαιτώντας την έλευση του 8ου.

Και αυτή η αναποδιά όμως, εντάσσεται στην κατηγορία των δυσκολιών που πρέπει να αντιμετωπίσει.

Στο χέρι του είναι να γυρίσει το έργο, όπως και στο αντίστοιχο του Μεντιλίμπαρ για να βγει από τη δική του στενωπό.