Πιτσόλης στο Sportal: «Όταν έμαθα για τη δολοφονία του προέδρου της Καρμιώτισσας ήμουν σε σοκ»

Ο Θάνος Πιτσόλης μιλάει στο Sportal για την εμπειρία του στο εξωτερικό, την Καρμιώτισσα, αλλά και τον σοκαριστικό θάνατο του προέδρου της ομάδας.

Ο Θάνος Πιτσόλης μιλάει αποκλειστικά στο Sportal και τον Βαγγέλη Τερζή, για την εμπειρία του όλα αυτά τα χρόνια που αγωνίζεται εκτός συνόρων.

Ο 26χρονος Έλληνας αμυντικός περιγράφει την εμπειρία του ως τώρα μακριά από το ποδόσφαιρο στη χώρα μας, αλλά και για την Καρμιώτισσα στην οποία αγωνίζεται τη φετινή σεζόν. Παράλληλα, μιλάει για τον σοκαριστικό θάνατο του προέδρου της ομάδας και πως αυτός επηρέασε τον ίδιο αλλά και τους συμπαίκτες του.

Αναλυτικά η συνέντευξη του

Πώς είσαι; Σε τι φάση σε βρίσκουμε αρχικά;

«Είμαστε καλά, αν και τρέχω με ένα διάστρεμμα δεύτερου βαθμού που έχω και είμαι όλη τη μέρα με θεραπείες, αλλά όλα καλά θα πάνε πιστεύω».

Πώς ξεκίνησε όλο αυτό το ταξίδι για εσένα;

«Όλοι ξεκινάμε το ποδόσφαιρο γιατί είναι το πιο δημοφιλές άθλημα. Εγώ ξεκίνησα γιατί ήθελα να αθλούμαι και από το μέρος της Χαλκιδικής απ' όπου κατάγομαι, δεν έχεις και πολλές επιλογές. Κάπως έτσι πήγα σε μια ακαδημία εκεί και ξεκίνησα κάνοντας τα πρώτα μου βήματα».

Έφυγες σε μικρή ηλικία από την Ελλάδα για να πας στο εξωτερικό. Πώς ήταν η εμπειρία αυτή;

«Πιστεύω πως όσο νωρίτερα φύγει κάποιος, τόσο καλύτερα είναι για εκείνον. Εγώ αν μπορούσα να έχω φύγει πριν τα 20, θα το έκανα. Πήγα στην Ισπανία και είχα μια επαφή που με βοήθησε. Ήταν πολύ δύσκολο όμως, δεν το κρύβω, ειδικά την πρώτη χρόνια. Ήταν ένας άλλος κόσμος. Το σημαντικότερο είναι η επικοινωνία που έχεις και η καθημερινή τριβή. Μετά αρχίζεις να μιλάς τη γλώσσα και έρχεται πιο κοντά με τον περίγυρο σου, έτσι ώστε να καταφέρεις να αποδίδεις και στο γήπεδο.

Εγώ την πρώτη χρονιά δυσκολεύτηκα γιατί ήμασταν πολλά παιδιά από πολλές διαφορετικές χώρες. Κάνε εικόνα άτομα σαν εμένα, από την Κολομβία, την Αργεντινή, το Μεξικό και την Ουρουγουάη. Μέναμε όλοι μαζί σε ένα σπίτι, επειδή η ομάδα δεν είχε να καλύψει στον καθένα από ένα σπίτι. Πολλές φορές πρέπει να κάνεις πράγματα που δεν θες, προκειμένου να φτάσεις στο όνειρο σου».

Αν κάνεις κάτι που αγαπάς αντέχεις στις δυσκολίες. Δεν ξέρω αν συμφωνείς με αυτό.

«Μπράβο. Συμφωνώ απόλυτα. Οι θυσίες που κάνεις τώρα μπορεί να έλεγες κάποια στιγμή πως δεν μπορείς, όμως τελικά τα καταφέρνεις. Άλλοι λένε πώς θα το κάνουν και μένουν στα λόγια».

Μετά γύρισες στον Λεβαδειακό. Τι σε έφερε πίσω;

«Ο Covid δυστυχώς. Είχα την επιλογή της Ισπανίας, απλά έτυχε ο Covid, η χώρα ήταν σε χειρότερη φάση από την Ελλάδα και τελικά επέλεξα την προοπτική του Λεβαδειακού. Τότε, εμφανίστηκε ένα θέμα με τα τροφεία μου και πήγαινα δανεικός στη Γ' Εθνική, γιατί δεν μπορούσε να βρεθεί λύση Μετά πήγα στον Ηρόδοτο, που γνωρίζεις πολύ καλά την κατάσταση και τι συνέβη».

