Καψερέ Βάργκα…

Ο Κώστας Τσίλης γράφει για το πρώτο γκολ του Ούγγρου φορ με την φανέλα της ΑΕΚ, που έπρεπε να δώσει και τη νίκη, αν δεν πήγαινε περίπατο η ποδοσφαιρική λογική και απαντά και σε τρία καίρια ερωτήματα

Καταρχάς κάτι ξεκάθαρο ευθύς εξ αρχής, για να μην προκληθεί καμία απολύτως άδικη ταλαιπωρία. Όποιος περιμένει σ’ αυτό το σημείωμα ένα αυτομαστίγωμα τύπου η ΑΕΚ θα πρέπει να αφήσει την διαιτησία και να ασχοληθεί με το πρώτο ημίχρονο που ήταν κακή και υπέφερε από την πίεση του Ολυμπιακού, ας αποχωρήσει ησύχως από τις πρώτες γραμμές. Δεν θα υπάρξει τέτοιο.

Αφενός διότι αρνούμαι να επιστρέψουμε πάλι στην αντιποδοσφαιρική λογική του «κάντε ομάδα να κερδίζετε και τους διαιτητές». Αφετέρου διότι και η εικόνα του πρώτου ημιχρόνου ήταν σχεδόν καρμπόν μ’ αυτή του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό και στο τέλος η ΑΕΚ το ένα το κέρδισε με 4-0 και το άλλο το έχασε στο 100… φεύγα, με μια απόφαση του διαιτητή.

Και σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, ειδικά στο ποδόσφαιρο, παύει να είναι σύμπτωση. Εξάλλου σ’ αυτό το ημίχρονο που όντως η ΑΕΚ πραγματικά υπέφερε και από τον Παναθηναϊκό και από τον Ολυμπιακό, ο πρώτος δεν έκανε ούτε μια καθαρή ευκαιρία και ο δεύτερος μόνο αυτή που έβγαλε ο Στρακόσια. Πάμε παρακάτω.

Ο Βάργκα μπήκε στο 56 και 12 δευτερόλεπτα και σκόραρε στο 58 και 6 δευτερόλεπτα, το πρώτο του γκολ με την φανέλα της ΑΕΚ. Το πέτυχε με κεφαλιά, όπως το μεγαλύτερο ποσοστό από τα στρογγυλά 100 γκολ που έχει πετύχει τα τελευταία 3,5 χρόνια. Αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά, πως ο Νίκολιτς ξέρει καλά γιατί προτιμά να έχει στο γήπεδο και τον Γιόβιτς και τον Βάργκα μαζί. Διότι σίγουρα κάποιος από τους δυο, θα βρεθεί μόνος για να εκτελέσει και να σκοράρει. Με Παναθηναϊκό και Αστέρα ήταν ο Γιόβιτς, τώρα ήταν ο Βάργκα. Και θα μπορούσε να ήταν και ο Γιόβιτς, αλλά ο Τζολάκης έκανε την απόκρουση του ματς.

Ο Βάργκα είχε πιστέψει πως το πρώτο του γκολ με την φανέλα της ΑΕΚ, θα ήταν και το γκολ της νίκης στο ντέρμπι. Είχε μοχθήσει πολύ από την ώρα που μπήκε στο γήπεδο, για να συμβεί αυτό. Και όταν ξαναείδε την φάση από την οποία ο Μάκελι ανακάλυψε πέναλτι και στέρησε τη νίκη από την ΑΕΚ, θυμήθηκε μια φάση μεταξύ κέντρου και μεγάλης περιοχής που έτρεχε μαζί με τον Ρέτσο, τζαρτζαρίστηκαν, ίσως έμπλεξαν και τα ποδάρια τους και βρέθηκε στο χόρτο. Όπως ο Λουίς με τον Μουκουντί.

Ο καψερός ο Βάργκα, θα μείνει για καιρό με την απορία, πως αυτό με τον Ρέτσο δεν σφυρίχτηκε φάουλ και εκείνο με τον Μουκουντί ήταν πέναλτι. Πιθανότατα γιατί η ποδοσφαιρική λογική λέει πως δεν ήταν ούτε το ένα παράβαση, ούτε το άλλο. Και κάτι που δεν θα δινόταν ποτέ παράβαση σε οποιοδήποτε άλλο σημείο του γηπέδου, είναι λίγο κωμικό να καταλογίζεται πέναλτι μόνο και μόνο επειδή υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ένα ξεψάχνισμα από το βίντεο.

Η ποδοσφαιρική λογική άλλωστε, πάει περίπατο, όταν κατά δήλωση Νίκολιτς, ο Μάκελι πηγαίνει στην οθόνη του VAR για να δει αν υπήρχε χέρι και όταν προφανώς διαπιστώνει πως δεν υφίσταται, κάνει ένα ξεσκόνισμα γερό και εξονυχιστικό (ίσως και απεγνωσμένο) προκειμένου να βρει κάτι. Βεβαίως πολύ πριν απ’ αυτή την φάση, η ποδοσφαιρική μαζί και με την διαιτητική λογική, είχαν περίπατο στην φάση της αγκωνιάς του Ποντένσε.

