Στέφανος Μπορμπόκης: Ένας μικρός ήρωας, των «πέτρινων χρόνων» του ΠΑΟΚ

Τα πρώτα δείγματα της χρονιάς γενεθλίων, δείχνουν πως η ισορροπία μεταξύ των χρωμάτων δυστυχώς ανατρέπεται και το μαύρο τείνει να υπερκαλύψει τα πάντα

Στον ύστατο χαιρετισμό για τον Στέφανο Μπορμπόκη, θα ταίριαζε ιδανικά ο στίχος του παλιού τραγουδιού του Αντώνη Καλογιάννη «πάει κι ο Στέφανος, ο καλός ο άνθρωπος...» Γιατί εκτός από παικταράς ήταν παιδί μάλαμα, αλλά και ευαίσθητος σε υπερθετικό βαθμό. Η αντίληψη που σχηματίζουμε για τον καθένα, εξαρτάται κατά βάσει από τα βιώματα και τις αναμνήσεις που έχουμε.

Αν ρωτήσεις έναν 30άρη σήμερα «Μαραντόνα ή Μέσι» θα ψηφίσει χωρίς δεύτερη σκέψη το δεύτερο. Για τον πρώτο απλά έχει ακούσει, ίσως είδε και μερικά βιντεάκια στο you tube. Δεν τον έζησε όμως, οπότε δεν ένοιωσε στο πετσί του το παραμικρό. Μοιραία λοιπόν για την πλειοψηφία της νυν γενιάς, ο Στέφανος Μπορμπόκης ήταν απλά ένας βετεράνος, από τους πολλούς που υπάρχουν σε κάθε ομάδα. Όπως και οι υπόλοιποι όμως, άφησε το στίγμα του.

Ο Στέφανος πέρασε από τον ΠΑΟΚ μιας άλλης εποχής, τα κεφάλαια της οποίας τιτλοφορούνται στην ασπρόμαυρη ιστορία ως «πέτρινα χρόνια». Σε παρόμοιες συνθήκες δύσκολα γεννιούνται «ήρωες», που ανέκαθεν αποτελούσαν «προϊόντα» ένδοξων περιόδων.

Ο Μπορμπόκης αποτέλεσε έναν μικρό ήρωα της εποχής του, κάτι που ίσως περιέχει μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας σε σχέση με το σήμερα. Και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι στα καλά του χρόνια, μπορούσε εύκολα να αγωνιστεί σε ομάδες με υψηλότερους στόχους αλλά δεν το επιδίωξε ποτέ.

Το ξεπέταγμά του ήταν μάλλον συγκυριακό, ολίγον απρόσμενο και οφείλεται εν πολλοίς στην «τρέλα» ενός προέδρου που αποτελεί μέχρι και σήμερα persona non grata για το κοινό του ΠΑΟΚ. Ήταν τα χρόνια που ο αείμνηστος Χάρης Σαββίδης, είχε πουλήσει στον Ολυμπιακό του Κοσκωτά που αγόραζε ότι κινούνταν στην ελληνική αγορά, πακέτο τον ποδοσφαιριστή Χάρη Μπανιώτη και τον προπονητή Τάις Λίμπρεχτς, έναντι 100εκ δραχμών που για την εποχή ήταν μυθικό ποσό.

Αρκεί να αναφερθεί ότι ο εκ των δυο-τριών top ποδοσφαιριστών της εποχής Σάββας Κωφίδης, είχε κοστίσει μερικά εκατομμύρια παραπάνω. Για να είμαστε ακριβείς με την ιστορία μάλιστα, η πώληση Λίμπρεχτς αφορούσε το εξάμηνο υπόλοιπο του συμβολαίου του, καθώς είχε ήδη ανακοινωθεί από την εθνική Ολλανδίας για το καλοκαίρι.

Στον ΠΑΟΚ είχε χάσει το κίνητρό του και μετρούσε μέρες μέχρι να φύγει, για να προπονήσει παγκόσμιους αστέρες της εποχής όπως οι Γκούλιτ, Φαν Μπάστεν και Ράικαρντ στο Euro του 1988.

Η προσφορά του Κοσκωτά ήταν θείο δώρο λοιπόν και στην πραγματικότητα ο Χάρης Σαββίδης έπιασε κορόιδα τους τότε ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού. Με τα 100εκ δημιούργησε μια νέα ομάδα, είτε φέροντας είτε αξιοποιώντας παίκτες όπως οι Μαυρομάτης, Λεοντιάδης, Σερέτης, Μαλιούφας, Λαγωνίδης και φυσικά το Στέφανο Μπορμπόκη, που αποτέλεσε την κορωνίδα της τότε νέας ασπρόμαυρης γενιάς.

Το στίγμα τους το άφησαν άμεσα, καθώς ήταν οι πρωταγωνιστές της ιστορικής νίκης με 6-1 επί του Ολυμπιακού στις Σέρρες, με το Στέφανο να σκοράρει δυο φορές. Το αναφέρω για να καταστεί σαφές, ότι ο τρόπος που γράφεται η ιστορία είναι συχνά παραπλανητικός.

Το 6-1 επί του Ολυμπιακού θα μνημονεύεται για πάντα, αντίθετα με το δίδυμο που πουλήθηκε και το οποίο έχουν ξεχάσει και οι Ολυμπιακοί.

