ΝΒΑ Εurope: Τι σημαίνει η ξαφνική μεταστροφή

O Δημήτρης Καρύδας γρ΄άφει στο Sportal.gr για την ξαφνική μεταστρο΄φή του NBA Europe - Προσπαθεί να βρει άνοιγμα για να ‘’πατήσει’’ στην Ευρώπη μέσω ή με τη βοήθεια της Euroleague.

Ξαφνικά και για δεύτερη φορά την τελευταία τριετία το ΝΒΑ που προσπαθεί να βρει άνοιγμα για να ‘’πατήσει’’ στην Ευρώπη μέσω ή με τη βοήθεια της Ευρωλίγκας. Ο πρώτος κύκλος των διαπραγματεύσεων –γύρω στο καλοκαίρι του 2024- είχε βυθιστεί αύτανδρος αφού ο τότε CEO της Ευρωλίγκας Παούλιους Μοτιεγιούνας είχε κρίνει ως αποικιοκρατική την προσέγγιση του ΝΒΑ. Η αλήθεια είναι ότι η πρόταση εξαγοράς ενός ποσοστού γύρω στο 33% από το ΝΒΑ έγινε με όρους χειρότερους και μικρότερο τίμημα από την αντίστοιχη που κατέθεσε λίγο αργότερο η BC United του Νίκου Σταθόπουλου, εταιρεία που ελέγχει μεταξύ άλλων και τα κανάλια Novasports.

Η Ευρωλίγκα αποφάσισε να πορευτεί μόνη της και στον τελευταία χρόνο πολλές δηλώσεις του Μοτιεγιούντας ήταν άκρως επιθετικές για το ΝΒΑ που ήδη είχε ξεκινήσει τη συνεργασία του με τη ΦΙΜΠΑ. Ο νέος CEO της Ευρωλίγκας Ισπανός Τσους Μπουένο φάνηκε ως ιδανική λύση για να ξαναρχίσει ένας νέος κύκλος συζητήσεων.

Μόνο που αυτή τη φορά ομότιμος εταίρος του ΝΒΑ είναι και η ΦΙΜΠΑ με την οποία η Ευρωλίγκα διατηρεί τυπικά ‘’παγωμένες’’ σχέσεις…..τυπικότητας! Δεν υπάρχει ανοιχτό μέτωπο αντιπαράθεσης αλλά δεν υπάρχει και κάποιο πεδίο σύγκλησης. Προφανώς, το ΝΒΑ δεν ήρθε, δεν ενδιαφέρεται και δεν θα παίξει το ρόλο του διαμεσολαβητή. Κυρίως γιατί τα δικά του θέματα στο κομμάτι της επέκτασης στην Ευρώπη είναι πολύ σοβαρότερα

Δεν πείθει το ΝΒΑ!

Η αισιοδοξία που είχε εκφράσει πριν από ένα χρόνο ο κομισσάριος του ΝΒΑ Ανταμ Σίλβερ μοιάζει να βασίστηκε σε λάθος δεδομένα. Πιθανώς λάθος δεδομένα που του είχαν εγχειρίσει οι αναλυτές του Ευρωπαϊκού ανοίγματος. Οι προσεγγίσεις που έγιναν σε κορυφαία κλαμπ της Ευρώπης όπως λένε όλα τα ρεπορτάζ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο έχουν αποτύχει. Η ιδέα της δημιουργίας εκ του μηδενός ομάδων-ξενιστών από μεγάλα κλαμπ ποδοσφαιρικών ομάδων ήταν καλή αλλά μάλλον δεν έπεισε τους ενδιαφερόμενους. Κυρίως, γιατί το ΝΒΑ μιλάει για δυνατότητα επενδύσεων άνω του ενός δισεκατομμυρίου στη νέα διοργάνωση αλλά δεν εξηγεί σε όσους προσεγγίζει οτιδήποτε θα τους έπειθε οικονομικά. Το ‘’εμείς ξέρουμε, έχουμε την τεχνογνωσία’’ όσο περνάει ο καιρός ξεφτίζει και ως επιχείρημα κυρίως γιατί το ΝΒΑ είναι πλέον ένας οργανισμός παραγωγής αθλητικής διασκέδασης που δραστηριοποιείται κυρίως μια άλλη αγορά και πουλάει παγκοσμίως ένα προϊόν που παίζεται με διαφορετικούς κανονισμούς, λογική και όρους!