Πώς διαχειρίστηκες εκείνη την κατάσταση;

«Ήμουν αρκετά νέος και ηλικιακά και στον χώρο όμως. Δεν είχα ζήσει τέτοιες καταστάσεις, αλλά και εγώ σαν χαρακτήρας δεν σκεφτόμουν κάτι πέρα από το επόμενο βήμα. Ήταν ακόμη ένα εμπόδιο για να πάω παρακάτω. Είχα επιλογές στη Super League 2, όμως επέλεξα να πάω να αγωνιστώ στην Σπάρτακ Πλέβεν, με τη βοήθεια του Πέτρου του Μπακούτση.

Έπαιξα εκεί και αγωνιστικά ως αμυντικό χαφ, σε μια θέση που μου αρέσει παρά πολύ και την προτιμάω. Πιστεύω πως τα στοιχεία μου για εκεί είναι, αλλά καριέρα κάνεις πιο εύκολα σαν σέντερ μπακ».

Είσαι ένας άνθρωπος που δεν φοβάται να φύγει εκτός Ελλάδας. Πιστεύεις πως στη χώρα μας έχουμε θέμα με τους ξένους και δεν στηρίζουμε τους Έλληνες ποδοσφαιριστές;

«Στην Ελλάδα λίγοι είναι εκείνοι που θα δώσουν μία ευκαιρία στον Έλληνα παίκτη. Οι περισσότεροι θα κοιτάξουν τον Βραζιλιάνο για παράδειγμα. Στο ελληνικό πρωτάθλημα έχουμε λίγους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Εδώ στην Κύπρο υπάρχει υποχρεωτικός κανόνας να αγωνίζονται παίκτες από τη χώρα».

Πώς είναι η ζωή σου τώρα στην Κύπρο, που αγωνίζεσαι με την Καρμιώτισσα, αλλά και πως αντιμετώπισες τον θάνατο του προέδρου;

«Στην αρχή φάνηκα διστακτικός με την πρόταση, λόγω του ότι η ομάδα είχε πέσει κατηγορία. Ο στόχος ήταν και είναι να ανέβει και να επανέλθει. Αποφάσισα να έρθω, όταν με πήρε τηλέφωνο ο πρόεδρος και μου είπε πως είμαι δικός του. Μου έδειξε πόσο πολύ με θέλει και με πίεσε για να υπογράψω με έντονο ενδιαφέρον. Ήταν ένας άνθρωπος που πραγματικά μπορούσε να σε βοηθήσει σε πολλά πράγματα.

Τα πηγαίναμε παρά πολύ καλά μεταξύ μας και θυμάμαι την πρώτη αγωνιστική που χάσαμε ότι του είπα πως θα το πάρω πάνω μου. Μετά σκόραρα δύο γκολ, δύο συνεχόμενες αγωνιστικές και όλα πήγαιναν καλύτερα. Την ημέρα της 4ης αγωνιστικής μαθαίνουμε για τη δολοφονία του προέδρου. Αδερφέ, εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτεσαι πολλά. Προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει.

Ήταν ένας πολύ δυνατός άνθρωπος στον χώρο του ποδοσφαίρου και αυτό που με σόκαρε ήταν πως δύο μέρες πριν ήμασταν μαζί και μιλούσαμε».

Ποιος είναι ο στόχος και πόσο επηρεάζεται από ένα τέτοιο γεγονός;

«Οι στόχοι μιας ομάδας σίγουρα επηρεάζονται μετά από ένα τέτοιο θλιβερό γεγονός, όμως σημασία έχει να μένουμε ενωμένοι. Εμείς είμαστε όλοι μαζί και ο στόχος μας είναι ξεκάθαρος. Να πάρουμε την άνοδο και να την αφιερώσουμε στη μνήμη του κ. Δημοσθένους.

Για την επόμενη σεζόν αφού ανέβουμε είναι να κάνουμε μια πολύ καλή σεζόν. Σε προσωπικό επίπεδο θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι. Το επίπεδο του πρωταθλήματος έχει ανέβει εδώ αρκετά, ειδικά στη δεύτερη κατηγορία όλες οι ομάδες είναι πολύ κοντά μεταξύ τους».