){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
){kind=small}
EuroLeague
)
Ο Γιάννης Ψαράκης γράφει για τη δύσκολη μέρα στο ελληνικό μπάσκετ μετά την απώλεια του Θανάση Σκουρτόπουλου, την απολογία του Γιώργου Μπαρτζώκα και την κατάρρευση του Παναθηναϊκού ΑΚΤΟR στο Βελιγράδι.
Η μέρα ξεκίνησε με τον χειρότερο τρόπο για το ελληνικό μπάσκετ αφού η σοκαριστική είδηση του αιφνίδιου θανάτου του αγαπητού φίλου προπονητή Θανάση Σκουρτόπουλου σε ηλικία 60 ετών ήταν κάτι το οποίο δεν μπορούσα να πιστέψω.
Στη θέα της είδησης έκλεισα τα μάτια με την ελπίδα ότι διάβασα λάθος αλλά το μοιραίο είχε ήδη συμβεί. Ένας αγνός άνθρωπος του μπάσκετ, ένας πράος και συνήθως χαμογελαστός χαρακτήρας, ένας προπονητής που δέχθηκε απίστευτο bulling όταν ανέλαβε Ομοσπονδιακός προπονητής απλά και μόνο επειδή δεν ήταν… δημοσιοσχεσίτης, ένας όμορφος άνθρωπος που ακόμη και τον αγώνα του να λάβει αυτά που δικαιούτο βάσει του συμβολαίου του με την ΕΟΚ μετά την αλλαγή διοίκησης τον έδωσε σιωπηρά, τίμια και δικαιώθηκε.
Η μέρα συνεχίστηκε με την “απολογία” (αλλά όχι συγγνώμη) του Γιώργου Μπαρτζώκα για την απαράδεκτη συμπεριφορά και τις ανάρμοστες φράσεις που χρησιμοποίησε στο Ντουμπάι. Όχι προς τους παίκτες του αλλά προς έναν οπαδό που τον έβριζε και μία γυναίκα που του αντιμίλησε.
Το ότι παραδέχθηκε το (μεγάλο) λάθος του ήταν θετικό, το ότι δεσμεύθηκε ότι θα είναι πιο μαζεμένος στο μέλλον προσωπικά δεν με έπεισε γιατί έχει υποπέσει σε παρόμοια ατοπήματα και άλλες (πολλές) φορές με οπαδούς/φιλάθλους εντός και εκτός συνόρων ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια.
Τον καταλαβαίνω και τον κατανοώ πως θέλει με κάποιο τρόπο να αντιδράσει στα όσα ακούει. Στις επιθέσεις που έχει δεχθεί ακόμη και από ΜΜΕ. Όμως είναι αποκρουστικό να βλέπεις τον προπονητή του Ολυμπιακού την ώρα που η ομάδα του αποχωρεί από το γήπεδο να μην είναι μαζί της και αυτός να σκαρφαλώνει σε κάγκελα για να βριστεί με έναν οπαδό.
Το ξέρει ότι αδικεί τον εαυτό του, το ξέρει ότι πρέπει να τιθασεύσει τα νεύρα του, κάποια στιγμή πρέπει να το κάνει γιατί στο τέλος της ημέρας φίλε Γιώργο σημασία δεν έχει “τι λέει ποιος”, αλλά “ποιος λέει τι”. Και το τι σου σέρνει ή πόσο σε βρίζει ο κάθε ανεγκέφαλος που πάει στο γήπεδο μόνο για αυτό δεν έχει την παραμικρή, μα παραμικρή σημασία.
Το φινάλε της βραδιάς ήταν λίγο έως πολύ (μάλλον πάρα πολύ) αναμενόμενο για τον Παναθηναϊκό. Το είχα επισημάνει μετά τη νίκη επί της Ρεάλ την Τρίτη πως για να έχει αξία εκείνη η “ηρωϊκή” εμφάνιση θα έπρεπε ο Παναθηναϊκός να βρει τρόπο ή αν θέλετε να βρει δυνάμεις να σταθεί όρθιος στο Βελιγράδι. Και πως με 4ο αγώνα μέσα σε μια ζόρικη από κάθε άποψη εβδομάδα, δίχως τον αρχισκόρερ του, με 3-4 παίκτες εξουθενωμένους σωματικά και πνευματικά και με παίκτες πάγκου οι οποίοι συνεχίζουν να βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας από την κακή διαχείρισή τους, θα έπρεπε να κάνει… μαγικά για να αντέξει.
Ο Παναθηναϊκός εμφανίστηκε άδειος, δίχως ιδέες, ανέτοιμος να ματσάρει την ενέργεια και κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Η διαχείριση του Άταμαν ήταν κάκιστη (μηδέν τάιμ-άουτ στο επιμέρους 17-3 της Παρτίζαν στη 2η περίοδο…) αλλά το χειρότερο δεν ήταν η αγωνιστική εικόνα. Ήταν τα νεύρα, η έλλειψη ψυχραιμίας και κατ’ επέκταση οι αντιδράσεις. Όπως του Χολμς και κυρίως του απαράδεκτου Ρογκαβόπουλου.
Τολμώ να πω ότι οι αντιδράσεις και των δύο ήταν απόρροια όσων προηγήθηκαν του αγώνα με τη Ρεάλ. Του δημόσιου κραξίματος (και) από τον ιδιοκτήτη της ομάδας μετά την ήττα από τον Άρη, της συσσωρευμένης πίεσης μέσα σε όλη την ομάδα από τα άσχημα αποτελέσματα αλλά και την αλλοπρόσαλλη κάποιες φορές διαχείριση του ρόστερ από τον Αταμαν.
Οι πράσινοι έχασαν (και άλλο) πολύτιμο έδαφος ενώ τώρα θα μπορούσαν να είναι ακόμη και 1οι αν δεν είχαν κάνει τόσες πολλές γκέλες το τελευταίο 40ημερο. Και ούτε η επιστροφή του Ναν, ούτε η υπό φημολογία εδώ και τουλάχιστον ένα μήνα “προσθήκη” παίκτη-βόμβα που μόνο κακό συνεχίζει να κάνει πνευματικά εντός της ομάδας αρκούν για να αλλάξουν την κατάσταση.
Εχει πολύ δύσκολο πρόγραμμα στη συνέχεια και θα πρέπει να επιστρέψει στα… βασικά, να αφήσει κατά μέρους την εσωστρέφεια και τις... βόμβες και να δουλέψει για να διορθώσει τα (πολλά) κακώς κείμενα.
Το να κάνουν εντός της ομάδας πως… δεν συνέβη τίποτα από την περασμένη Κυριακή με το ξέσπασμα Γιαννακόπουλου, μέχρι το ματς με τη Ρεάλ, το να κρύβουν τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι και να δίνουν επικοινωνιακές ατάκες (του Αταμαν) δεν αρκεί αφού χρειάζονται πιο ουσιαστικές λύσεις.
){kind=small}
Παναθηναϊκός ){kind=small}
Ευρωλίγκα ){kind=small}
Ολυμπιακός )
)
)
)
)
)
)