Μήπως δεν το έχουν ανάγκη

Με τις ομάδες της Ευρωλίγκας να έχουν πλέον αλλάξει επίπεδο και να έχουν αντιληφθεί την αξία του μεγάλου γηπέδου το τοπίο αλλάζει δραματικά και στην Ευρώπη. Ειδικά από τη στιγμή που και η Ευρωλίγκα αποδεικνύεται ανταγωνιστική σε βάθος 38 αγώνων (περίπου μισή σεζόν του ΝΒΑ). Η Μπάγερν, ο Παναθηναϊκός, η Ζάλγκιρις, σε λίγο ο Ολυμπιακός και η Μπαρτσελόνα έχουν νέα υπερσύγχρονα γήπεδα που παράγουν μεγάλο κέρδος! Η μέση τιμή ενός εισιτηρίου που μπορεί κάποιος να βρει στην ελεύθερη αγορά για ένα παιχνίδι του ΝΒΑ είναι από 90 έως 150 δολάρια, ανάλογα τη σημασία του παιχνιδιού και το ονομα των ομάδων! Η τιμή των λίγων εισιτηρίων που θα βγουν στην αγορά για τα παιχνίδια του Παναθηναϊκού τη σεζόν 2026-27 δεν είναι κατά πάνω από 50% φτηνότερα!

Το ΝΒΑ δεν μπορεί να αντιληφθεί ούτε τους κανόνες της τοπικής αντιπαλότητας που υπάρχουν σε διάφορες χώρες, ούτε το μοντέλο του προέδρου-χρηματοδότη που δεν υπάρχει στις ΗΠΑ. Η συμπραξη με τη ΦΙΜΠΑ ήταν μια αναγκαία κίνηση για να υπάρχει μια κομβική συμμαχία και ένας ισχυρός συνεργάτης.

Και οι 3 μαζί πολύ δύσκολα

Πλέον, με το τοπίο να αλλάζει για μια ακόμη φορά γίνεται αντιληπτό ότι πολύ δύσκολα θα μπορέσουν να συμπορευτούν όλοι μαζί. Η Ευρωλίγκα ως κεντρική λογική πλησιάζει πολύ περισσότερο αυτή του ΝΒΑ σε σχέση με τη ΦΙΜΠΑ που έχει ‘’δύσκολες’’ και απαιτητικές διαχωριστικές γραμμές όπως την συμμετοχή και ενδυνάμωση των εθνικών πρωταθλημάτων στην όλη διαδικασία. Ευρωλίγκα και ΝΒΑ μπορούν να μιλήσουν τη γλώσσα του χρήματος αλλά όχι της μπασκετικής ανάπτυξης με την οποία δεν ασχολούνται. Αυτή η υπέροχη σαν ιδέα, σκέψη και εικόνα τριαρχία θα μείνει όνειρο θερινής μπασκετικής νυκτός. Αλλά αυτό είναι κάτι που δεν μας απασχολεί τώρα. Το βασικό ζητούμενο για το ΝΒΑ είναι να βρει 16 ομάδες της προκοπής για να κάνει τζάμπολ το 2027. Και για την ώρα αν εξαιρέσουμε τη μόνιμη αντιρρησία συνείδησης Ρεάλ δεν έχει βρει κανένα άλλο δυνατό συμπαίκτη.

Τηλεοπτικά δικαιώματα

Να σημειωθεί ότι μεταξύ των σοβαρών –και ίσως το σοβαρότερο- ζήτημα που υπάρχει δεν είναι τίποτε από τα προαναφερόμενα αλλά αυτό των τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Η Ευρωλίγκα έχει κλειστές συμφωνίες που τρέχουν και ορισμένες από αυτές είναι πολυετείς. Τυχαίο αλλά πολύ τυπικό παράδειγμα: Στην Ελλάδα η συμφωνία με τη Νόβα είναι μέχρι και το τέλος της σεζόν 2027-28. Πολλές από τις συμφωνίες σε όλη την Ευρώπη αγγίζουν τα ιστορικά υψηλά κάτι που σημαίνει ότι δύσκολα πάνε πολύ παραπάνω.

Το ΝΒΑ πιστεύει ότι το λόγκο του δίπλα στο όνομα μιας διοργάνωσης μπορεί να φέρει ποσά μέχρι και ενός δισεκατομμυρίου ευρώ από τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Κάντε τα μαθηματικά: Φέτος η Ευρωλίγκα θα εισπράξει 120 εκατομμύρια ευρώ συνολικά από τα τηλεοπτικά δικαιώματα. Ενδέχεται, στη Βαρκελώνη να μην είναι πολύ καλοί πωλητές αλλά δύσκολα μπορεί να πειστεί οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος ότι το Amazon που πουλάει πλέον τα τηλεοπτικά προϊόντα του ΝΒΑ θα βρει στην ίδια αγορά 10 φορές περισσότερα χρήματα. Και θα καταφέρει να χαλάσει και τις υπάρχουσες εν ενεργεία συμφωνίες!

Ροή Ειδήσεων

Περισσότερες ειδήσεις