H σκληρή αλήθεια για τον Εργκίν Αταμάν

Ο Δημήτρης Καρύδας γράφει για τον Εργκίν Αταμάν που δεν άλλαξε από την ημέρα που ο Παναθηναϊκός κατέκτησε τη EuroLeague το ‘24.

Ότι θα διαβάσετε στη συνέχεια του συγκεκριμένου άρθρου ανήκει στην κατηγορία που στα social media περιγράφεται ως unpopular opinion! Μια άποψη που δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής. Αντικείμενο είναι φυσικά ο Εργκίν Αταμάν.

Ακριβώς πριν από δύο χρόνια τέτοια εποχή ο Εργκίν Αταμάν να εμφανιστεί γυμνός στη Μπερλίνερ Αλεξάντερπλατς, να κάνει βόλτα πάνω σε ένα ελέφαντα και να αποθεωθεί από τους οπαδούς του Παναθηναϊκού. Σήμερα είναι persona non grata με σχετικούς και άσχετους να ζητάνε το κεφάλι του για  τον αποκλεισμό μιας ομάδας που κόστισε 45 εκατομμύρια και δεν μπόρεσε να πάει στο φάιναλ φορ. Είναι η τυπική ιστορία του προπονητή που κερδίζει και η διαφορά με τον προπονητή που χάνει! Αν είχε κερδίσει ένα από τα τρία σερί χαμένα παιχνίδια με τη Βαλένθια ο Παναθηναϊκός οι ίδιοι άνθρωποι που ζητάνε το κεφάλι του σε πίνακα πράσινου χρώματος θα έγραφαν για τα ‘’μαγικά’’ του Τούρκου, την ομάδα θαύμα που έχει φτιάξει και λοιπά φανφαρόνικα και υπερβολικά σχόλια. Κι΄ όμως ο Αταμάν του 2024 δεν έχει την παραμικρή διαφορά από τον Αταμάν του 2026. Ενδεχόμενα είναι ένα ‘’κλικ’’ πιο αλαζονικός μετά την κατάκτηση του τρίτου τίτλου πρωταθλητή Ευρώπης αλλά μέχρι εκεί. Όπως επίσης ήταν ο ίδιος στην Εφές από το 2021 μέχρι το την άνοιξη του 2023 που η ομάδα για να τιμήσει την προσφορά του φρόντισε να του δώσει το δικαίωμα της γρήγορης οικειοθελούς εξόδου για να βγει στην αγορά νωρίς και να βρει δουλειά. Οπερ και εγένετο….

Ας αφήσουμε για λίγο τον Αταμάν της Αθήνας. Ας πάμε στον Αταμάν της Πόλης. Κατάφερε να παντρέψει δύο παίκτες που εξελίχθηκαν σε σούπερ σταρ (Λάρκιν-Μίτσιτς), τους έδωσε τα κλειδιά της ομάδας και φρόντισε απλά να κάνει διαχείριση του υλικού του. Η Εφες δεν έπαιξε ποτέ μπάσκετ που θάμπωσε, δεν έφερε κάτι καινούργιο στα δεδομένα της EuroLeague και είχε στον πάγκο της ένα προπονητή που πήρε δύο τίτλους με βασικά συστήματα που κανείς ούτε ήθελε, ούτε αντέγραψε ποτέ. Ο Αταμάν ήταν και παραμένει ένας εξωστρεφής άνθρωπος που θα πει ότι έχει στο μυαλό του, ακόμη και τις πιο ακατάλληλες στιγμές, θα βγάλει στην…. αναφορά παίκτες του και ανάλογα με τον βαθμό δυσκολίας και την εποχή θα ανεβάζει και την αξία του παίκτη που θα τα….ακούει δημόσια! Το έκανε στην Εφές και δεν γλίτωσε ούτε ο Βάσα Μίτσιτς από τα βέλη του κάποια στιγμή. Στην Εφές βρήκε τοίχο όταν έκανε το λάθος να προσθέσει στο πετυχημένο μείγμα τρεις μέρες μετά τη δεύτερη νίκη στο Βελιγράδι και τον Γουίλ Κλάιμπερν. Ξαφνικά η συνύπαρξη τριών εν δυνάμει mvp κάτω από την ίδια στέγη μετέτρεψε την Εφές σε πυριτιδαποθήκη που δεν άργησε να σκάσει. Αποτέλεσμα αν δεν το θυμόσαστε: Η Εφές δεν έπαιξε καν στα playoffs εκείνης της σεζόν.

Όλα όσα διαβάσατε για τις μέρες του Αταμάν στην Εφές λίγο ως πολύ θυμίζουν τις μέρες του στην Αθήνα. Την πρώτη σεζόν κατάφερε να παντρέψει το δίδυμο Ναν-Σλούκα με την ίδια συνταγή που είχε πετύχει κάτι ανάλογο με Λάρκιν-Μίτσιτς. Πήρε την EuroLeague αλλά από και και πέρα όλα πήγαν στραβά. Ο Τούρκος κόουτς δεν είχε πια ανάγκη να ψάξει! Με σχεδόν απεριόριστο μπάτζετ ήθελε παίκτες μόνο από το πρώτο ράφι και η αποτυχία ενός τέταρτου σούπερ γκαρντ (Μπράουν) που δεν χώρεσε στην περιφέρεια της ομάδας του τον οδήγησε στο ίδιο λάθος με τον Σορτς! Όταν έχασε τον Λεσόρ δεν έκανε έρευνα σε βάθος για να βρει ένα παίκτη που πραγματικά θα γέμιζε τη θέση 5 στη διάρκεια της πολύμηνης απουσίας του Γάλλου. Πήγε σε ότι είχε δει (Γκέιμπριελ) ή σε ότι ήξερε (Πλάις) γιατί πολύ απλά αυτό κάνει όλη του την καριέρα! Φέτος μαζεύτηκαν υπερβολικά πολλοί σταρ στο ΟΑΚΑ και απλά δεν μπόρεσε να τους διαχειριστεί… Όπως και στην Πόλη αποφεύγει τις προσωπικές συναντήσεις και επαφές με τους παίκτες πέραν των βασικών (προπονήσεις, αγώνες). Και φυσικά κοουτσάρει με το ένστικτό του. Όπως στην Πόλη δεν άκουγε τους συνεργάτες του, έτσι και στην Αθήνα δεν πολυδίνει σημασία στις προτάσεις τους.

Είναι λοιπόν τόσο απλή η αλήθεια για τον Αταμάν. Δεν άλλαξε ο Αταμάν. Απλά δεν κέρδισε τη στιγμή που έπρεπε. Η ασπίδα προστασίας που του πρόσφερε η νίκη στο Βερολίνο δεν υπάρχει πια και στην αυλή του έχουν μπει λύκοι που μυρίζουν αίμα! Το γράφω ξανά για να μην ξεχνιόμαστε: Είναι οι ίδιοι που τον αποθέωναν πριν δύο χρόνια. Αυτοί θα τον αποκαθηλώσουν! Και θα βιώσει τη μοίρα κάθε προπονητή από το πάνω ράφι του Ευρωπαϊκού μπάσκετ μέχρι τη Γ’ ΕΣΚΑ. Χωρίς αυτό προφανώς να αποτελεί άλλοθι για τα δικά του λάθη και αστοχίες.