Ο Μαντσίνι ήταν… αναγκαίος για Παναθηναϊκό και Αλαφούζο

Τόσο ο Παναθηναϊκός με αμιγώς ποδοσφαιρικά κριτήρια, όσο και ο Γιάννης Αλαφούζος για τους δικούς του λόγους, χρειάζονταν τη μεταγραφή του Ντάνιελ Μαντσίνι.

Ο Μαντσίνι ήταν… αναγκαίος για Παναθηναϊκό και Αλαφούζο

Ο Μαντσίνι ήταν... αναγκαίος για Παναθηναϊκό και Αλαφούζο

Η δαπανηρή μεταγραφή του Ντάνιελ Μαντσίνι από τον Άρη, είναι η έμμεση απάντηση του Γιάννη Αλαφούζου στις αμφιβολίες για την πρόθεση του να ξοδέψει πολλά χρήματα για την ενίσχυση του Παναθηναϊκού. Μία καθυστερημένη απάντηση, δεν χωρά αμφιβολία, αλλά όσοι έχουν παρακολουθούν με προσοχή την επικαιρότητα, είχαν αντιληφθεί εγκαίρως ότι το κόστος ουδέποτε στάθηκε εμπόδιο τους τελευταίους μήνες. Ούτε το καλοκαίρι, ούτε τώρα.

Ο Αλαφούζος θα πληρώσει σχεδόν 3 εκατομμύρια ευρώ στον Άρη και στη Μπορντό, που είχε το 25% των δικαιωμάτων του ποδοσφαιριστή, για να ντύσει τον Μαντσίνι στα πράσινα. Τον προηγούμενο Αύγουστο, ο μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ είχε εγκρίνει την απόκτηση του Άντραζ Σπόραρ από τη Σπόρτινγκ Λισαβόνας αντί 3,5 εκατομμυρίων ευρώ. Δύο κινήσεις με συνολικό άθροισμα στα 6,5 εκατομμύρια ευρώ, ένα ποσό πρωτόγνωρο για τον… Αλαφούζο που είχε μάθει.

Δεν πέρασαν… αιώνες από τις σεζόν 2018-2019 και 2019-2020 που το μπάτζετ του Παναθηναϊκού δεν ξεπερνούσε τα 4 εκατομμύρια ευρώ. Όταν οι εκάστοτε υπεύθυνοι αναζητούσαν ελεύθερους ή δανεικούς με χαμηλές αποδοχές και η διοίκηση δεν σκεφτόταν καν να αγοράσει παίκτη.

Από πέρυσι, η πολιτική του Αλαφούζου έχει μεταβληθεί πλήρως. Η εξυγίανση της ΠΑΕ, η παραγωγική δουλειά του Ιβάν Γιοβάνοβιτς και ο σεβασμός του Σέρβου στα λεφτά του εργοδότη του, όπως και η ευημερία των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του εφοπλιστή, έφεραν τον Παναθηναϊκό κοντά στα πραγματικά μέτρα του. Η κανονικότητα δεν έχει επανέρθει πλήρως στο Τριφύλλι, αλλά κανείς δεν θα ισχυριστεί πως πια απέχει παρασάγγες…

Η αλήθεια είναι πως ο Αλαφούζος κυνήγησε πολύ μία μεταγραφή που θα αποδείκνυε και τη δική του διάθεση. Δεν το μοιράζεται ανοιχτά, αλλά θεωρεί άδικο να αμφισβητείται φέτος η βούληση του για να ξοδέψει χρήματα για να ενισχυθεί το έμψυχο δυναμικό. Διότι στην κυριολεξία ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είχε το ελεύθερο να επιλέξει τον ποδοσφαιριστή που του αρέσει και η διοίκηση θα προσπαθούσε να τον φέρει.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα των σκέψεων του Γιάννη Αλαφούζου ήταν η υπόθεση του Ούριελ Αντούνα. Στην οποία οι συνεργάτες του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ πρόσφεραν σχεδόν 5 εκατομμύρια ευρώ για τον Μεξικανό εξτρέμ, αλλά οι παράγοντες της Κρουζ Αζούλ σε λίγο θα… ζητούσαν την Ακρόπολη.

Εξυπακούεται πως το παρελθόν ενός ανθρώπου έχει σημασία και στην περίπτωση του Αλαφούζου, η δυσπιστία δικαιολογείται. Ωστόσο, όπως ορθώς κάποιος αντιμετωπίζει με καχυποψία και επιφυλακτικότητα τον ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού, αντίστοιχα, δίκαιο είναι να κρίνει και τις πράξεις του. Στην προκειμένη, σε αυτό το τάιμινγκ ο Αλαφούζος προσπαθεί να ενδυναμώσει τη δουλειά του Γιοβάνοβιτς, το έδειξε με τη μεταγραφή του Μαντσίνι και είναι έτοιμος να το δείξει ξανά, με μία δεύτερη εξίσου σημαντική προσθήκη…