Διότι υπάρχουν δυο ζητήματα που είναι πολύ σοβαρά. Το πρώτο είναι πως δεν αποβλήθηκε παίκτης για κτύπημα εκτός φάσης, ίσως για πρώτη φορά από τότε που μπήκε το VAR στην ζωή μας. Το δεύτερο είναι πως για κάποιο άγνωστο λόγο, ένας διαιτητής που δεν έχει εικόνα για μια φάση, η οποία έγινε μακριά από εκεί που παιζόταν η μπάλα, αποφασίζει να βγάλει κίτρινη, δηλαδή να τιμωρήσει, χωρίς να την δει κάπου. Ναι, μιλάει με τον τέταρτο, ναι μιλάει με τον VAR, αλλά κανείς από τους δυο δεν έχει δικαίωμα να του πει βγάλει κίτρινη κάρτα.

Και επειδή σ’ αυτή την κουβέντα για την διαιτησία, η πλευρά του Ολυμπιακού θα βάλει και το εάν ήταν οφσαιντ ο Μαρίν στην φάση που κατέληξε σε κόρνερ από το οποίο προήλθε το γκολ του Ολυμπιακού, δυο πραγματάκια. Το πρώτο είναι πως πρόκειται για μια πολύ οριακή φάση και δεν τολμώ να πω κάτι με σιγουριά. Απορώ μ’ αυτούς που το τολμούν. Δεύτερον, στο Χαριλάου και το ματς με τον Άρη, όταν η ΑΕΚ έλεγε πως το γκολ ήρθε από ένα κόρνερ που ήταν άουτ (και αυτό δεν ήταν ούτε οριακό, ούτε σήκωνε αμφισβήτηση), ειδικά από ρεπόρτερ Ολυμπιακού, ακούγαμε το είναι αστείο να φωνάζετε, για ένα λάθος σφύριγμα που έφερε ένα κόρνερ, που τέτοια γίνονται δέκα μέσα στο ματς. Μονά, ζυγά, μονόζυγα, δηλαδή.

Για να μην το απλώνω περισσότερο, στην ερώτηση αν η ΑΕΚ έχασε τη νίκη και έμεινε με την ισοπαλία από την διαιτησία, η απάντηση είναι απλή, λιτή και κατηγορηματική. Εννοείται, ναι. Κέρδιζε 1-0 για παραπάνω από 100 λεπτά και στην τελευταία φάση του αγώνα, ο διαιτητής αποφάσισε να δώσει πέναλτι από το οποίο ήρθε η ισοφάριση. Αν η επόμενη ερώτηση είναι αν η ΑΕΚ άξιζε με βάση την εικόνα την δική της και του παιχνιδιού, να πάρει τη νίκη, πάλι η απάντηση είναι «ναι». Και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, είναι ποδοσφαιρικά στρεβλό να το στηρίζει μόνο στο πρώτο ημίχρονο.

Ναι, ο Ολυμπιακός στο πρώτο ημίχρονο πρέσαρε σωστά, ήταν καλύτερος από την ΑΕΚ, αλλά η καθαρή του ευκαιρία, ήταν αυτή που βγάζει ο Στρακόσια. Και στο δεύτερο ημίχρονο, πριν από το ροντέο της τελευταίας φάσης, μια μόνο καθαρή ευκαιρία έχει ο Ολυμπιακός, την ίδια στιγμή που η ΑΕΚ έχει το γκολ και την ασύλληπτο διπλό χαμένο γκολ του Γιόβιτς και του Πινέδα. Χωρίς εννοείται όλο αυτό να αναιρεί, πως ο Ολυμπιακός που έχει τον Μεντιλίμπαρ στον πάγκο πλέον κλεισμένα δυο χρόνια, δεν είναι συνολικά μια πιο δεμένη και ήδη κτισμένη ομάδα από την ΑΕΚ, που ο Νίκολιτς την κτίζει τώρα.

Και αν τώρα η τελευταία ερώτηση είναι, αν έχει και απ’ αυτό το ματς πράγματα που θα πρέπει να δει και να διορθώσει ο κόουτς, φυσικά και πάλι η απάντηση είναι ένα τεράστιο «ναι». Περισσότερο να αποκτήσει ξανά τις αγωνιστικές σταθερές και ισορροπίες της, καθώς μοιάζει μετά τις γιορτές να είναι σε μια διαρκή κατάσταση που τις χάνει-βρίσκει. Όμως αυτό που ήδη έχει φτιάξει φέτος ο Νίκολιτς, θα το βρίσκουν μπροστά τους, μέχρι τέλους. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα, πως το ξέρουν καλά. Τελεία, παύλα, παράγραφος.