Την ίδια χρονιά ο ΠΑΟΚ λίγο έλειψε να πάρει το πρωτάθλημα. Το διεκδίκησαν μέχρι το νήμα Λάρισα, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ και μέχρι την προτελευταία αγωνιστική οι συνδυασμοί αποτελεσμάτων έδιναν πιθανότητες και στους τρεις, με την μπίλια να κάθεται τελικά στη βυσσινί πλευρά.

Ο Στέφανος Μπορμπόκης ήταν εκ των πρωταγωνιστών εκείνης της πορείας, αφού από το ξεπέταγμά μέχρι την καθιέρωσή μεσολάβησε ελάχιστος χρόνος. Δύο χρόνια μετά την εξάρα στις Σέρρες ο ΠΑΟΚ υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό στην Τούμπα, με τον Τύπο της εποχής να αποκαλύπτει ότι ο προπονητής των φιλοξενούμενων είπε στους παίκτες στα αποδυτήρια «ποιος Μπορμπόκης και ποιος Λαγωνίδης, μπείτε μέσα και ρίξτε τους τέσσερα γκολ.»

Ο πίνακας έγραψε 4-1 και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί τι επακολούθησε μετά τη δημοσιοποίηση της ομιλίας του προπονητή. Από τις αξέχαστες στιγμές του Στέφανου το γκολ-πρόκριση επί της Μαλίν στο Βέλγιο. Κάτοχος κυπέλλου κυπελλούχων ο Βελγικός σύλλογος το 1988 με αντίπαλο τον Άγιαξ και του Ευρωπαϊκού Super Cup επικρατώντας επί της πρωταθλήτριας Ευρώπης Αϊντχόφεν.

Όταν η κλήρωση την έφερε αντίπαλο με τον ΠΑΟΚ το 1991, όλοι σχεδόν τον είχαν ξεγραμμένο. 1-1 στην Τούμπα, με το γήπεδο στη ρεβάνς να κατηφορίζει επικίνδυνα. Οι Βέλγοι από ένα σημείο και μετά μάλλον επαναπαύτηκαν στο 0-0 που τους έδινε την πρόκριση, αλλά το πλασέ του Μπορμπόκη λίγο πριν το τέλος έφερε τα πάνω κάτω.

Το προσωνύμιο του Στέφανου όχι ευρέως γνωστό είναι αλήθεια, ήταν «Μπορμποκένιο», εμπνευσμένο από τον αστέρα της Ρεάλ Μαδρίτης Εμίλιο Μπουτραγκένιο, που μεσουράνησε την ίδια εποχή. Δεξιά εξτρέμ (έτσι λεγόταν τότε τα ακραία χαφ) και κατηγορίας «φτερού» αμφότεροι, έχοντας το χάρισμα να ντριπλάρουν και να εξαφανίζονται από τα μάτια του αντιπάλου, χάρη στο μοναδικό τους αέρινο ξεπέταγμα.

Ο Στέφανος είχε συμμετοχές και στην εθνική, η αξία τους ήταν κοινώς αποδεκτή, η ατυχία του έγκειται στο ότι από την αρχή μέχρι το τέλος συνυπήρξε με προέδρους-ιδιοκτήτες που δικαίως ή αδίκως προκάλεσαν τη μήνη του κόσμου, οπότε η ομάδα αδυνατούσε να βρει σταθερές.

Δύσκολες περίοδοι που έπαιρναν τους πάντες «από κάτω» και αναπόφευκτα, το μαράζωμα του ΠΑΟΚ παρέσερνε μαζί με τους υπόλοιπους και το Στέφανο, που ενώ στα χαρτιά ήταν επαγγελματίας, πάντα συμπεριφερόταν ως οπαδός. Οι απολαβές που αναγράφονταν στο συμβόλαιό του δεν έγιναν ποτέ σίριαλ όπως συνέβαινε με τα υπόλοιπα πρώτα βιολιά, ενώ τα χρόνια που ήταν στα πάνω του ουδέποτε έθεσε θέμα μεταγραφής, αν και οι μνηστήρες δεν ήταν λίγοι.

Στον ΠΑΟΚ ξεκίνησε από τα 16 του στους μικρούς κάνοντας σπουδαία καριέρα στην πρώτη ομάδα και με ενδιάμεσο σταθμό τον Εδεσσαϊκό, φόρεσε τη φανέλα Ηρακλή, Άρη και Απόλλωνα Καλαμαριάς. Αν και γεννημένος στις Σέρρες, ποδοσφαιρικά ήταν βέρος Σαλονικιός.

Τέλος αξίζει να επισημανθεί ότι σε αντίθεση με συναδέλφους του βετεράνους -με μηδαμινή καριέρα μάλιστα σε σχέση με εκείνον- που επιδιώκαν ίσως και σε σημείο ζητιανιάς αναγνώριση ενδεχομένως και οφίτσια από την ΠΑΕ, ο Στέφανος ήταν πάντα ταπεινός και διακριτικός.

Το μόνο σημείο που φώλιαζε ο ΠΑΟΚ, ήταν πάντα και μόνο η καρδιά του.

ΥΓ. Το 2026 ξεκίνησε με το δυστύχημα στη Ρουμανία, ακολούθησε η απώλεια του Μιρτσέα, την οποία διαδέχτηκε αυτή του Στέφανου Μπορμπόκη.

Τα πρώτα δείγματα γραφής είναι ότι στη χρονιά των γενεθλίων η ισορροπία μεταξύ των χρωμάτων δυστυχώς ανατρέπεται και το μαύρο τείνει να υπερκαλύψει τα πάντα...

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερες ειδήσεις